Boogie's World...

Mutlu Yıllar

2010-12-30T17:29:00.001+02:00

Sağlığın, mutluluğun, huzurun, başarının, yetecek ama yoldan

saptırmayacak kadar paranın, çokça sevgi ve aşkın olduğu; ona

buna kafayı takmayacağımız, kıymet bileceğimiz ama kıymet de

göreceğimiz, bir önceki yılları aratmayacak, abuk sabuk

küslüklerin, kırgınlıkların olmadığı çok güzel bir yıl diliyorum

hepimize....

Yeni yılda kimsenin yalnız ve mutsuz olmaması dileğiyle...

Bu mudur kültür başkenti?

2010-12-03T20:47:00.001+02:00

Şimdi reklamlarda gördüm. Diyor ki "İstanbul 2010 yılında tam anlamıyla kültür başkenti oldu" bir yandan da istanbulun tarihi mekanlarının üstüne yansıtılmış konser vs. gösterileri veriliyor. Dalga geçiyorlar galiba. Doğru dürüst konser salonu bile olmayan, yıllardır kapalı bir gösteri merkezine sahip olan (AKM), resim galerileri saldırıya uğrayan, tarihi eserleri yakılan, yok edilen bir kültür başkenti....

Reklam görüntüleri ise bir zamanlar muhteşem çatısı ile göz alan şimdiyse kim bilir hangi amaçlar uğruna mahvolan Haydarpaşa garı'nın görüntüleri ile son buluyor. Evet kültür başkenti İstanbul bu. Yazık, çok yazık....

Uzaylılar aramızda....

2010-12-03T14:17:00.000+02:00

Milli eğitim bakanlığının 10.sınıflara ücretsiz dağıttığı ingilizce kitabını gördünüz mü bilmiyorum ama tam evlere şenlik. (görmediyseniz birazdan göreceksiniz).

Kitapta uzaylılar bir türk köyüne inme gafletinde! bulunuyor ve köylüler tarafından büyük bir misafiperverlikle karşılanıp, karınları doyurulduktan sonra yeniden bekleriz deyü halaylar eşliğinde yolcu ediliyorlar (valla benim hatırladığım bir haberde ise hangi köyden aklımda kalmamış ama bir köylü köye uzaylıların geldiğini ve taş atarak onları kovaladıklarını anlatmıştı). Ben Mr. and Mrs. Brown'lardan neler çekmişiz diye düşünürken daha fenası çıktı karşıma. Kitabın içeriğini bilmiyorum ama görünen kadarıyla ülkemizde daha çoook "ingilizce biliyorum ama konuşamıyorum" vakasına rastlayacağız gibi ilerki yıllarda da... (bu arada çizimleri kim yaptıysa onu da tebrik etmek gerekiyor. Uzaylıların yüzündeki "biz nereye düştük ya" ve "halay denen şeyden kurtulmam lazım" bakışları süper...)

Tekrar merhaba...

2010-12-03T11:09:00.001+02:00

Uzun zamandır bloglardan uzaktım. Hem yazamadım, hem de okuyamadım. Niye mi? Ani bir kararla Memleketime geri döndüm. Yani Ankara'ya. İstanbula alıştım, arkadaşlıklar kurdum vs. derken Ankara işi biraz karıştırdı hayatımı. Ailem Ankarada da olsa geri dönüş zor oldu benim için. yeni ev, yeni hayat kurma çabası derken buradaki en yakın arkadaşlarımın çoğunun başka şehirlere hatta başka ülkelere taşınması da cabasıydı. Bir de üzerine iş kurmaya kalktım ki sormayın gitsin. Yıllarca hiç istememe rağmen reklam ajansı kurmaya kalktım. Allahtan reklamcı olan eski arkadaşlarımdan biri bu konuda çok destek oldu bana ama çeşitli sebeplerden dolayı kuruluşumuz ve ortaklığımız yılbaşı sonrasına kaldı. E ben şimdi ne mi yapıyorum? Tuttuğum büroda gündüzleri düdük gibi tek başıma oturup (henüz elemanlarım yok), müşteri temsilcim başlamadığı için işlere koşturup, akşamları da spor salonunda manyak gibi spor yapıyorum. Ailem şehir içinde oturduğu için (bilenler bilir ben çayyolu tarafındayım. şehirdışı yani) onları da çok sık göremiyorum. Yani şahtım şahbaz oldum anlayacağınız. Umarım bu geçen zamanda hepiniz iyisinizdir. Tekrar bloglarınızı takip etmeye başlayacağım bir aksilik daha olmazsa. Burdan hepinize sevgiler, öpücükler...

Yeni çağın Don Kişot'u...

2010-11-30T15:00:00.000+02:00

Sanırım kimden bahsettiğimi anlamışsınızdır. Julian Assange kendileri. Yani Wikileaks'in kurucusu olan adam. Kimine göre başbelası olan ve tüm dünyada hakkında arama ve tutuklama kararı çıkan Assange, kimine göre de çağdaş bir Robin Hood, bir Don Kişot. Dünya gündemini değiştiren bu adam tam bir muamma. Kimilerine göre 39 yaşında, kimilerine göre 37 (yuh bize yani. neredeyse aynı yaşlardayız ama biz hala nelerle uğraşıyoruz, adam nelerle. Valla acayip moralim bozuldu...). Ailesi gezici bir tiyatro topluluğundan olduğu için Arrange küçük yaşta birçok okul değiştirmiş, birçok yer görmüş (aslında anne ve babası evli değilmiş). Anne ve babası küçük yaşta ayrılınca Arrange da annesi ve onun yeni sevgilisiyle yaşamaya başlamış. Ergenlik dönemlerinde evden ayrılıp birçok işle uğraşmış ve başarılı bir hacker olmuş. Birkaç arkadaşı ile beraber birçok önemli kuruluşun bilgisayarlarını hacklemiş. 1992 yılında bu hackleme olayları yüzünden 24 değişik olayla suçlanmış ama kefaletle serbest bırakılmış. Kendi tanımıyla mesleği "internet aktivisti" olan Assange Fizik ve matematik dallarında eğitim görmüş. İlk "sızıntı"sı (wikileaks'in kuruluşu) 2006 yılında Çin'de meydana gelen bazı olaylarla ilgili olmuş ve gerisi gelmiş. 2007 yılında bir grup amerikan askerinin ırakta sivilleri ve iki reuters muhabirini öldürdüğü görüntülerini yayınlamış.
Neyse, Assange aynı yıllarda World Social Forum'a katılıyor (anti-kapitalist bir kurultay) ve Kenya'da ki bazı şeyleri gün ışığına çıkarttığı için Uluslararası Af Örgütünden ödül alıyor. Bir evi bile olmayan ve dünya üzerinideki yüzlerce destekçisi sayesinde ülkeden ülkeye giderek yaşamaya çalışan, inandığı şeyler için hayatını riske atan bu adam bizler için, dünya için birşeyler yapmaya çalışıyor. Biz ellerimizde kahvelerimiz sıcak koltuklarımıza gömülüp beynimizi uyuşturana dek dizilere, filmlere gömülürken; Assange yerleşik bir hayatı, bir evi olmadan korkusuzca kafa tutuyor tüm düzene. Süper güçleri olmadan, dünya "süper" güçlerini titreten, uyuduğumuz uykudan uyanmamızı amaçlayan, kurban olmaktan çıkmamızı isteyen, gerçekleri anlatma cesareti gösteren ve yeldeğirmenlerine tek başına savaş açan modern bir Don Kişot Assange...

(Bu arada bence süper de karizmatik bir adam...)

Wikileaks depremi...

2010-11-30T12:22:00.000+02:00

İki gündür internetten olan biteni takip etmeye çalışıyorum Wikileaks belgeleri hakkında. Bir- iki bağımsız internet sitesi haricinde medyamızda ne yazıkki geçerli hiçbir yayına rastlamadım. Onlarca sarsıcı suçlamaya rağmen çoğu çok sevgili köşe yazarımız hala işin laylomunda. Kime ne lakap takıldı, o ona ne dedi vs. vs. derdindeler. Dünya medyası ise olayın vehametini tüm açıklığıyla ve tüm hızıyla yayınlamaya devam ediyor. Biz ise Beyaz Sarayın bile kabul ettiği belgeleri yok canıııııım doğru değildir, bizimkiler yapmaz öyle şeyler (yolsuzluklar, rüşvetler, mafya bağlantıları ve daha neler neler) yaptılarsa da helali hoş olsun yaraşır durumundayız. (250.000 belgeden sadece 277 tanesi açıklandı ve kimbilir daha da neler çıkacak?) Ne garip bir ülkede yaşadığımızın farkına bu belgelerle bir kez daha varmış olmak çok kötü olsa da sistemin düzeleceğine, başta Türkiye dahil olmak üzere tüm dünya ülkelerinin, liderlerinin ve hükümetlerinin kendilerine gelip, yanlışları sorgulayacağına da inanıyorum bir yandan....

Bu arada ünlü kahin Baba Vanga'ya göre 3. Dünya savaşı Kasım 2010'da başlayacak ve 2014 yılına kadar sürecekti. Aman diyeyim... (Bunun belgelerle hiçbir alakası olmamasına rağmen bana enteresan geldi...)

Tutku suçları...

2010-11-26T01:30:00.000+02:00

Dün akşam dicidicitürkte rastladım bu filme. Çocukken bu film yüzünden başıma gelen bir olay geldi aklıma. İlk önce filmi anlatayım biraz...
Film ünlü yönetmen Ken Rusell'ın artık kült haline gelmiş bir yapıtı. Filmde Joanna adlı bir işkadınının geceleri "China Blue" takma ismiyle (kibar tarifiyle) hayat kadınlığı yapmasını ve onun bir müşterisi ve onu kafaya takan manyak, sapık bir rahiple (gerçekten rahip mi bilmiyorum) ilişkisi anlatılıyor. Film cinsel anlamda hayli sert sahnelere sahip ve rahip rolünü oynayan Anthony Perkins'in ürkütücü performansıyla tamamen garip bir anlatıma sahip. (sanırım kafanızda birşeyler belirmiştir).
Neyse, asıl konumuza gelelim....
Sanırım 10-11 yaşlarındayım o zamanlar. Yazlığımızda bir açıkhava sineması var ve her gece Kemal Sunal, Bülent Ersoy, Cüneyt Arkın gibi oyuncuları olan türk filmleri yayınlanıyor. Sitenin çocukları hergün hevesle afişe bakmaya gidiyoruz hangi film oynuyor diye ama hergün bildiğimiz filmler ve oyuncular. Ama bir gün o da ne;? ınınınınının yabancı bir film var akşam sinemada. Gerçi afişi değişik ama olsun. Yabancı film ilk defa gelmiş. Seyretmezsek ölürüz. Akşam yemekler biran önce yenilip, şezlonglar kapılıp haydi doğru sinemaya... Herneyse, çekirdekler, gazozlar alındı. Yerler kapıldı. Sinema tıkış tıkış. Film başladı neredeyse sitenin yarısı sinemada. Sahneler geçtikçe filmdeki garipliği önce büyükler anladı. yavaş yavaş birileri çıkmaya başlayınca sinemadan biz bebeler bir tuhaflık olduğunu anladık ama bilemedik tam olarak. (bebeyiz ya daha kafa basmıyo o zamanlar tam olarak) Neyse o meşum sahne geldi (hayat kadını ve müşteri iş görüşmesinde) anaaaam sahneyi görür görmez bir kargaşa çıktı ki... kimi gülüyor, kimi yuhalıyor, kimi çocuğunu kapmış sinemadan biran önce çıkmaya çalışıyor.... Biz bebeler korktuk, kimi daha küçük yaştakiler ağlamaya başladı... Şimdi düşünüyorum da kim o filmi seçti yayınladı acaba? Makinist sanırım uyumuştu zaten.. Sonuç olarak sinema 3-4 sene kapalı kaldı o olaydan sonra. O yaşlarda cinsel hayatla hard sahnelere sahip bir filmle tanışan biz bebelerin korkusu da cabası oldu...

Özellikle erkekler okumalı. Belki bir yerlerde bir ışık yanar :)

2009-12-15T02:58:00.001+02:00

Bir Kadın Nasıl Gider?

İlişkide erkekler sıkıldıklarını belli ederler. Bu iş yürümeyecek düşüncesini, gözünüze sokarlar. Önce gereksiz kavgalar başlar. “Sen zaten hep böylesin” cümleleri yerleşir diyaloglara, “şunu yapmandan nefret ediyorum” alt metni üstüne, binlerce söz edilir. Elleri ayrılır erkeklerin, televizyon karşısında el ele oturuşlar biter, herkesin kendi koltuğu vardır ve artık uyku gelince yatağa gitmek zor gelir. Çoğu zaman kadının üstüne örttüğü battaniyeyi, sabaha karşı üstünden attığı için, üşüyerek uyanan adam, sessizce yatağa gider, hiç dokunmadan, çalar saatini sesini bekler tan vaktinde.
Akşam toplantılar çıkar, seyahatler girer araya işi müsaitse ve eve gelince, nasılsının yerini alır yemek mönüsünü sormak. Görev gibi, tatsız ve uzun aralıklarla yapılan sevişmelerin acısına, ihanet eklenir. Dışarıdaki konuşmaları kulağına gelir kadının, çocukları için evliliğini yürüttüğünü söyler herkese adam ve hiç hatayı kendinde aramaz. Kafasına göre birini bulmadan, bir dala tutunmadan, başka bir tene dokunmadan gidemez adam, gideni de zordur.Yani, bir erkek ilişkiden gideceğini hem belli eder, hem bağıra çağıra anlatır. Şiddete varan gece yarısı kavgalarında, alkol limitini aşmış ve kim bilir hangi hayali aşkı bırakarak gelmenin kızgınlığını çıkarır, saatlerce beklemiş olan kadından. Bu kadar basittir, bakarsın yüzüne ve anlarsın ki, o adamda artık sevgiye dair hiçbir şey kalmamıştır.
Kadınlar böyle gitmez aslında gidemez. Çok uzun emekler verir ilişkisini yürütmek için. Birinin kadını olmayı yüreği, beyni, ruhu o kadar zor kabul etmiştir ki, başka bir adama ait olmayı istemez. Erkek gibi, çorbanın tuzu eksik diye kavga çıkarmaz mesela, tam tersi, konuşmamız lazım der. Erkekler de en çok bu cümleye sinir olurlar. Ertelenir o konuşmalar, maç bitimine, yemek sonrasına ve daha birçok lüzumsuz şeyin ardına ötelenir. Kadınlar inatçıdır, hayata tutundukları gibi, aşklarına da sahip çıkarlar. Bu yüzdendir, konuşup derdini anlatma isteği, karşı tarafı ikna edene kadar uğraşırlar. Sonunda pes eder adam, bir ışık görür kadın, tüm derdini paylaşır. Genellikle ne cevap alır? Abuk sabuk konuşma! Gereksiz ve saçma gelmiştir adama anlatılanlar, hiç de üstünde durmamıştır. Yine bir sıkıntı, tatmin edilemeden geçiştirilir ve adam gün gelip bunların kendisine ok gibi döneceğini bilemez.
Bir kadın şikayet ediyorsa, ya da erkeklerin deyimi ile vıdı vıdı ediyorsa; erkek bilmelidir ki, o ilişkiden hala ümidi vardır kadının. Yürütmek, birlikte yaşamak, sorunları çözerek mutlu olmak istiyordur. Daha önemlisi, o adamı hala seviyordur.
Kadın susarak gider! En önemli detaydır, erkeklerin hiç anlayamadığı durum işte bu kadar basittir. O gün gelene kadar konuşan, kavga eden, tartışan kadın, kendini sessizliğe vermiştir. Ne zaman ümidini o ilişkiden kestiyse, o zaman sevgisi de yara almış demektir. Yüreğindeki bavulları toplamıştır, kafasındaki biletleri almış ve aslında bedeni orada durarak, ilişkiden çıkıp gitmiştir. Kadın, gerçekten gitmişse, çok sessiz olmuştur ayrılışı, kimse hissetmeden, kapıları vurup kırmadan gitmiştir. Her akşam eve geldiğinde, kapının açıldığını gören adam anlamaz ama bir kadın sessizce gider. Ne mutfağında yemek pişiren, ne yan koltukta televizyon izleyen, ne gece ruhunu kenara koyarak yatakta sevişmeye çalışan kadın, artık o kadındır. Bir kadının çığlıklarından, kavgalarından korkmamak gerekir, çünkü kadının gidişi sessiz ve asildir.

Sonradan gele ekleme: Yazan kim bilmiyorum...

Griiip beni neden yoruyosuuuunnnn?

2009-11-25T05:43:00.000+02:00

Eee kimseyi öpmeyin dediniz öpmedik. Tokalaşmayın dediniz tokalaşmadık. Ellerimizi yıkadık, C vitamini diye manavla ahbap olup neredeyse kasa kasa mandalina, portakal yedik. Yedik de ne oldu? 10 gündür ağzı burnu yamulmuş bir halde yatıyorum evde. Hayır işin kötüsü artık bütün grip vs. olanlar domuz gribi diye adlandırıldığı için bilmiyorum da bunun ne olduğunu. Belirtilere bakıyorum (kusma, karın ağrısı, ateş vs.) iki gün domuz gribi. Üçüncü gün boğaz ağrısı, vücut ağrısı oluyor sanarsın ki soğuk algınlığı. Sonra yine dönüyor domuz gribine. Geçirdiğim rahatsızlıktan dolayı bünyem zayıfladı zaten. E gastritim vardı zaten birde üstüne ameliyat öncesi ve sonrası içtiğim ilaçlarda dokununca midemi de aldım elime (üstüne de helicobakter çıktı bi de). En son çocukluğumda bu kadar yatak döşek yatmıştım pek bir fena oldu bu. Merak ediyorum şimdi bu hastalık domuz gribiyse ben atlatmış mı oluyorum bunu? Bir daha olmayacak mıyım. Değilse de bir daha kaldıramam bu kadar hasta olmayı. Gelmesin valla bana. Of ya bu sene ne kadar zor geçti benim için...

Bizler buradayız Ata'm. Sen rahat uyu...

2009-11-10T14:59:00.000+02:00

"Güneşi" özledik...

Aşk-ı memnu da neymiş. Bu düpedüz Dallas yav...

2009-11-08T01:37:00.000+02:00

Aylardır fırtınalar estiren Bihter-Behlül hikayesine rağmen bu diziye daha önce göz ucuyla bile bakmamıştım. Sadece gazetelerde yazan "araya yastık koyduk" vs. türü yazılardan biliyordum olayları. (Utanarak söylüyorum kitabını da okumamıştım). Bu hafta kanalları dolanırken ne var ne yok diye bu diziye denk geldim. Birazda Kıvanç Tatlıtuğ sebebi ile bu haftaki bölümü seyrettim. Şimdi naçizane görüşlerimi ve tipler hakkında düşüncelerimi paylaşmak istiyorum...
Efenim şimdi anladığım kadarıyla esas kız Bihter, esas oğlan da Behlül...

Bihterden başlayalım bakalım. Tamam yavrucum zengin kocayı kapmışsın bu aşikar. Anneciğini de almışsın yanına (ki annen sana beş basar bence) ama utanmıyor musun kocanın yeğeni ile iş pişirmeye. Valla iyi cesaretmiş sendeki bravo. Ayrıca o havalar ne öyle "ben bu evin hanımıyım cart curt" diye bağırmalar falan. Evin hanımısın ama pek bi cadalozsun. Ha bir de evden çıkarken çantamı getir dedin hizmetçiye. Anlamadım her çantanda para dolu bir cüzdan mı var da çıkıyorsun evden çantayı koluna takıp? Beğenmedim otur sıfır. (Kıskanıyorsam ne olayım ayol...) Ha bu arada araya istersen yastık yerine baza koy yemezler...
Behlül'e gelelim. Behlülcüm valla ne diyim Allah özene bezene yaratmış seni ama isim falso. O ne öyle Behlül diye. Düldül gibi... Bu arada çocuuum öyle kısa kollu t-shirtle, üstü açık arabalarla dolanma üşütürsün mazallah. Bu arada dikkat ettim arabayı pek bir haşin kullanıyorsun aman dikkat et kaza geliyorum demez. Ha birde sendeki cesarette takdire şayan. Bihtere ortalık yerde "Seviyom be çok seviyom" diye bağrınırsan amcana yakalanıverirsin benden söylemesi... (bu arada eşimin ilk söylediği şey şu oldu: "Bu Kıvanç Tatlıtuğ da çok çirkinleşti". Eh be yani o çirkinse bizim gibi normal insanlar ne oluyor onu bilmiyorum. Allah çarpar valla)
Bir de Adnan bey var. Ya kardeşim bi gözünü açta bak ne oluyor diye. Herkesi mıyır mıyır dinliyosun ama senden ses çıkmıyor. Atı alan üsküdarı geçmiş sen hala benim mıydırık kızım Behlüle aşıksa ben ne yaparım diye düşünüyorsun. Otur. Sana da sıfır. (Ha bu arada o matmazelle bihterin anasının sende gözü yoksa bana da Boogie demesinler)
Bihterin anasına gelince Firdevsti adı sanırım. Valla cin gibi kadın. Adamı sulu getirir susuz götürür. Oh ne güzel yaşlı, zengin damadı bulmuşsun çat keyfini bakalım. Yok masajcım gelecek yok banyomu hazırlayın vs. vs. oh ne ala memleket...
Nihal karakterini ise yatıp kalkıp dövücen. Tipsiz, kemçik suratlı. O kadar paran var gittin en zevksiz lambayı aldın yani bravo. Ayrıca kuzen kardeş demektir. Ayıp diil mi öyle Behlüle aşık olmalar vs. Otur. Sana da zayıf verdim.
Diğer tiplere gelince,
Şöfer bey oğlum. Benden sana tavsiye o kız sana yar olmaz. Ayrıca söyle makyöze göz altlarına biraz daha kapatıcı sürsün. Pek bi mor. Bi de pek kara sarı bir rengin var. Doktora gidip muayene ol bi ara istersen.
Çen çen konuşan kahküllü kızım. Sende pek boşboğazsın hiç sevmem öyle car car konuşanları. Bu gidişle başın belaya girer benden söylemesi.
Firdevsin banyo hazırlayan hizmetçisi. Ya senin o kıyafetlerin anneannenden mi kaldı. O ne ya? Öyle elbiseler satılıyor mu hala? Tipsiz...
Matmazel. Sana niye matmazel diyolar anlamadım. Türk değilsen adın niye Deniz. Ayrıca çocuk bakıp o maaşla boğaz manzaralı evde oturuyorsan iyi kazanıyorsun demektir. Başka ailelerde bakılacak çocuk varsa bana bi haber at bloga. Adresim belli. Hadi öptüm canııım...
Behlüle kafa tutan tip. Yavrucum kafa tuttuğun kişi senin iki katın. Hayır yani süper kahramansan falan söyle. "Bizim de süper kahramanımız var" diye havamız olsun...

Bu arada ben diziyi izlerken eşim de sorular sorup duruyordu onlarla ilgili. Hatta bir ara "bunlar akşamları evde böyle mi giyiniyorlarmış" dedi. Yok canım, nerden çıkardın gündüz süslenip akşamları bizim gibi yampiri eşortmanları çekip tv seyrediyorlar...

Köpek, Değnek ve Sufi...

2009-10-16T00:47:00.000+03:00

Bir gün Sufi gibi giyinmiş bir adam yolda bir köpek görür ve değneğiyle sertçe köpeğe vurur. Acıyla çığlık atan köpek, büyük bilge Abu-Said'e koşar. Kendini bilgenin ayaklarına atar ve yaralı pençesini tutarak ona zalimce davranan bu adamdan intikam almak ister.
Bilge ikisini bir araya getirir. Sufi'ye döner:"Ey pervasız adam! Zavallı bir hayvana bu şekilde davranmaya nasıl cüret edersin? Şu yaptığına bak!"
Sufi yanıtlar: "Benim kabahatim değil, köpeğindir. Ben ona vurmadım o derneğime çarptı".
Ama köpek şikayetinde ısrarcıdır.
Sonra acımasız adam köpeğe döner: "Nihai bedeli aramak yerine izin ver ben acını gidermene yardımcı olayım".
Köpek şöyle der: "Yüce ve bilge insan! Ben bu adamı Sufi gibi giyinmiş görünce bana hiçbir zarar vermeyeceğine ikna oldum. Normal giysiler giymiş olsaydı yolundan çekilirdim zaten. Benim asıl hatam dış görünüşüyle bir insanın güvenilir olduğunu düşünmek oldu (yada tam tersi-boogie). Ona ceza vereceksen, al o yüce giysileri üstünden. Onu dürüst insanların giysilerinden yoksun bırak"...

Oha yani!!

2009-10-03T15:19:00.000+03:00

Biraz keyifsizlikten, biraz tembellikten, biraz da yoğunluktan uzun zamandır yazmıyordum ama yeniden döndüm işte. Hemde oha, çüş, yuh vs. diyebileceğiniz bir şeyi yazmak için. Konumuz Farmville. Farmville facebook üzerinden oynanan oyunlardan biri daha doğrusu biriydi bugüne kadar. Bu oyunda tarlanızda mutlu mesut sebze meyveler ekiyor, hasatlarını yapıyor ve para kazanıyordunuz. İnekleri, keçileri sağıyor, koyunların yünlerini kırpıyor tralalalaaa diye şarkı söyleye söyleye dağlardaki Heidi modunda dolaşıyorduk tarlalarda. Bugün tarlama gidip ektiğim buğdaylara bakayım dedim ama bir uyarı çıktı karşıma "bu site bilmemne kararı gereğince kapatılmıştır" diye. Nasıl yani şaka mı bu dedim ama şaka değilmiş. Gerçekten de bu zararsız, sevimli oyun Tarım ve Köy İşleri Bakanlığı'nın itirazı üzerine engellenmiş. Sebebi ise kahkahalara boğduracak kadar komik "Çiftçi Mallarının Korunması Hakkındaki Kanun uyarınca yapılan itirazın gerekçesi kullanıcıların 'Online Üretici Sertifikası'na sahip olmamasıymış. Telekomünikasyon İletişim Başkanlığı'na gönderilen dilekçede FarmVille uygulamasının sertifikasız çiftçiliği özendirdiği vurgulanarak, kayıt dışı ekonomiyle mücadele kapsamında siteye erişimin engellenmesi talep edilmiş".
Youtube, bir ara blogspot derken interneti tümden iptal etsinler ülkede tam olsun.
Ne istediniz be benim buğdaylarımdan...

Baz istasyonlarına dur demek için Moda'da buluşuyoruz...

2009-09-01T22:12:00.000+03:00

Son yıllarda sayıları gittikçe artan ve neredeyse her yere kurulan baz istasyonları sağlığımızı tehdit etmeye devam ediyor. 3G teknolojisinin kullanılmaya başlanmasıyla beraber mevcut baz istasyonlarının sayıları daha da artacak. Bu da hastalıklara, hatta ölümlere daha da yakın olduğumuz anlamına gelecek. (bu istasyonların yaydığı elektromanyetik dalgalar insan vücuduna statik elektrik yüklemekte ve bu durum bağışıklık sistemini zayıflatmak, uykusuzluk, sinirlilik, baş ağrısı, baş dönmesi gibi sağlık sorunlarına yol açmakta daha da önemlisi kanser riskini arttırıp kanserli hücre oluşumunu tetiklemektedir). Geçen perşembe günü Moda ilköğretim okulu'nun yanına kurulmak istenen baz istasyonu Moda ve Kadıköy halkının tepkisi ile karşılaşılınca kurulum işlemi ertelenmiştir.
Kadıköy halkı olarak;
- Kamu malı olan sokaklara ve parklara baz istasyonlarının kurulmasına son verilmesi,
- Mevcut baz istasyonlarının yaşam alanlarının dışına çıkarılması,
- Baz istasyonlarının kurulmasında dünyaca kabul edilmiş standartların getirilmesi ve insan sağlığının gözetilmesi,
- Kadıköy Bel. Başk. ve meclisi tarafından baz istasyonlarının yaşam alanları dışına çıkarılacak kararlar alması için

2 Eylül 2009 Çarşamba günü Nazım Hikmet Parkı, Moda İlköğretim Okulu karşısı (eski havuz) saat 18.30'da buluşuyoruz.

Sivilcelere çare buldum :)

2009-08-29T00:11:00.002+03:00

Hatırlarsanız bir süredir sivilce problemi yaşıyordum. O ürün bu ürün derken en sonunda ablamın tavsiyesi üzerine (ve verdiği deneme boyu ürünler sayesinde) Dermalogica'nın "Medibac" isimli serisini kullanmaya başladım. Gerçekten inanılmazlar hepsi de. İlk kullanımda bile etkisini görmeye başladım. Bu marka sadece eczanelerde satılıyor ve en kötü yanı fiyatlarının oldukça pahalı olması (mesela sadece yüz yıkama jeli, kremi ve maskesi 300 milyonun üzerinde tutuyor). Tam kara kara düşünürken bunları acilen nasıl alacağım diye hiç aklıma gelmeyen birşey yardımıma koştu. Geçen hafta İstiklal caddesinde dolaşırken meşhur Rebul eczanesinden lavanta kolonyası almak ve kendi ürünleri olan Guarana isimli anti selülit kremini sormak için girdim (bu arada bu krem hakikaten inanılmaz bir ürün. Sürdüğünüz yeri cayır cayır yakıyor ve sürülen bölgede anında gözle görülen incelme sağlıyor). Şansıma o gün eczanede cilt analizi vardı ve eczanenin sahibi olan Mehmet Bey de oradaydı. Cildim için birkaç krem sorunca Mehmet Bey analiz yaptı cildime (sonuç tam anlamıyla felaket çıktı maalesef). Yardımıma koşansa eczacı Mehmet Müderrisoğlu oldu. Bana oldukça uygun bir fiyata kendi karışımlarından bir temizleme köpüğü, göz çevresi kremi ve çok amaçlı bir krem hazırladı (sıkılaştırıcı ve sivilce giderici). Hazırladığı ürünlerinin methini zaten çok kişiden duymuştum. Bir haftadır kullandığım kremler oldukça işe yaradı ve çok memnun kaldım. Birgün yolunuz İstiklal caddesine düşerse Rebul eczanesine mutlaka uğrayın. Belki sizin de derdinize deva olur. Ne dersiniz?

www.rebuleczanesi.com

Bağıran o manyak bendim işte...

2009-07-31T13:55:00.003+03:00

Bir önceki yazımda bahsettiğim rezilliği anlatayım size. Tatilin son günü indik tekneden hava 43 derece. Akşam saat 7'de otobüsümüz var İstanbula (bodruma geçicez diye arabayla gitmemiştik. Bodrum işinden vaz geçince otobüse mecbur kaldık). Sabah sabah nasıl vakit geçiricez derken en iyisi sinemaya gidelim dedik. Hem klimada var püfür püfür. İlk önce Lanetli ev diye bir korku filmine gittik. Ne güzel koskoca sinemada sadece 3 kişiyiz. Film bitti ama önümüzde hala saatler var. Hadi o zaman bir de Ice Age 3'ü izleyelim dedik. Onu da seyrettikten sonra yemek yiyip, bir iki saat Tansaşta salak salak dolandık (klima varya) ama hepimiz sıcak hava ve yorgunluktan bitmiş bir haldeyiz. Neyse en sonunda otobüs saatimiz geldi çattı. Bindik otobüse en son koltuklar olan arka dörtlüdeyiz facia yani. Neyse yola çıktık uyuya uyana Yalovaya kadar geldik. Feribota bindik (daha doğrusu binmişiz. Bütün otobüs horul horul uyuyordu) Bir anda eşim beni sarsarak uyandırdı. Gözümü bir açtım ki bütün otobüs bana bakıyor. Meğer uykumda yorgunluktan mı yoksa korku filminin etkisinden mi bir bağırmışım ki "KOOOOOOOOOŞ" diye bütün otobüs uyanmış. Hayatımda bu kadar utandığım çok az an olmuştur. En korktuğum şeylerden biri otobüste uykuda bağırmak, ikincisi de gaz çıkarmaktı (ıyyy iğrenç demeyin hiç :) uykuda olabilir herşey ne yani) biri başıma geldi. İnşallah ikincisi de gelmez :)....

Tatilimiz şimdilik bitti :( ...

2009-07-28T15:38:00.000+03:00

Eveet tatilimizin bir kısmını bitirdik geldik. Marmaristen Datça'ya kadar neredeyse bütün koyları gezerek deyim yerindeyse neredeyse bütün gün yedik içtik yattık. Sıcaktan bunaldıkçada bol bol denize girdik. Geçen sene de mavi tura çıkmıştık ama bu sene hem tekne hem de mürettabat yönünden çok şanslıydık. Aşçımız Dursun'un el kadar mutfakta o sıcakta yaptığı yemekler ve kekler değme el kadınlarının elinden çıkamazdı. En keyifli şeyse gece püfür püfür bir havada yıldızlar altında güvertede yatmak oldu yine. Hamburgere binme maceramız ise tam bir felaketti. Geçen seneden tadı damağımızda kalınca bu sene tekrar binelim dedik arkadaşlarla. Binmez olaydık. Sürat motorundaki iki manyak bizi anamızdan doğduğumuza pişman etti (para pazarlığı yapınca böyle oluyor demek ki). Adamlara "aman kardeş, bak yavaş git" dedik. "tamam abla sen merak etme" diyip, gazı köklemesi bir oldu. Ciyak ciyak bağıra bağıra bir hal olduk (hatta bir ara ben atlayıp yüze yüze tekneye gitmeyi bile düşündüm ama iplere dolanırım diye tırstım). Adama bağırıyoruz dur inicez diye herifler sırıta sırıta basıyorlar gaza. İndiğimizde herhalde gülmekten ikisinin de karnını ağrılar girmiştir. Totomuzu suya vura vura iki gün oturamadık valla billa acısından (yüzsüz herif ertesi günde muza biner misiniz diye geldi. Bi daha biner miyiz be manyak mıyız?). Hala teknenin etkisinden kurtulamayıp oturduğum yerde fır fır sallansam da seneye daha uzun süreli yapmaya karar verdik. Bu hamburger felaketi dışında süper bir tatildi. Valla bir hafta nasıl geçti anlamadım. Ama asıl felaketi (yada rezalet mi desem) bir sonraki yazıya saklıyorum. Bu kadar utandığım çok az olmuştur sanırım hayatımda...

Not: O fotoğraftaki tabi ki biz değiliz. Bizim yüzlerimiz "Allahım sana geliyorum" ifadesi taşıyordu...

Hadi ben kaçtım...

2009-07-17T19:55:00.003+03:00

Eveeet en sonunda büyük tatilimiz geldi çattı. Bu akşam İstanbuldan yola çıkıp, yarın maviliklere yelken açacağız :). 10 gün kadar buralarda yokum. Kendinize iyi bakın tamam mı? Dönüşte görüşmek üzere...

Public Enemies

2009-07-16T14:23:00.005+03:00

Uzun zamandır evde DVD seyretmeye çok kötü dadanmıştık. O yüzden bir değişiklik yapıp pazar günü sinemaya gidelim dedik. Tabiki ilk tercihimiz (daha doğrusu benim ilk ve son tercihim Johhny Depp yüzünden) Public Enemies oldu. Film Amerikada 30'lu yıllarda yaşanan büyük buhran sırasında geçiyor ve ünlü banka soyguncusu John Dillinger'in hayatını anlatıyor. Filmde Johnny Depp'in yanısıra Stephen Dorff (Blade'in yakışıklı vampiri çok kilo almış ve yaşlanmış geldi bana), Christian Bale, Marion Cotillard gibi usta oyuncular da var. Yönetmen Michael Mann iyi bir iş çıkarmış bence. Tek eksiği 3 saatlik uzun bir film olmasına rağmen Dillinger'in sevgilisi ve çetesiyle olan ilişkisinin çok iyi yansıtılmaması ve Dillinger'in o dönemde halk tarafından Public Enemy (Halk düşmanı) değil de Robin Hood olarak görülmesinin detaylarına girmemesi. Bunun dışında Johhny Depp zaten her zamanki gibi döktürüyor. Hele müzikler olağanüstü. Benim gibi 30'lu yıllar hastası biri için o dönemi izleyip, Billie Holiday şarkılarında kulaklarımın pasını silmek harikaydı (Johhn Depp ve Dillinger karizması da balla kaymak oldu üstüne). Filmin enteresan yanlarından biri de FBI'ın küçük bir araştırma bürosuyken nasıl FBI olduğunu görmek. Adamların o zamanlardaki teknolojileriyle yaptığı telefon dinleme işleri, sesleri taş plaklara kaydetmesi de ilginçti...

Geeeç buldum çabuk kaybeeeettiiiiim

2009-07-13T18:02:00.003+03:00

Aslında çabuk kaybetmedim. Biraz daha vakit var kaybetmeme. Ne dediğimi anlamadınız tabi. Efenim ben Cnbce kanalında yayınlanan Moonlight adlı diziden bahsediyorum. Birkaç yerde adına rastlamıştım dizinin ama bir türlü seyretmek nasip olmamıştı. Geçen gece tesadüfen rastladım kanalları zaplarken. Şimdi bu dizi bir vampir dizisi. Ama bildiğiniz vampir dizilerinden değil bu. Zaten benim gibi vampir meraklısı ve manyaa olan biri için bulunmaz nimet yani. Buffy, Angel gibi dizilerden ve vampirler üzerine yazılmış (iyi veya kötü) bilumum şeyden sonra tam bir seyirlik. Efenim şimdi buradaki esas oğlanımız tabiki bir vampir olan Mick St. John (Esas kızı boşverin. Zaten önemli olan vampirler). Kendileri 30 yaşlarında görünmesine rağmen 85 yaşında ve özel dedektif. Düğün gecesi vampir olduğunu bilmediği karısı tarafından ısırılarak vampir olmuş. Ve ihtiyacı olan kanı kan bankasından alıyor. Peki niye bildiğiniz vampir dizilerinden değil? Bu dizideki vampirler belli bir süre de olsa güneş ışığına çıkabiliyorlar. Yani öyle küle falan dönüşmüyorlar. Sadece ciddi anlamda hasta gibi oluyorlar ve susuzlukları artıyor. Kalbine hartdanak kazığı yiyince ölmüyor bunlar bir de. Sadece felç gibi bişey oluyorlar. Geç bulduğumu zaten anladınız çabuk kaybetme ise sadece 1 sezon çekilmiş olması (dizinin devam etmesi için hayranlardan yoğun ısrar varmış ama. Oley oley) Angel'dan sonra tam gözümüz gönlümüz şenlenecek oh be derken olacak iş mi bu yani? Eğer vampirleri seviyorsanız hatta benim gibi bayılıyorsanız gece 24.00'da Cnbce'ye bir göz atın bence. (Resimdeki şahıs tahmin edeceğiniz gibi Mick kardeşimiz. Alex O'loughlin yani. Bu arkadaş 75 doğumluymuş. Huyu huyuma boyu boyuma yani. Allah sahibine bağışlasın ne diyelim)

Fanlarının şöyle de bir blogları var Moonlightfan deyü...

Eriyoruuuuum blopp blopppppp

2009-07-10T17:00:00.003+03:00

Günlerdir sıcaklarla boğuşa boğuşa iyice sapıttım. Elim kolum kalkmıyor hiçbir işe. Ne klima işe yarıyor ne soğuk duş nede başka birşey. Kendimi Gremlinler filmindeki üzerine güneş ışığı gelince eriyen yaratıklara benzetiyorum. Güneşi yiyince garip sesler çıkara çıkara vıcık vıcık şeyler olan yaratıklar var ya onlara işte. Bu arada ben o filmi acayip severim. Siz seyrettiniz mi bilmem ama digiturk te action max kanalı arada sırada yayınlıyor filmleri. Hatta bir dönem moda olan gremlin benzeri Furby oyuncaklarından bile vardı benim (üniversite yıllarında kazık kadarken almıştım yuh yani). Sonra o Furby bebekler hakkında yazılar çıkmıştı uğursuzluk getiriyo diye bende acayip takıntılı biri olarak komşunun küçük oğluna vermiştim oyuncağı. Bu arada iyi gremlin harici en çok da resimdeki adamın elinde tuttuğu şaşı gözlüyü severim. Gözleri fır fır döne döne nihhahahaanini diye kahkahalar ata ata gezinen varya o işte (kahkaha efekti pek uymadı ama olsun). Başka birşey yazacaktım ama dedim ya sıcaktan sapıttım diye sıcaktan eriyip, sandalyeye yapışmış haldeyken anca bunu yazabildim. Neyse ben bi kafamı ıslatıp geleyim cinnet geçirmeden önce en iyisi...

Güle güle Michael...

2009-07-07T15:28:00.000+03:00

Nerede, ne zaman olacak derken Michael Jackson'ın cenaze günü geldi çattı. Açıkçası uzuuun bir zamandır aklıma bile gelmemişti Michael. Ta ki ölümüne dek. İlk okuduğumda öldüğü haberini inanamadım. Bazen birilerini hiç ölmeyecekmiş gibi görürsünüz ya o da benim gözümde o insanlardan biriydi. Hemen ablamı aradım ya Michael Jackson ölmüş diye. O anda gözümün önünde çocukluğum canlandı. Onun en meşhur olduğu dönemlerde ablamla moonwalk yapmaya uğraşırdık. Her seferinde de kavga çıkardı. Sen güzel yapamadın ben yaptım diye (sözde yapamayan da hep ben olurdum nedense). O zamanlar ingilizce bilmediğim için şarkılarını uydurmasyon söylerdim. Kendimce şarkılarını yeniden yorumlardım. (bu arada hiçbir zaman fanatiği olmadım. Çok bilinen şarkılarından başkasını bilmem ama bir zamanlar fenomendi kendileri). Aradan yıllar geçti ben büyüdüm, o aynı kaldı. Beyaz çorapları, kısa pantalonu ve meşhur dansıyla. Ölüm haberini alınca ve sonrasında yaşananları okuyunca ise çok üzüldüm. Babasının basın toplantısındaki vurdumduymaz tavrı ve pis sırıtışı, çektiği maddi sıkıntılar ve yalnızlığı ona karşı sempatimi daha da arttırdı. Öldüğü gün bizim yaşlarımızdaki çoğu insan için bir devrin kapanışıydı. Hiç büyümeyen Peter Pan olan Michael artık hiç yaşlanmayıp bir efsane olarak kalacak. Ne diyelim. Umarım dünyada bulamadığı huzuru Peter Pan'in yanında Neverland'de bulur...

Inınınınınınnnn cani askılığın dönüşü...

2009-07-02T14:22:00.003+03:00

Biliyorsunuz uzun zamandır kendi derdime düşüp, bloglardan uzak kaldım. Ne sizlerin yazdıklarını okuyabildim ne de ben birşeyler yazabildim. En sonunda dün kafamı toparlayıp birşeyler yazmaya karar verdim. Ama ondan önce astığım çamaşırları toplayıp rahat rahat, aklım onlarda kalmadan yazayım dedim. Çamaşır askım bilirsiniz neredeyse her evde olan metal askılardan. Tam bir tarafındaki çamaşırları toplamıştım ki diğer taraf ağır geldi ve yıkıldı. Söylene söylene yerden çamaşırları toparlamaya çalışırken anam ne oliyi demeye kalmadan çamaşır asılı olan kanat tüm ağırlığıyla donnnk diye kafama düştü. Bir anda gözümün önünde yıldızlar uçuşmaya başladı. Sinirden senin de... çamaşırın daaa diye diye topladım hepsini. Tam bilgisayarın başına oturmuştum ki kafamda bir zonklama başladı. Şişti mi ne? diye elimi kafama bir attım anaaam kan. Kafayı yarmışım da haberim yok. Hemen birşeyler bastırdım kan dursun diye ve eşimi aradım. Aramızda geçen konuşma aynen şöyle:

- Canııım, kafam yarıldı benim.

- Ne, nasıl yani. Ne koydun la kafana hhahahahaaa (aslında eşim son derece nazik ve ilgili bir insandır ama sıcakların ve Levent Kırca'nın o bildik esprisinin kurbanı olmuş)

- Ya çamaşır askılığı düştü.

- Çamaşır askılığı nasıl düşer ya. Ne yapıyordun ki? Neyse sen duruma bak. Kanı durduramazsan ben gelirim dikiş attırırız.

- Tamam.

Neyse, yarım saat kadar sonra kanı durdurmayı başardım ama kafamda yumurta gibi bir şiş ve yaklaşık 3 santimlik bir yarıkla pek bir güzel oldum. "Kayınvalideciğimin" hediyesi olan o hain askılığa daha önce de elimi sıkıştırmıştım. Acaba manyak bebe çaki'nin ruhu mu geldi askılıkla yoksa ben mi çok sakarım bilemedim...

İyi haberlerim var...

2009-06-12T13:39:00.002+03:00

Dün doktoruma gittim kontrol için ve sıkıntılı bekleyişim sona erdi. Ameliyatta tüm kanserli hücreleri temizlemişler ve pataloji raporumda da sonrası için beni korkutacak hiçbirşey çıkmamış. Doktorumun dediğine göre bundan sonra bu tip birşeyle tekrar karşılaşmam mümkün değilmiş. Öyle sevindim ki. Bir ara ciddi ciddi kanserden kurtulamayacağımı ve daha istediğim hiçbirşeyi gerçekleştiremeden, yaşayamadan ölüp gideceğimi düşünmüştüm. 3 ayda bir doktora gitmek zorundayım kontroller için ama olsun. Herşey yolunda gitsin ben hergün gitmeye razıyım kontrole. Doktorun dediği diğer tedavi olan D vitamini hikayesine ise yaz sonunda başlayacağız. Günde 10-15 hap içmek zorundaymışım. Olsun varsın. Diğer illetten kurtuldum ya. Çok mutluyum çok...

Herşey yolunda... mı acaba?

2009-05-29T14:26:00.000+03:00

Oldu olacak derken dün 1.5 saat süren bir ameliyat sonunda o büyük günü atlattım. Dün zaten narkozun etkisiyle hiç gözümü bile açamadım neredeyse. Bugün de hala onun sersemliğini yaşıyorum. Biraz da ağrım var ama yine de iyi atlattım. Asıl bekleyiş şimdi başlıyor alınan parçaların pataloji raporu ve sonraki kontroller önemli. Doktorum ameliyatta başka birşey daha fark ettik daha önce sadece bir kişide görmüştük o da amerikaya tedavi olmaya gitti dedi ama tam açıklamadı. Açıklamasını kontrolde yapıcam "biraz alengirli" dedi. Bakalım görücez. Bu arada sizlere özellikle Owl Ella'ya destekleriniz için çok teşekkür ederim. Hepinizi çook seviyorum...

Maceralı tatilimiz bitti...

2009-05-25T14:53:00.000+03:00

Tatilimizin başını ve sonunu saymazsak süper bir tatil geçirdim. Gıcıklık yapmış olmayayım ama bol bol yedim, içtim, gezdim, denize girdim ve güneşlendim. Bu altı gün içinde ne ameliyatımı düşündüm ne de rahatsızlığımı. Ama gidiş ve dönüş yolculuğumuz tam bir macera, daha doğrusu tam bir eziyet oldu. Tatillere genellikle kendi arabamızla gitmekten çok zevk alıyoruz. İstediğimiz yerde mola verip, istediğimiz yerde fotoğraflar çekiyoruz. Bu sefer bir değişiklik yapalım ve otobüsle yolculuk edelim dedik (bunun sebeplerinden biri de beraber tatile çıktığımız arkadaşlarımızdan birinin uçak korkusuydu). İstanbulda başladı maceramız. Otobüsün kalkış saatinden yarım saat önce gittik Ulusoy terminaline oturduk bekliyoruz. Otobüs saati geldi ama hala bizimki ortada yok. Gidip sorduk "sizin otobüsünüz 10.30'da" dediler. Nasıl yani? E bilette 21.30 yazıyor. Neyse bir açıklama yapılmadan bize bir saat daha bekledik. Otobüs geldi, eşyaları bagaja verdik ne görelim eşimle koltuklarımız orta kapının önünde ve tuvaletin üstünde. Hafif eskice tipsiz bir otobüs. Koltuklar yatmaz, tuvaletten inceee, pis bir koku gelir hafiften tam bir kabus yani. Gözümüzü kırpmadan dangur dungur sallana sallana, kazık yutmuş gibi dimdik oturmaktan heykele dönmüş vaziyette Antalya yakınlarına ulaştık saatler sonra. Ama otobüste bir tuhaflık var. Gitmiyor bir türlü. Koca koca kamyonlar bile sellektör yakarak "hızla" geçiyor yanımızdan. Ne oluyor demeye kalmadan zınk diye durdu otobüs. İndik cümbür cemaat aşağıya meğer mazot kirliymiş. Bir iki uğraştan sonra tekrar bindirdiler otobüse yine koyulduk yollara kağnı hızında. Tekrar bir "bölük otobüsten in, bölük otobüse bin" yaptıktan baya sonra ulaştık yolculuğumuzun sonuna. Güzel günlerden sonra vakit geldi çattı dönüş yolculuğuna. Eşyalarımızı gelişigüzel toparladık, nasıl olsa daha 1.5 saatimiz var diye yemek yemeye gittik. Tam hesabı istedik zııırrrr bi telefon. "Ee nerdesiniz siz? otobüs kalkıyor" diyen acenta görevlisi. Paçalar tutuşmuş bir halde taksiye doluşup aldık eşyaları son hızla gittik garaja. Adamlara diyoruz kardeşim bilette 8.30 yazıyor diye. "Yok abicim yanlış o" diyorlar.Neyse o bu derken ne görelim yine aynı yerde arkaya yatmayan koltuklar, tuvalet kokusu ve cins bir muavin (sonradan kusanlar da eklendi). Muavine tuvalet kokuyor diyorum. Sertçe "bizim tuvaletimiz kokmaz" diyor, susuyorum. Üstten çantamı almaya çalışıyorum "Ne doldurdunuz bu çantaya çok ağır" diye laf ediyor (Muavin değil SS subayı). Yine göz bile kırpmadan vardık istanbula ama 36 numara ayaklarım şişe şişe oldu 40 numara. Neyse uzun lafı kısası bu da bize ders oldu. Bir daha uzun yola uçakla gidilecek bu biiir, Ulusoyla seyahat edilmeyecek bu da ikiii....

Resimdeki otobüs olsa daha iyiydi valla. En azından daha neşeli bir yolculuk olurdu :)...

Ayyyhh ne kırcam beeeaaa

2009-05-15T10:53:00.004+03:00

Malum, havalar ısındı ya dün "hadi hadi yaparsın sen bu işi" diye kendimi gaza getirip yazlık çıkarma-kışlık kaldırma olayına giriştim. Tam herşeyi çekmecelere yerleştirip, askılara asmıştım kiiii "çaaaaat" diye bir ses. Arkamı döndüğümde dolabın benim tarafımdaki askılığın kenarlarından kırılıp, bütün elbiselerimin birbiri üzerine yığıldığını gördüm. Kan beynime sıçradı tabi. O kadar yorul, didin olan şeye bak. O uyduruk malzeme kullandıkları askı daha öncede kırıldığı için hemen eşimi aradım. Akşam eve gelirken kenar malzemesinden alıp tamir edip edemeyeceğini sordum. Bana dediği şey şu oldu "Ne astın ki oraya yine kırdın?" (alla alla un çuvallarını asmıştım taşır sanıp. Lafa bak şimdi). Bir anda Şahika olmak istedim. Avrupa Yakası'nda ki Şahika. "Ne kırcam bea. Paççozzzz" demek için. Sonra vazgeçtim tabi. Bu aralar Şahika gibi olmak istiyorum. İçimi döküp rahatlamak için. Normalde "gerzek" dışında küfür vari birşeyler kullanmayan, eaaaaa yetti be demeyen biri olarak (normal dediğim bir süre önce sona erdi aslında) içimde o potansiyel çıkmaya başladı birden bire. Aslında birden bire de değil. Eşimin dediğine göre geceleri uykumda acayip küfürler ediyormuşum (Demek herşeyi içe ata ata ne yapsın o sıkıntıcıklar gece çıkıyor ortaya). Valla Şahika o konuda bir numara cazgır mazgır ama maşallah hiç lafını sakınmıyor. "Bebeğim"le seviyor "paççoz"la dövüyor adamı. Ohh rahatlıyordur eminim Binnur Kaya rol bile olsa. Şimdi evde yalnızken bi bağırıp çağırıyorum (gerçi bazen yalnız değilken de...). Valla bayanlar, beyler bence en güzeli bu. Bağırın (kalp kırmayın ama) çağırın. Şöyle bi "aaaaay sana mı sorcam beaaa" diyin bakın ne güzel rahatlıyorsunuz. Son söylemek istediğim de şu. "Caaaaart kaba kaatttttt" (ay yaşasın hep demek istemiştim bunu).

Bir de şimdi en merak ettiğim şey ameliyat sonrası ayılırken neler diyebileceğim. Uykusunda bu kadar laf söyleyen biri olarak artık o stres sonunda doktorlara neler derim bilmem :)...

Bu arada akşam Antalya'ya tatile, kafa dinlemeye ve moral toplamaya gidiyorum. Hepinizi çoook öptüm. Dönüşte görüşürüüüüüzzzzz.....

Arkadaşların önemi...

2009-05-13T15:19:00.000+03:00

Bundan tam bir sene önce daha önce bloglara pek bakmamış biri olarak sadece iş olsun diye bir blog açmaya karar verdim. İlk açtığım blog Bügü'den seçmelerdi (şimdiki adıyla Boogie's World). Ama daha önce blog yazmamış biri olarak neyin nasıl yapılacağını bilmediğimden koyduğum bir fotoğraf ve abuk bir yazıyla aylarca öyle kaldı. Daha sonra madem bu kadar yeri geziyorum bari onları yazayım diye Tatilname 'yi açtım. Hızlı bir giriş yaptığım Tatilname beni çok meşgul ettiği için Boogie's World'e hiç zaman ayırmadım. Zaten ne yazacağımı da bilmiyordum. Daha sonra diğer blogları keşfettikçe, diğer bloggerların nelerden bahsettiğini, neler yazdığını okudukça kafamda birşeyler şekillenmeye başladı. Yazdıklarıma yorumlar gelmeye başladıkça daha da heveslendim ve Boogie's World ve diğer bloglar hayatımın vazgeçilmezlerinden oldu. İlk başlarda benim için sadece yorum yazan isimlerden ibaret olan nickler zaman geçtikçe arkadaşım olmaya başladı. Sıkıntılarımızı, sevinçlerimizi hiçbir karşılık beklemeden paylaştığımız arkadaşlar, kimbilir belkide gerçek hayatlarımızdaki arkadaşlıklarımızdan daha gerçek arkadaşlar...

Sevgili arkadaşlarım bu bir sene içinde çok şey paylaştık birbirimizle. Hergün hepinizi okuyamasam yada yorum yazamasam da biliyorum ki biz hep arkadaş olacağız. İyi ve kötü günlerimizde cismen olmasa da kalben birbirimizin yanında olacağız. Şunu bilin ki hepiniz neredeyse ailemden bir parçasınız. İyi ki bu bloğu açmışım ve iyi ki sizin gibi arkadaşlara sahip olma şansına erişmişim. Hepinizi çok ama çok seviyorum....

Hayal listesi...

2009-05-09T00:46:00.004+03:00

Loreathan mimlemiş beni neleri hayal edip, istiyorum diye. Hmmm bi düşünüp başlayalım bakalım...

- Bu mim iki-üç ay önce gelseydi bana eminim listem çok daha farklı olurdu. Ama şimdi ilk olarak tamamen sağlıklı olmayı diliyorum, hayal ediyorum. Şu sıralar sağlığımda yaşadığım sorunları asla yaşamamış olmayı hayal ediyorum...
- İkinci olarak gelecek yıllarda (bu konuda da farklı düşünüyordum) sağlıklı bir bebek sahibi olmayı diliyorum.
- Şimdi gelelim daha ümit vaat eden dileklere...
Japonyaya gitmeyi, Ginza'da alışveriş yapmayı, Shibuya'da turlamayı istiyorum. İtalyada en az 6 ay geçirmeyi oradan da New York ve Los Angelesta yola devam etmeyi istiyorum. Krallar vadisinde gün batımını izlemeyi istiyorum.
Günün birinde en çok devrettiği zaman süper lotoyu kazanmak, en başta deliler gibi alışveriş yapmak, gezmek ve sonra da ihtiyacı olanlara yardım etmek istiyorum (bu konuda pek ümidim yok :) ).
Günün birinde çatır çatır italyanca ve japonca konuşabilmek, en sonunda kemanımdan doğru düzgün sesler çıkarabilmek istiyorum.
Süper bir evim olsun istiyorum (loto loto duy beniiii)
Bir tane de yorkshire terrier köpeğim olsun istiyorum (iki tane neyime yetmiyorsa...)
Eninde sonunda kendi işimi kurmak istiyorum...

Daha çok var ama yaz yaz bitmez. Şimdilik benden bu kadar....

Bende
Owl'u, Denizanasını, Mallayı, Smilena'yı, Özii'yi ve La Loba'yı mimliyorum. Ama teklif var ısrar yok. Yazmak isterlerse...

Vodoo büyüsü yaptım, rahatladım...

2009-05-06T23:04:00.002+03:00

Bu internet sitesini eminim çoğunuz reklamlarda görmüşsünüzdür. Sprite firmasının Acımasız gerçekler diye bir sitesi var. Tanıtımında "Seni kullanıp atan sevgilin birgün eline düşsün istersin" yazıyor ve resmini yüklediğin kişiye Vodoo büyüsü yapıp, yerlerde sürükleyip, üstüne bir güzel de laflar döşeyip içini rahatlatıyorsun. Ama ben bu siteyi eski sevgili yerine çok daha başka amaçlarla kullandım. İlk önce bana iyi bir kazık atan bir "arkadaşımın" resmini yükledim siteye. Ondan vur allah vur. Ondan sonracıma beni "çok seven, dünyanın en iyi ve tatlı dilli insanı" olan sevgili kaynanacığıma boşalttım tüm hırsımı. Bir güzel de laflar ettim hep içime attığım. Anlayacağınız acaip rahatladım. Hep içime ata ata biriktirdiklerimi biraz olsun boşalttım. Var mı sizinde kıçına iğne batırmak isteyeceğiniz kişiler? Hehehehe...

Tutku, Chanel No 5 ve İstanbul

2009-05-05T14:28:00.000+03:00

Chanel ünlü parfümü Chanel No 5 için Orient Express'ten ilham alan ve müthiş İstanbul görüntüleriyle bezenmiş harika bir reklam hazırlamış. İstanbulun tanıtımı için bundan daha iyi bir reklam olamazdı sanırım. Filmi ben çok beğendim. Siz ne dersiniz?

http://www.chaneln5.com/en-us/#/the-film/2-20

Hafta sonu gezisi...

2009-05-04T14:35:00.000+03:00

1 Mayısın tatil olmasından faydalanıp hafta sonu güzel bir gezi yaptık. Çıktık İstanbuldan yola önce Edirne'ye gittik. Açıkçası Edirne'nin bu kadar güzel olabileceğini düşünmemiştim. Tarihi açıdan çok güzel ve özel bir şehir olduğunu biliyordum ama bu kadar modern bir şehir olduğunu bilmiyordum. Tüm günü Edirnede geçirdikten sonra gece Şarköyde konakladık. Ertesi günkü gezi programımız ise memleketim olan Çanakkaleydi. Uzun yıllar önce gördüğüm ve bir daha gitmenin kısmet olmadığı Çanakkalemi görmek beni hem çok sevindirdi hemde çok duygulandırdı. Şehitler Abidesi, Askeri Müze derken günün ne kadar çabuk bittiğini anlamadık bile. Uzun zamandır bozuk olan moralim yerine geldi. Hava da bizden yanaydı ve çok güzel üç gün geçirdik.

Ayrıntılı gezi yazıları yakında Tatilname de...

Pap smear testinin kadın sağlığındaki önemi...

2009-04-28T14:15:00.002+03:00

Çevremdeki herkes bana sen hastalık hastasısın, devamlı oranı buranı kontrol edip aman şurda bişey var doktora gideyim, burda bilmemne olabilir kontrol ettireyim diye ortalarda dolanıyorsun diye dalga geçerdi ama sağlık konusundaki bu takıntım birkez daha beni haklı çıkardı. Yaklaşık 1.5 ay önce ufak bir iki şikayetim yüzünden arkadaşımın önerdiği bir kadın doktoruna kontrole gittim (on yıllık doktorum ankarada olduğu için rutin kontrollerimde hep ankaraya giderdim ama bu sefer istanbulda bir doktora gitmeye karar verdim). Klasik ne şikayetiniz var vs. laflarından sonra sıra muayene ve sonuçta pap smear testi yaptırmaya geldi. Muayenede ufak bir kiste rastlandı ve ameliyata karar verildi. Aradan geçen bir iki günden sonra tam ameliyat şokunu atlatmaya başlamışken gelen telefon tüm sinirlerimi alt üst etti. Doktor smear testinin sonuçlarını bildirmek için aradı ve şu konuşma geçti "Boogie hanım smear testinizde belirlenemeyen bozuk hücreler saptandı. İki ay sonra tekrar bir test yapacağız". Bunu duyduktan sonra ben iki ay durur muyum peki? Derhal yeni bir doktor ve hastane bulundu, testler tekrar yapıldı ve rahimde hafif şiddette kanser başlangıcı olan anormal hücreler bulundu. Yarın kolposkopi ve biyopsi yapılacak ondan sonra da ameliyatla kist alınıp, bu hücreler kazınacak. Yeni doktorumun söylediği şey ise gerçekten çok önemliydi. "Boogie hanım zorlu ve sıkıntılı bir döneme giriyorsunuz ama bilinçli bir insan olmanız ve kontrollerinizi ve özellikle pap smear testini yıllardır düzenli yaptırmanız sizi çok daha kötü bir durumdan kurtarıyor". İlk etapta acilen sigarayı bırakmam, düzenli ve sağlıklı beslenmem söylendi. Şimdi üç ayda bir rutin kanser taramaları başlıyor. Sevgili arkadaşlarım kim ne derse desin (hastalık hastası diye dalga bile geçseler) lütfen sizde özellikle jinekolojik muayenenizi düzenli olarak yaptırın ve çevrenizdeki insanları bunun için teşvik edin. Pap smear gibi önemli bir testi asla ihmal etmeyin. Ve benim için dualarınızı esirgemeyin...

Anaaam sallandık

2009-04-28T00:20:00.002+03:00

Yaa korktum iyi sallandık. Koltuk gitti geldi valla altımızda. Bizim ev de sekizinci kat olunca tabi daha beter hissettik. Aman daha beteri olmasın da...

Herşeyi bilen kadın

2009-04-21T16:09:00.000+03:00

Geçenlerde internette dolanırken Lipton'un yaptığı bir siteye rastladım. Adı herşeyibilenkadin.com bir çeşit eğlenceli oyun. İlk başta açıklama yapıyor. Bana aklında tuttuğun bir şeyi sor bende onu bileyim gibisinden. Sadece senin bildiğin, özel isim yada şehir olmasın diyor. Bende birkaç şeyi aklımda tutup sordum. Baktım hakikaten sonuçlarını çat çat veriyor iyice hırs yaptım. Orkid diye tuttum aklımdan (kadın pedinin adı da orkid diye yapıştı kaldı ya o da ayrı bir konu) onu da bildi. Daha da hırslandım bir iki kel alaka şey sordum onları da bilince hinlik bu ya "guguklu saat" diye tuttum aklımdan. En sonunda saat, duvar saati gibi çok yakın cevaplar çıksa da guguklu saati bilemedi diye bi sevindimki sormayın. Sanki dünyayı kurtardım :) Arada kafayı rahatlatmak ve eğlenceli zaman geçirmek isterseniz bir bakın bu siteye. Ama sakın benim gibi hırsa bağlamayın sonra bir saat kalkamazsınız başından bilgisayarın şimdiden uyarayım...

Resim ne alaka derseniz yeşil çayı ben pek severim de :)....

Birinci çinko :)

2009-04-21T15:49:00.000+03:00

Bu yazıyla beraber bloguma yüzüncü yazıyı yazmış bulunuyorum. Birinci çinkoyu yaptım. Darısı tombalanın başına artık. İki - üç güne bir yaza yaza anca bu kadar oldu. Neyse şimdi dinlediğim gibi fonda hergün Rammstein dinlersem ben bu gazla yazılarda onbini bile görürüm heralde. Neyse hayırlısı artık...

Yaa bu arada benim profil gösterimleri sayısının şeysi bozuldu. 2000'de takıldı kaldı :( niye ki? Blogger'ın bana bi gıcığı mı var yaaaaa

Ghostbusters, Mcgyver, Diana ve diğerleri...

2009-04-17T15:19:00.001+03:00

Eskiden ne kadar güzel diziler, filmler vardı. Şimdi bütün kanallarda yok bihter, behlül, adanalı bilmemne ağa, mafyazo bilmemkim bey. Halbuki ben çocukken Ziyaretçiler diye bir dizi vardı TRT'de. Yanılmıyorsam cuma geceleri geç saatte olurdu ve çocuklara göre bir dizi olmamasına rağmen ben kıyameti koparırdım izlemek için. Diana vardı orda. Uzaylıların başı. Çatır çutur kuş, fare yerdi. Kertenkele gibi bişeydi asıl halleri. Sonracıma Mcgyver vardı. Her bölümde başı mutlaka belaya girer, hapsedilir vs. etraftan bulduğu ecik bücük şeylerle bomba gibi şeyler yapar kurtulur, kaçardı. İkiz tepeler vardı Star'ın ilk yayına başladığı zamanlarda mesela. Ordaki Ajan Cooper karakterine aşıktım ben. (Hafızaya bak be. Fil hafızası) Daha sonraları Ajan Cooper denen şahsiyetin (Kyle Mclachlan) pek bi çirkin, pek bi takunya çene olduğunu fark edip hayallerim yıkılmıştı. Bi dizi daha vardı ama adını hatırlamıyorum. Adam bilim adamıydı ve kötü giden bi deneyin sonucu zamanda yolculuk ediyordu. İnsanların yerine geçip, hayatlarını kurtarıyordu bir şekilde. En süperi de Alacakaranlık Kuşağıydı. Hatırlıyorum gizli saklı izler sonra bütün gece etkisinden kurtulamayıp "ablaaaa beraber yatalım mı nooooluuuuur" diye ablamın başına ekşirdim. Mesela Galactica da o zamanlar için süper bir diziydi. Saylonlular vardı. Ben orada da Apollo'ya aşıktım mesela :) (Yıllar sonra orjinal Galactica'yı bir daha izleyince bu ne laynnn dedim ama olsun. küçükken hepsi güzeldi) Eski filmler de daha güzeldi. Mesela ben Ghostbusters hastasıydım. Üniversite yıllarında bile atölyede giydiğim Ghostbusters baskılı t-shirt'üme boya sıçrattılar diye kıyameti koparmıştım. (Öhöm evet bazen cazgır olabiliyorum). Keşke hepsini tekrar yayınlasalar da bir daha izleyebilsek. Velhasıl kelam eskiden herşey çoooook daha güzeldi. Mafya, abuk sabuk aşk dizilerine filmlerine bulaşmadan önce...

Sonradan gelen ek: Birde bi dizi vardı cennete dönüş diye yanılmıyorsam. O da süperdi. Dizideki kadın süper zengindi ve kocası malına mülküne konmak için onu bir gezide timsahlara atıyordu. kadın kurtulup, estetik ameliyatlarla güzelleşip intikam almak için geri dönüyordu. Pek heyecanlı bişeydi. Bir de küçük evi seyrederken ailecek salya sümük ağladığımızı hatırlıyorum. Acaba herkes mi öyleydi yoksa bizim aile mi sulugözdü?...

Biz Atatürk'ün çocuklarıyız...

2009-04-16T23:49:00.000+03:00

Ülkemizin ve Cumhuriyetimizin oldukça zor ve sıkıntılı günler geçirdiği şu son günlerde vatanımızı bölmeye çalışanlara, bizleri karanlık günlere sokmaya çalışanlara, aydın zihinleri karartmaya ve baskı altına almaya çalışanlara hepimiz dur diyelim. Atatürk'ün ve Cumhuriyetin çocukları olan bizler bu vatanın esaretten, cehaletten nasıl kurtulduğunu asla unutmayalım ve unutturmayalım...

- Türk çocuğu ecdadını tanıdıkça daha büyük işler yapmak için kendinde kuvvet bulacaktır.

- Her fert istediğini düşünmek, istediğine inanmak, kendine mahsus siyasi bir fikre sahip olmak, seçtiği bir dinin icaplarını yapmak veya yapmamak hak ve hürriyetine sahiptir. Kimsenin fikrine ve vicdanına hakim olunamaz.

- Arkadaşlar, efendiler ve ey millet, iyi biliniz ki, Türkiye Cumhuriyeti şeyhler, dervişler, müritler, meczuplar memleketi olamaz. En doğru, en hakiki tarikat, medeniyet tarikatıdır.

- Anaların bugünkü evlatlarına vereceği terbiye eski devirlerdeki gibi basit değildir. Bugünün anaları için gerekli vasıfları taşıyan evlat yetiştirmek, evlatlarını bugünkü hayat için faal bir uzuv haline koymak pek çok yüksek vasıflar taşımalarına bağlıdır. Onun için kadınlarımız, hattâ erkeklerimizden çok aydın, daha çok feyizli, daha fazla bilgili olmaya mecburdurlar; eğer hakikaten milletin anası olmak istiyorlarsa.

MUSTAFA KEMAL ATATÜRK

Kaynak: www.tsk.mil.tr

Hepsinden davacıyım...

2009-04-13T15:55:00.004+03:00

Türk telekomdan yada internetten sorumlu neresi varsa hepsinden davacıyım. Oturuyorum bilgisayarın başına bloglara bakıp, kendi bloguma birşeyler yazayım diye. O ne? İnternet yok. Modemin fişini çekip bekliyorum. Düzeliyor bir an. Tam yazmaya yada okumaya başlıyorum hoop tekrar gidiyor bağlantı. Bir daha çek fişi, bekle vs. derken tekrar yok. Geliyor, gidiyor, geliyor, gidiyor. En sonunda ee yetti be deyip kapatıyorum interneti. Bu ne ya çektiğim çile. Yok hızlıymış, yok sorunsuzmuş külliyen yalan. Sorunsuz kullanabildiğim zaman şükrediyorum. Oh be bugün internet hiç gitmedi diye (mesela şimdi. O da ne kadar sürer bilmiyorum). Davacıyım işte o kadar. Duy sesimi ey sorumlu... (bak gene altta yazı çıktı. Blogger.com ile iletişim kurulamadı diye. Aha şimdi düzeldi. Basıyorum yayınla butonuna hadi bismillah)

Bu reklamı hiiiiç sevmiyos...

2009-04-09T01:47:00.002+03:00

Yazı başlığını görünce neden bahsettiğimi eminim hemen anlamışsınızdır. Yapı Kredi bankasının yeni kartı olan Adios kart reklamından bahsediyorum. Bu nasıl korkunç bir reklamdır allahım. "Uççuyoz, yapıyyoz, gidiyoz, yiyoz, içiyoz" diye kulakları tırmalayan şarkı sözleri içeren inanılmaz itici bir reklam filmi (güzelim that's amore şarkısı anca bu kadar mahvedilir). Tamam anlıyorum bazı bölgelerimizde bu şive ile konuşuluyor ama bunu reklam filminde sırf adios kartla kafiyeli olsun diye kullanmak ne kadar akıllıca anlamadım. Özellikle ilkokul ve okul öncesi çağındaki çocukların konuşma tarzlarının ne kadar kolay değişebildiğini düşündüğümüzde bu reklamın onları ne kadar etkileyebileceği ve dillerine dolanacağı da aşikar. Bir tasarımcı ve uzun yıllar reklam sektöründe çalışan biri olarak bu işi yapan ajansın başarısından da kendi adıma şüpheliyim (gerçi reklamın iyisi kötüsü olmaz derler ama...) Güzel dilimizin gittikçe kirlendiği, her cümlenin içine bir iki yabancı kelime sıkıştırıldığı, devlet adamlarının bile konuşmalarında sokak ağzını kullandığı bu dönemde Yapı Kredi bankasının daha duyarlı olmasını beklerdim açıkçası....

Blog ödülü

2009-04-09T01:42:00.002+03:00

Sevgili Smilena beni ödüllendirmiş :)). Benimde bu ödülü seçtiğim blogculara göndermem gerekiyormuş ama kimleri seçceğimi bir türlü bilemedim. Kimsenin gönlü kalmasın diye ödülü beni takip eden bütün blogcu arkadaşlarıma yolluyorum. Herkese çoook öpücükler yolluyorum...

Smilenacım çok çok teşekkürler, sevgiler, öpücükler sana...

Of offf

2009-04-07T00:26:00.003+03:00

Bir laf vardır bilir misiniz? "Nisan, mayıs ayları gevşer gönül yayları" diye. Ben bu lafa çok gülerdim ama pek gülünecek birşey değilmiş meğerse. Gönül yayları değil ama başka bir yerlerden vidaların gevşediği kesin. Devamlı uyumak istiyorum (bıraksalar 24 saat uyuyabilirim), herşeye moralim bozuk (bu aralar geçerli sebeplerim var ama...), elim hiçbir işe gitmiyor (ki bu en kötülerinden. yapmam gereken 4 katalog siparişi var ve biz uzaktan bakışıyoruz), bloglara bakamıyorum, kendi bloguma yazı yazmak bile istemiyorum. Ne yapacağım bilmem . Çok bunalıyorum çok....

Happy Birthday to mee

2009-04-02T01:00:00.001+03:00

Bugün doğumgünüm. Yaş oldu 34 ama ben hala direniyorum yaşlanmamaya. Bazen hala saçmalıyorum bir çocuk gibi, tutturuyorum, kapris yapıyorum. Bazen de ben kaç yaşındayım yaaa şöyle, böyle diye ahkam kesiyorum. Neyse hayırlısı olsun bakalım. Yeni yaşım sağlık, mutluluk, huzur getirsin bana sevdiklerimle beraber...

Bugün güzel bir tesadüf sevgili Pandora'nın da doğumgünüymüş. Ona da çoook güzel,sağlıklı,mutlu bir yıl diliyorum...

Aradığın aşk burada (mı acaba)

2009-04-01T04:21:00.001+03:00

Reklamlarımız bile ayrı bir cins, ayrı bir dünya. Gece geç saatlerde özellikle Show Tv'de yayınlanan "kırmızı noktalı" reklamlara ölüyorum gülmekten. Tam filme kaptırmış izliyorum hooop reklam. Fonda son derece baygın bir kadın sesi 33 bilmemkaçı ara, aşkın cebine gelsin diyor. ekrana bakıyoruz. Kazık kadar bir hatun elinde oyuncak ayı çıtır hatun pozlarında şirinlik yapıyor. Birde hatun "bayılıyorum uzuuuuun uzuuuun sohbetler etmeye" "aşkın cebine gelsin" "aradığın aşk bu telefonun ucunda" diyor bizim şaşkaloz erkeklerimiz de arayıp numarayı uzuuuuun uzuuuun sohbetler edip ay sonunda ellerinde uzuuuun bir fatura buluyorlar. Yav kardeşim bulmuşsunuz sloganları iyi güzel ama aşk dediğin şey uzuuun sohbetle olsa, telefonun ucunda olsa yanmıştı millet vallahi fatura ödemekten. Bu hatlara inanıp arayan var mıdır acep? Bir de "kırmızı noktalı türk filmleri" var ki o daha fena. Reklamda tombik bi hatun kaçıyor, Toygar kovalıyor. "yapma toygar yapma" sonrasını izlemek isteyen atıyor mesajı geliyor video. Yazık valla. El alem gitti fezaya, bizim millet gitti Toygar'ın peşine....

Eskiden de "ara beni, boya beni" vardı. Ne oldu ki ona? Aman beee ne olduysa oldu. Yat uyu sen işte. Gecenin bu saatinde de anca bu kadar saçmalanır.

Bunun adı kaza mı olacak şimdi?

2009-03-27T14:46:00.002+02:00

Üzerinden günler, saatler geçmesine rağmen halen Muhsin Yazıcıoğlu'nun helikopterinin bulunamamasına inanamıyorum. Sabah kalktığımda ilk iş haberlere bakmak oluyor. Yeni bir bilgi var mı, buldular mı diye. Ama yok. Hiçbirşey yok. Koskoca helikopter ve 6 insan yer yarıldı da içine girdiler sanki. Herşeyi bilen, bulan, dinleyen hükümet onları bir türlü bulamıyor. Aklımdan çıkmıyor İHA muhabirinin sesi. "Hanımefendi hala bulamadınız mı?" diye soran, "burası çok soğuk, donuyorum" diyen sesi. Düşünüyorum acaba başka herhangi bir kişinin başına böyle bir olay gelse bulunması bu kadar uzun sürer miydi diye? Olay bir helikopter kazasından, beceriksizlik sonucu, iyi organize olamamaktan dolayı cinayete dönüyor. 6 kişinin cinayetine. Biz bile zevk için sokaklarda gezip soğuktan yakınırken ve biran önce sıcak evlerimize dönme hayali kurarken eksi bilmem kaç derece soğukta o insanların çektiği acıyı, can pazarını düşünemiyorum bile. Mucizelere inanan bir insan olmadığım halde inanmak istiyorum şimdi mucizelere. İnanmak istiyorum ki sağ salim bulunabilsinler. İnternet gazetelerinin yorumlarını okuyunca canım daha da acıyor. Kimi "Yazıcıoğlu hak etti bunu. geçmişte yaptıklarının cezasını çekiyor" diyor, kimi "gebersin gitsin" diyor. Geçmişte adı kirli işlere karıştığı söylenen bir insan olsa da Muhsin Yazıcıoğlu (ki BBP'nin ve Yazıcıoğlu'nun fikir ve ideolojisi benim düşüncelerime ve ideolojik görüşüme tamamen terstir. Sempatizanı falan değilimdir kesinlikle) böyle bir ölümü, kazayı yada muameleyi kesinlikle hak etmemiştir. Ne o nede yanındaki diğer insanlar. Ümidimi kesmiyorum, bir mucize bekliyorum ve insan hayatının daha değerli olduğu bir Türkiye diliyorum o kadar...

Sokak hayvanları için orda olacağız. Ya siz?

2009-03-26T14:13:00.004+02:00

Biliyorsunuz iki köpeğim var ve ikisinide barınaklardan sahiplendik eşimle . Hayvan sevgisinin insan hayatında çok önemli olduğuna inananlardanım. Kendimce ufak tefek yardımlarla da bu tip yerlere ve sokak hayvanlarına faydalı olmaya çalışıyorum. Düzenlenen bu konser sayesinde toplanan paralarda yine sokak hayvanları için kullanılacak. Biletleri Biletix'den yada kapıdan alabilirsiniz. 1.Kategori biletler 56 Tl, 2. kategori biletler 34 TL. 31 Mart Salı günü saat 20.30'da Cemal Reşit Rey/ Harbiye'de görüşmek üzere. Kimbilir belki karşılaşırız...

Kapalı Hayat Kutusu Kadıköy Konakları

2009-03-25T14:53:00.004+02:00

Oldum olası eski evlere, tarihi yapılara bayılırım. Çocukluğumda en büyük hayallerimden biri de arkeolog olmaktı zaten. Tabi bunda en büyük etki ağzım bir karış açık izlediğim İndiana Jones filmleriydi. Hatta İndiana'dan çoook etkilenip saçma sapan birsürü şey yapmaya bile kalkmıştım ama o başka bir yazının konusu (çocuktum, ufacıktım, salaktım). Benim bugün yazmak istediğim şey bir kitapla ilgili. Kitabın adı "Kapalı Hayat Kutusu Kadıköy Konakları" yazarı Müfid Ekdal. Kitabın tanıtım yazısında kısaca şunlar yazıyor: "Kadıköy Konakları çoğu yok olan, kimisinin yeri bile tesbit edilemeyen köşklerin, konakların kapılarını aralıyor". Kitap gerçekten de çok enteresan. Mesela ben eski bir köşkün önünden geçerken hep merak etmişimdir. Acaba burada kimler yaşadı, nelere tanıklık etti bu muhteşem ev diye (Suadiyede bulunan, yıkılmaya yüz tutmuş, terk edilmiş ahşap köşk en çok merak ettiklerimdendir). Bu kitapta çoğu sorumun cevabını buldum ve böylesine önemli, tarihe tanıklık etmiş sanat eserlerinin nasıl kaderlerine terk edildiklerini, nasıl yıkıldıklarını (maalesef) ve yerlerine nasıl çirkin apartmanlar dikildiğini okudum. Sizler de benim gibi bu tip şeylere meraklıysanız Köşklerin, konakların resimleriyle dolu bu kitap çok hoşunuza gidecektir...

Uçan Sabri ve Süpermen Muammer

2009-03-23T15:14:00.007+02:00

Hep düşünürüm acaba sadece bizim milletimiz mi böyle yoksa diğer ülkelerde de böyle cinsler çıkıyor mu? diye. Bir tanesi TRT'ye mail atmış "Merhaba ben Giresundan Muammer. Süpermene benziyorum. Benlik dizi, rol, reklam olursa oynarım" diye (yazık be acaba birileri bunu çok mu gaza getirdi benziyosun diye? Adam bide üşenmemiş kostüm diktirmiş). Diğeri çıkmış Esra Ceyhan'ın programına havada uçabiliyorum iddiasıyla Alllaaaaah diye atmış kendini yerlere (Esra Ceyhan'da ne diye önceden bakmamış ki adam bunu yapabiliyor mu diye? Ama iyi rating aldığı kesindir). Güleyim mi, utanayım mı bilemiyorum (ben bu tipleri görünce onlar adına utananlardanım). Ya allahım bütün cinsler mi aynı yere toplanır? Yoksa onlar çok akıllıda bizimle dalga geçiyorlar bilemedim. (Bu arada fotoğraflarda "süpermenin" kıyafetinin S'sine ve fondaki klozete dikkat. Esra Ceyhan'ın surat ifadesi, konuğun sakinliği ve Tarık Mengüç'ün kaçışı da dikkate değer). Şaka gibi bunlar yaa...

Katie Holmes'un güzellik sırrı(ymış)

2009-03-22T03:25:00.001+02:00

Hürriyet gazetesinin internet sayfasında bu yazıyı görünce bir bakayım dedim neymiş bu sır diye. Bakmaz olaydım. Sandım ki işe yarar birşeyler yazıyor. Neymiş efendim Katie hanım çok çökmüş de doğumdan sonra kendini toparlama için kaynak saçlarına 2 bin dolar, cilt bakımı ve spa için 7 bin dolar, diş bakımı için 20 bin dolar, makyaj için 1000 dolar vermiş. Az para harcamış be. Yok canııım hiç kıskanır mıyım? Denizde kum, bende para. Ben sadece doğallıktan yanayım. Hem benim bakım tarifem daha iyi. Tutumlu olmak lazım dimi?

Evde saç boyama: 15 lira civarı.

cilt bakımı ve spa: ne gerek var canım haftada bir kese yeter de artar bile (su parası hariç bedava)

Diş bakımı: Colgate Total (3-5 lira bişey)

Makyaj: Kapatıcı, rimel, ruj yeter de artar bile

(İç ses: Ah ulan ah o süper loto bana bi çıksaydı görürdünüz siz...)

Bu Kolbastı beni kastı...

2009-03-20T14:09:00.001+02:00

O muhteşem! performansla ilk olarak Yemekteyiz programının Trabzon bölümünde karşılaştım ama son günlerde hangi kanalı açsam mutlaka bir programda yada reklam filminde şu Kolbastı denen garip dansı görüyorum (dans olup olmadığı da şüpheli ama). Bu abudik gubudik dansın (kimse kusura bakmasın) nasıl böyle bir anda popüler olduğunu da bir türlü anlayamıyorum. Bakıyorum acaba benim bilmediğim, göremediğim, anlayamadığım bir özelliği mi, estetiği mi var diye ama yok kardeşim yok. Dört - beş tane genç atletlerinin içine arı atılmış gibi, yada nefes alamıyorlarda can çekişiyorlar gibi saçma sapan hareketler yapıyorlar o kadar. Müziğe bakıyorum o da fos. Doyndik doyndik elektronik bağlama (doyndik bağlama sesi oluyor). Karadeniz müziğinde elektronik bağlama yok benim bildiğim. Ankaralı Turgutla ortak çalışmanın eserimi acaba bu şey? Sonuçta son derece sakil görünüşlü olan (bence) bu dansın nasıl bu kadar popüler olduğunu an-la-mı-yo-ruuuum. Oynayanların kıyafetlerine bakıyorum onlarda ayrı bir şenlik zaten. Ayakta converse'ler, kıçı düşmüş pantolonlar, kızların saçları bir cins. Yıldız Tilbe'nin yaptığı garip gurup danslardan hiçbir farkı yok. Zaten süper bir dans olsaydı şimdi değil yıllar önce bilirdik varlığını değil mi? Hele geçen gün bir programda gördüğüm şey tam evlere şenlikti. Adını bilmediğim iki - üç kişi programın izleyicilerine kolbastı yaptırıp, şöyle yapmalısın, böyle etmelisin diye akıl veriyordu. Derse ne gerek var ki? Çık piste deli deli dön, kudurmuş gibi hareketler yap al sana kolbastı. Karadeniz müziği ve dansı denince de aklıma Horon'dan başkası gelmiyor doğrusu. Horonun o estetiği, tulumun o güzel sesi varken kolbastı da ne be?

Yeni yazı tarzım

2009-03-19T13:14:00.000+02:00

Blog yazmak hernekadar çok eğlenceli ve keyifli bir iş olsa da sizi bilmem ama ben bazen tıkanıp kalıyorum. Özellikle şehir dışında olup yazmaya ara verdiğim dönemlerde kopup gidiyorum. Aaa şunu da yazayım bunu da yazayım diye düşündüğüm çoğu şey puf diye uçup gidiyor aklımdan (burada kendime kızayım bari: Not alsana salak!). Blog yazarlığı köşe yazarlığı gibi neredeyse hergün az da olsa birşeyler yazmak zorunda insan. Çünkü yazmayıp uzak kaldığım dönemlerde sonrasını toparlamak zor oluyor. Bu yüzden bende yeni bir tarz deneyim dedim. Yılmaz Özdil'i çok severek okusam da bazen sadece köşesini doldurmuş olmak için yazıyor gibi geliyor bana

O yüzden...

yeni yazı tarzım...

Yılmaz Özdil'den araklanmış
bir tarz olacak...

Bu günlük.

Aman Yılmaz Özdil yada onu sevenler bana

kızmasın...

arada latife yaptım

canııııııım.

Bugüne özel....

Yada kafayı toparlayana kadar.

Sevgiler Yılmaz Bey :)...

Yazıklar olsun bizi bu hale getirenlere...

2009-03-13T01:11:00.000+02:00

Şu anda Kanal D'de 32. Gün programını seyrediyorum. Daha doğrusu gözyaşlarımın arasından seyretmeye çalışıyorum. Programın konusu işsizlik ve ekonomik kriz. İnsanlar aç, insanlar mahvolmuş durumda ülkemizde. Programa katılanların hepsi son krizde işlerinden olmuş işçiler, çalışanlar. Kimi işten çıkarılınca çocuklarını yetiştirme yurduna vermek zorunda kalmış, kimi eşinden boşanmış, kimi 2 liralık ekmek parasını bulamıyor, kimi de intihar etmekten bahsediyor. Boğazıma birşeyler düğümleniyor. Bizi, vatanımızı bu hale getirenlerin "kulaklarını çınlatmaktan" başka birşey gelmiyor elimden. Keşke gelse... Sözde "devlet büyükleri" kriz teğet geçti diyor. Evet geçti kriz ama tam içinden. Hergün yeni bir olayla karşılaşıyoruz. Kimi başbakanlığın önünde kafasına silah dayıyor çaresizlikten, kimi de kendini yakıyor. İnsanlar cinnet geçirip çırılçıplak soyunup kendini sokaklara atıyor. Ve hükümet ellerini bağlamış sadece izlemekle yetiniyor bunu. Nede olsa denizlerimizde gemicikleri, kollarında pahalı saatleri, kafalarında burberry eşarpları, üstlerinde pahalı takımları, bankada milyonları var çünkü. Rablarına sorduklarında "cleveland" cevabını alıyorlar çünkü. Bende Rabbıma soruyorum Rabbım sadece "bana havale et" diyor...

Emek hırsızlarına...

2009-03-12T01:55:00.004+02:00

Birkaç blogda bu konunun yazıldığını görmüştüm ve insanların böyle bir adiliği nasıl yapabildiğine inanamamıştım. Benim de başıma ufak tefek bir iki şey gelmişti hatırlarsınız (binbir emekle yaptığım pastalarımın fotoğrafları blogumdan benden habersiz izinsiz alınıp Facebook'ta bir yarışmaya yollanmıştı). Ama bu kadarına gözümle görmesem inanmazdım. Neden mi bahsediyorum? Tabiki emek hırsızlığından. Bu kadar sinirleneceğimi, kızacağımı, üzüleceğimi tahmin etmezdim. Gezi yazıları yazılan bir internet sitesinin forum kısmında tesadüfen kendi çektiğim fotoğraflara rastladım. Tam bu ne ya? diye şaşkınlığımı atamamışken üzerimden yazıyı okuyunca daha da şok oldum. Pişkin adamın biri fotoğraflarımı kullandığı yetmezmiş gibi yazılarımı da birebir kopyalayıp yazmış. Bir güzel nerelerde ne yediğini, nerelerde kaldığını, nerelere tırmanıp nerelerden düştüğünü benim yazılarımla kendi yaşamış gibi anlatmış. Şimdi o adama sesleniyorum:

"Hey, emek hırsızı. Biz bloggerlar bloglarımızda bas bas bağırırken EMEĞE SAYGI diye sanırım sen bunları hiç görmedin. Yada gördün ve umursamayıp amaaan bana ne ben işime bakarım mı dedin? Hiç mi utanmadın benim emek, para, güç, çaba, zaman harcayıp, aman yanlış birşey yazmayayım diye saatlerce bilgisayar başında uğraştığım yazıları çalarken? Ama seni burdan uyarıyorum. Bu blog ve diğer blog sayfam StatCounter isimli bir site tarafından kontrol edilmektedir ve hangi siteye üye olduğun, ismin ve bütün çalıntı yazıların tarafımdan tespit edilmiştir. Yakında üye olduğun siteye de bütün yaptıklarını bildirip, seni ve bütün çalıntı gezi yazılarını ordan sildireceğim". Buna emin ol...

Aşk her yaşta acı verir...

2009-03-09T17:51:00.002+02:00

Belki sizlerede gelmiştir ama bu maili bir arkadaşım yolladı. Hem hoşuma gitti güldüm, hem de düşündüm. Erkek her yaşta erkek, kadın her yaşta kadın. Ne aşkın yaşı var, nede aşk acısının...

Resmini ekledim ama belki tam okuyamayanlar olur birde ben yazayım

"Kağan beni sevmediğini anladım. Senin hayatında başka biri var. Bana numara yapıyorsun Kağan. (gülen yüz çizmiş) mutlusun Kağan. (ağlayan kız resmi çizmiş) mutlu deyilim halimi görüyormusun. aşkımdeğilsin k. Beni sevmediğini anladım Kağan telefüste beni istemedin aradan (yada oradan) anladı (gerisi karalanmış)

Mimler gelir hoş gelir lümlümlümülümüley-2...

2009-03-06T15:15:00.001+02:00

Sevgili Lafrodit mimlemiş beni çocukken oynadığımız oyunlar neydi diye. Başlayalım bakalım...

Ben apartmanda ve büyükşehrin göbeğinde büyüyen bir çocuk olduğum için maalesef sokakta oyun oynama zevkine pek varamadım (yazlık günleri hariç). Bunun sebeplerinden birisi de ailemin fazla pinpirikli olması ve başımıza birşey gelir, biri bizi kaçırır diye ne ablama nede bana sokakta oyun oynamamıza (kapı önü bile) izin vermemeleriydi. Bu yüzden bizde ablamla evde azıtırdık. İnce kadın çoraplarından giyer parkelerin üstünde buz pateni yapardık. Yada evcilik oynardık. Benim en büyük takıntım Barbie bebeklerdi onlarla oynar, saçlarını modelden modele sokar, yamuk yumuk kıyafet dikmeye çalışırdım onlara. Bir de bol bol resim çizer, kitap okurdum. Okulda da değişen pek birşey yoktu benim için. İp atlamayı asla beceremezdim, top oyunlarından da korkardım yüzüme gelir top diye (hala da voleybol, basketbol vs. türü şeyleri beceremem). o yüzden yaz tatillerini iple çekerdim. Yazlığa gittiğimiz gün bizim sokak esaretimizin sonu olurdu çünkü. Yazlıkta kapının önünden fazla uzaklaşmamak şartıyla kovalamaca, saklambaç gibi oyunları oynayabilirdik (ayakta şıpıdık terlikle kovalamaca oynayıp yüzüstü yokuştan yuvarlanınca kovalamaca maceralarım son bulmuştu ama neyse...). Bir de yazlıkta bisiklete binme şansım olduğu için çok sevinirdim (siteye araba girebilseydi o da muhtemelen yasaklanırdı ama...).

Hatırladığım en net şeyler bunlar çocukluk oyunlarım hakkında....

Sen Gibi...

2009-03-05T14:23:00.002+02:00

Türkçe şarkı söyleyen sanatçılardan en çok kimi seversin diye sorsanız bir dakika bile düşünmeden "Nev" derim size. Bence Nev hakettiği yere nedense gelememiş, değeri bilinmeyen (yada henüz anlaşılmayan) en iyi şarkıcı ve bestecilerden biri. Eminim şarkılarını bir şekilde hepiniz duymuşsunuzdur. Özellikle slow parçaları hayatımızın bazı dönemlerinde eşlik etmiştir bize. Nev'in "Suya yazı yazmak gibi seni sevmek", "koyamadım kimseyi yerine sen gibi, sevemedim kimseyi içimdeki sen gibi", "O senin bir anının, benim ömrüm olduğunu..." gibi şarkı sözlerini, hissedip, yazıp, üstüne üstlük bir de söyleyecek bir erkek olması da takdire şayan tabi...

Bir anın bir ömre bedel olduğunu bilen, yaşayan, hisseden herkese armağan olsun bu şarkı...

Hayat...

2009-03-03T23:54:00.005+02:00

Ne garip birşey hayat. Ne garip... Bundan 3 sene önce hayal bile etmediğim bir hayatı yaşıyorum şimdi. Geçmiş günlerim zihnimde siliniyor tek tek. Unutmak istediğim şeyler gitmiyor zihnimden unutmak istemediklerim ise siliniyor tek tek. Güzel bir şarap açtım kendime bu gece. Gençliğimi düşündüm. Neler istediğimi, hayal ettiğimi, olan şeyleri, olmayanları. Kimbilir belki de çok daha iyi oldu olmamasını istediğim şeylerin olması. Kimbilir? Biraz hüzünlüyüm bu gece. Günlük tutardım eskiden. Hatta dakikası dakikasına yazardım hissettiklerimi şimdi hayal gibi hepsi. Bir rüya gibi... Sanırım biraz da sarhoşum. İçki her zaman dokunmuştur bana... Biliyorum olduğu gibi kabullenmeyim hayatı. Git gide yılların geçmesini, yaşlanmayı... Ama kabullenemiyorum işte. Bu ben değilim çünkü. Nerede güçlü Boogie, nerede tuttuğunu koparan, kendinden emin Boogie. Gittiler hepsi bırakıp gittiler beni. Yüzler geçiyor aklımdan, isimler, yerler... şimdi hepsi ne kadar uzak, ne kadar ulaşılmaz. Bazen seslenmek istiyorum, elimi uzatmak ""durun gitmeyin, ben burdayım bırakmayın beni diye" ama biliyorum gittiklerini. o kadar uzun zaman oldu ki onlar gideli....

Zihnimde hep aynı satırlar dönüyor. Pablo Neruda'nın elinden satırlar
"Seni sevdiğimi göreceksin sevmediğim zaman, çünkü iki yüzüyle çıkar karşına hayat..."

Sivilcelere ölüüüüümmmm

2009-02-27T16:41:00.002+02:00

Yaklaşık 6-7 aydır bir sivilce sorunum var. Ergenlik dönemini bile sivilcesiz atlatmış biri olarak şimdiki halim tabiki canımı çok sıkıyor. Stresten mi yoksa devamlı abur cubur yemekten mi bilmiyorum ama yüzüm pizza'ya döndü. Yinede kullandığım birkaç ürün deva oldu biraz da olsa. O yüzden bu sorunu yaşayan blogcularla bunları paylaşmak istedim. Lush firmasının Tea Tree Water toniği (birde sarımsaklı bir maskesi vardı ama adını unuttum), The Body Shop'un tea tree oil isimli yağı ve yine tea tree oil nemlendiricisi oldukça iyi sonuçlar verdi. Özellikle geceleri yatmadan önce bu tonikle yüzümü temizleyip ardından özellikle sivilceli bölgelere bu yağı sürüyorum ardından da nemlendiricisini kullanıyorum. (fiyatları da oldukça uygun net hatırlamasamda tonik de yağ da 13 TL civarı) Tea tree oil nemlendiricisinin ve yağının (bana göre) oldukça rahatsız edici bir kokusu olsa da şu anda öyle bir durumdayım ki sivilceleri geçirmek için yüzüne balık yağı sür deseler inanın onu da denerim. Birde en önemli nokta tabiki bu sivilce denen meretlerle oynamamak. Ama benim elim bir türlü rahat durmadığı için başıma daha büyük işler açacağım gibi geliyor. Yada en sonunda bebeklere takılan eldivenleri elime takıp şapşal gibi oturacağım. İnternetten bulduğum bir maske tarifi de fena gelmedi ama yapılışı biraz sıkıntılı. Sıkıntılı diyorum çünkü limon kabuklarını ezmek biraz zor. Denemek isteyenler için tarifi:
2 limonun kabuğunu soyup kabuklarını 2 çorba kaşığı suyun içinde 3 dakika bekletin. Robotta püre halinde ezin ve canlandırıcı maske olarak kullanın. Temizlenmiş cildinize pamukla sürüp birkaç dakika bekleyin. Ilık suyla yıkayıp havlu ile kurulayın ve ardından günlük nemlendiricinizi sürün.  

Limonun özellikleri:Sıkılaştırıcı ve mikropları öldürücü özellikler içeren limon, bol su içerdiği için toksinlerin vücuttan atılımını sağlıyor. Böylece cilt pürüzsüz bir görünüme kavuşuyor. Zengin C vitamini deposu olduğu için cildi dış etkenlerden koruyup cilt hücrelerinin yenilenmesine katkıda bulunuyor.

Bunun dışında bir öneriniz varsa hepsine açığım yoksa Fly filmindeki adama döneceğim bu gidişle. Adı Brundlefly gibi birşeydi galiba...

Merhaba benim adım Boogie ve ben bir bağımlıyım...

2009-02-25T03:07:00.001+02:00

En sonunda kabul ediyorum. Ben iflah olmaz bir Pet Society bağımlısıyım. Facebook kullanıcılarının belkide büyük bir kısmı anlamıştır neden bahsettiğimi. Efenim bu Pet Society denen şey Facebook üzerinden oynanan bir oyun ve ben maalesef bu oyunun büyük bir bağımlısıyım. Bilmeyenler için hemen anlatayım. Bu oyunu oynamak için birinci şart tabiki bir Facebook kullanıcısı olmak. İkincisi ise Pet society diye bir uygulamayı hesabınıza yüklemek. Oyunu yükledikten sonra kendinize bir evcil hayvan yaratıyorsunuz ve tek odalı bir eviniz oluyor. Yaşadığınız yerde oyunu oynayan diğer arkadaşlarınızla komşu olup, ağaçlardan para toplaya toplaya lalalaaalaaaa diye dolaşıyorsunuz ortalarda. Kasabanızda mobilyacı, stilist, cafe, giyim mağazası gibi yerlerde elinizin altında yani yok yok. Petinizi yıkadıkça, sevdikçe, yedirdikçe puan kazanıyorsunuz. Buraya kadar güzel görünüyor değil mi? Hayıııır inanmayın sakın. Güzel müzel değil. Çünkü bir süre sonra herşeye sahip olmak istiyorsunuz. Mesela benim varımı yoğumu 50 coinslik hatta 500 coinslik sürpriz kutuları almak için harcadığım günler oluyor. Sonunda ne çıkıyor içinden? Kıçı kırık şapka. Hırs yapıyorum gidip stadyumda yarışıp coins kazanıp bi daha alıyorum kutu çıkıyor içinden süt. Bu kadar hırsla çalışsam şimdiye çoktan zengin olmuştum yemin ederim. Hergün arkadaşlarımı ziyaret edip, onları yıkayıp paklayıp puan ve para almaya uğraşıyorum. Bir de sarılma faslı var tabi. Gidip gidip sarılıyorum elalemin petlerine (hayatımda bu kadar insana sarılmamışımdır yeminle). Cafeye dadanıp etrafında sinek uçuşan var mı diye arıyorum (sinekliler daha çok para ve puan veriyor). Temizlediklerim yetmiyor bi daha bi daha girip girip çıkıyorum oyuna. Yeni tipler gelsin diye. En son yetmedi yaptıklarım, baktım arkadaşlarımın evinde jakuziler, en pahalı takımlar dolanıyor gittim iki tane de sahte hesap açtım facebookta şimdi kendime onlardan devamlı hediye yolluyorum. Hayatta en tiksindiğim şey olan kakalar bile mutluluk kaynağım oldu bu oyunda. Kaka nasıl mı oluyor? Temizlemiyosunuz hayvanı bikaç gün üstüne arada sırada yedirince de eve bıngıl bıngıl oynayan kakalar yapıyor. Rezilliğimi düşünün yani. Heyoo hayvanım kaka yaptı diye sevinip ondan bile para toplama peşine düşüyorum (biliyorum iğrencim). Puan için hayvana atlattığım ip, oynattığım top kadar ben yapsaydım o sporları şimdiye taş gibi bir vücutla da dolaşırdım vallahi. Velhasıl kelam arkadaşlar biri size facebook'tan bu oyunun davetini yollarsa aman ha bulaşmayın sonra benim gibi olursunuz (bu arada hayvanın evi benim evden güzel oldu valla billa). Neyse ben şimdi gideyim de hayvanın kakalarını toplayıp, birilerine sarılayım...

Ebru Kaşlı pardon pardon Şallı...

2009-02-19T15:45:00.002+02:00

Direkt konuya girmek istiyorum. Ben bu kadına gıcık oluyorum. Yıllarca Televolelerde abuk sabuk izledik bu kadını gazetelerin haftasonu eklerinde birbirinden değişik pozlarını gördük. Sonra birgün Türkiye'nin en zengin adamlarından biriyle evlendi, arkasından bir de çocuk doğurdu ve ondan sonra hoooop gelsin hanımefendilik, başarılı iş kadını vs. statüleri (aslında gerçekten başarılı anlarsınız ya). Bazen televizyonda yaptığı programa gözüm çarpıyor. Anlatıyor da anlatıyor kadın. Amerikaya gittim çok ünlü hocadan ders aldım, sertifikalı pilates eğitmeniyim, Bero'ya şunu yediririm, Ayyy görseniz Bero öyyyle güzel kayak yapıyor ki, Bero süper de tenis oynuyor bla bla bla.... Hiç susmuyor. Ne konuklarını konuşturuyor nede başka birşey. varsa yoksa ben şunu yaptım, Bero şöyle, Harun böyle (Bero bero dediği de oğlu). Tamam kardeşim anladık yaa. Zenginsin, oğlun var, kocana tapıyorsun?, şöyle güzel, böyle zayıfsın. Ama baydın artık ya. Hele bugün Hürriyetin internet sayfasında okuduğum bir haber! bayıklığın son noktası (bunun ne haber değeri var onu da anlamadım ama). Haber şu: "Hollywood'u etkisi altına alan kalın kaş modası Türkiye'ye de sıçradı. Ünlü oyuncuların trendleştirdiği yeni akımın Türkiye'deki son temsilcisi Ebru Şallı oldu". Amaaan şimdi hepsini yazamayacağım ben en iyisi size özetini vereyim. Bu ablanın kaşları çok inceymiş (nesi inceyse maşallah sülük yapışmış gibi) özel bir yöntemle saçlarının arkasından alınan saç kökleri kaşlarına nakledilmiş. Şimdi ben en başta bunlara akıl fikir diliyorum. Uzaylı Zekiye gibi olucam diye kaşlara jilet vurup taaa şakağınıza kadar boyarsanız başınıza gelecek budur. Bu biiiiir. İkinci olarak da Türkiye bu durumdayken, millet kendini yakıp, cinnet geçirip parasızlıktan ailesini katlederken bu yaptığınız inanılmaz ayıp ve büyük bir terbiyesizlik bu da iki. Ama ne demişler yağı çok bulan g..ne, başına sıvarmış. Bunlarda onlardan işte...

Sevgili blog...

2009-02-16T16:12:00.000+02:00

Nasılsın, iyi misin? Ben pek iyi değilim. Niye mi? Çünkü bugün hava çook soğuk ve benim içimden hiçbirşey yapmak gelmiyor. Zaten internet bağlantımda kesilip duruyor. Ne doğru dürüst birşey okuyabiliyorum. Ne de seninle ilgilenebiliyorum. Çalışma odam buz gibi. Ne iş yapmak ne temizlik, ne de yemek yapmak istiyor canım. Dağ gibi ütü birikti ama olsun. Saklarım ben onları şimdi bir tarafa. Ne demişler gözden uzak olan gönülden de uzak olur. Bu taktik bir işe yarar mı bilmem ama... Bu arada ev hiç ısınmıyor. Yalıtım mı yaptırsak acaba? Sen ne dersin blog işe yarar mı? En iyisi şimdi ben kendime bol köpüklü bir türk kahvesi yapayım. Battaniyenin altına girip televizyonda da eski bir türk filmi bulursam oohh deymeyin keyfime. Hele o film Banu Alkan'lı falan olursa ohoo tam eğlence olur bana. İzlerim onu bir güzel saçlarını attıra attıra havuz başında parmak ucunda dolanırken... Bebeler de (köpekler) yatar koltuğun dibine mıncıklaşa mıncıklaşa keyif yaparız. Tamam, tamam sevdim ben bu planı. Hemen kalkıp kahve yapmaya gidiyorum şimdi. Hadi çok öptüm seni blog. Sonra görüşürüz. Bay baaaay....

Sevgililer gününüz kutlu olsun...

2009-02-14T16:38:00.002+02:00

And the winner is...

2009-02-13T15:39:00.004+02:00

Sevgili Pandora tarafından ödüllendirildim. İnsanın gerçekten de koltukları kabarıyor. Kendimi biran önce ödül zarfının açılmasını bekleyen tiplere benzettim :) (oscar ödülünü alsam çığlık atar, rezil rüsva olurum yani). Pandoracığıma beni bu ödüle layık gördüğü için çok teşekkür ederim. En başta aileme, eşime hep yanımda oldukları için... (ay dur bu başka birşeydi ya). Şimdi bu ödülün de bazı kuralları varmış.

1- Seni ödüllendiren blog yazarının linkini vermek, (o iş tamam)

2- Bu ödülü 7 blog sahibine daha linklerini vererek göndermek (o biraz zor işte. hem çok kişi var göndermek istediğim ayrım yapamam. Hem de çoğu kişi bu ödülü aldığı için arap saçına döner bu iş)

3- Seçilen blog yazarlarını durumdan haberdar etmek (bkz. madde 2)

Dediğim gibi ödülü herkese yollamak isterdim ama maalesef bir ayrım yapamayacağım bu yüzden bu ödülü ilk olarak bana veren kişiye (pandora), sonra yazılarımı zaman ayırıp okuyup yorum yazan tüm arkadaşlarıma, 3. olarak da takipçilerime ve takip listemdeki arkadaşlarıma yolluyorum.

Hepiniz sevgiyle kalın....

Hepsini istiyoruuum

2009-02-12T01:59:00.005+02:00

Biraz önce internette gezinirken çok hoş bir site buldum. Adı da http://www.buldumbuldum.com/ :). Neler var neler bu sitede güneş toplayan kavanozlar, vodoo bebekleri, digital tahta saatler çeşit çeşit ilginç tasarımlar... Hatta geçen hafta Malla'nın sayfasında fotoğrafını yayınladığı yüzüklü kupa bile vardı (Mallacım hangi gündü unuttum o yüzden bulamadım. Sonra sitede de o kadar şeyin arasında kaybettim. Ama bence mutlaka hatırlar arkadaşlar).

Bence sizde bir uğrayın siteye mutlaka hoşunuza giden birşeyler çıkacaktır...

Çok az kaldı...

2009-02-10T13:21:00.001+02:00

Hatırlarsınız Ankaraya gitmiştim. Dönüşte 7 yaşındaki yeğenimi de getirdim İstanbula. O yüzden günlerdir ne bloguma birşey yazabiliyorum nede sizlerin yazdıklarını okuyabiliyorum. Meraktan ölmek üzereyim. Neler yazdınız, ben yokken ortalarda neler oldu. Off hepsini de okuyamayacağım dönünce ama neyseki yarın yeğenim Ankaraya dönüyor. Yazdıklarınızı okumak için sabırsızlanıyorum...

Küçüktüm, ufacıktım, sanırım biraz da salaktım / bölüm 2

2009-02-05T02:40:00.004+02:00

Daha önce bebeyken ne kadar şapşal birşey olduğumu yazmıştım ama benim bebelik şapşallıklarım bitmiyor ki. Buyrun bakalım ikinci bölüme...

- TRT'de türk sanat müziği koroları vardır ya kadınlar ön sırada, erkekler arka sırada durur. İşte ben onları evli sanırdım. Bir erkek veya kadın fazlaysa çok üzülürdüm onlar için evde kalmış diye...

- Japon takıntım vardı (hala da var) turist olarak bir japon görürsem (çinli de fark etmez. o zaman benim için hepsi birdi) yanına gider, akara mura takara tukara diye atmasyon japonca konuşurdum (hatırladıkça hala yüzüm kızarıyor).

- Gözlük, diş teli, çil gibi abuk sabuk şeylere özenirdim. Kalemle çil yapar, ataçı açıp ağzıma koyardım diş teli diye. Gözüm görmüyor diye kıyametleri koparıp muayenede birşey çıkmayınca numarasız camlı gözlük aldırmıştım aileme zorla. Hemde yuvarlak çerçeve ıyyyy. (Şimdi hem çilli, hem gözlüklüyüm -arasıra- iki seneye yakın da tel gibi bişey taktım. Ne istediğime dikkat etmem lazım)

- Tozluk modası olduğu zaman (ıyyy) bana alınmadı diye kimin kazağıydı hatırlamıyorum ama kollarını kesip kendime tozluk yapmıştım ve o halde sokağa çıkmıştım.

- sarışın olmaya özenip, kafama bir şişe oksijenli su dökmüştüm ve saatlerce güneşte oturmuştum. Sonuç: Çingen bebesi Boogie :(

- kendime kahkül kesip uzayana kadar aylarca eşek traşı dolaşmıştım...

Devamı bölüm 3'te....

Böhühühühüeee söz bi daha yapmicam

2009-02-03T14:10:00.024+02:00

Hatırlarsınız uzun zamandır saçlarıma takmıştım kafayı kestirip kestirmeme konusunda. Ankaraya gittiğimde zaten moralim bozuk, buraya gelmişken eski kuaförüme saçlarımı kestirip öyle döneyim İstanbula dedim. Gittim pazar günü kuaförüme hep açık olan yer kapalı. Kapı duvar. Sevgili ablacığım ben başka biryer biliyorum oraya gidelim, orası da iyi saç kesiyor diyince e iyi bakalım gidelim dedim. Demez olaydım. İstediğim modeli tarif ettim, hatta resmini bile gösterdim. Tamam dedi adam keseriz. Hatta arkalardan da kat veririz daha havalı durur dedi. Kesti, biçti tabi ıslakken birşey anlaşılmıyor. Kurutup fön çektiğinde korkunç manzara ortaya çıktı. Tepe kısa, arka uzun, yanlar kısa, sonra bir kısım uzun, bir taraf kısa derken anlayacağınız maymun dötü gibi bir saç modeli çıktı ortaya. Zaten eşim kestirme diyip duruyordu. Ona da gün doğdu. Görür görmez ilk dediği laflardan biri de hiç güzel olmamış, eşek traşı olmuş bu oldu. Anlayacağınız moral zaten sıfırdı şimdi iyice eksiye düştü. Aptallık bende zaten git kardeşim kendi kuaförüne üşenmeyip. Oh olsun bana yolunmuş tavuğa döndüm. İnşallah çabuk uzarda bir iki aya kadar birşeye benzer. Söz valla billa bi daha bilmediğim yere gidip saç kestirmiycem...

Kısa bir ayrılık...

2009-01-30T01:45:00.002+02:00

Arkadaşlar birkaç gün istanbul dışında olacağım o yüzden hafta başına kadar görüşemeyeceğiz. Kendinize ve bloguma :) iyi bakın olur mu? Bir de sanırım biraz önce sağ elimin orta ve yüzük parmağını kırdım (ciddiyim) hafif şişti ve zonklamalar başladı sabah ilk iş hastaneye (ya da duruma göre bu gece) ordan da Ankaraya gidiyorum. Dua edin de kırmamış olayım yoksa bu aynı parmaklara ikinci olacak...

Herşey için çok mu geç?

2009-01-29T12:03:00.065+02:00

Hep düşünürdüm bir zaman makinam olsaydı ne yapardım diye Ella'nın yazısını okuduktan sonra bir kez daha aklıma geldi bu düşünce. Evet zaman makinam olsaydı ne yapardım acaba? Kendi kendime hep şunu derim geçmişe dönme imkanım olsaydı çok şeyi değiştirmek isterim. Okul tercihlerimi, arkadaş seçimlerimi, aşk hayatımı... Şimdiye kadar hep istediklerimin peşinde koştum. Çoğu zaman ne ailemi dinledim ne de arkadaşlarımı. Peki seçimlerimin hepsi doğru muydu? Tabiki hayır. Çocukluğumdan beri sanatla ilgili bir meslek istedim. En büyük hayalim büyük bir ressam olmaktı. Uyarıları da hep kulak arkası ettim. Sanırım ilk hayal kırıklığımı da burada yaşadım (ilk olmasa bile en büyüklerden biri). O aptal Fame dizisinin hayali ile girdiğim okulda hiçte düşündüğüm gibi insanlar çıkmadı karşıma. Nerdeydi o sanatçı adayları, koridorlardan yükselen klasik müzik sesleri, kaliteli sohbetler ve insanlar? (bu okul ülkemizin en iyi güzel sanatlar fakültelerinden biri olmasına rağmen...). 1 sene dayanabildim resim bölümüne. Yine de inat edip tekrar sınava girdim. Derece ile tekrar girdim o okula. Evet bu sefer grafiker olacaktım. En iyi reklam ajanslarında çalışacak, iyi paralar kazanacaktım. Belki günün birinde kristal elma bile alırdım. Kimbilir? Okurken çalışmaya başladım. En bilgili ve tecrübeli ben olmalıydım. Gece-gündüz çalıştım ama gerçek hayat tokat gibi çarptı yüzüme. Hani neredeydi o filmlerdeki reklam ajansları. Az hatta hiç para vermeyen saatlerce çalıştıran patronlar çıktı karşıma ama yılmadım. Yıllar geçti medya maceram başladı. Sözde "en büyük" gazetelerden birinde yıllarca çalıştım. Ama mutsuz ve yorgundum artık. Büyüdükçe dertler arttı. Sevdim, sevilmedim, mutluyken mutsuz, mutsuzken mutlu sandım kendimi, doğru kararları asla veremedim. Sözde bir kariyer ve isim uğruna harcadım yılları, insanları, herşeyi... Düşünmeye başladım o zaman bir zaman makinam olsa neleri değiştirirdim. Aklıma o kadar çok şey geldi ki okulum, seçimlerim, arkadaşlarım... Bu bütün hayatımdı neredeyse. Hiçbirşeyden ders almamış, öğrenmemiş, boşu boşuna geçirilmiş bir hayat. Şimdi etrafıma bakıyorum arkadaşlarıma, ailelerine, çocuklarına. Neredeyse hepsinin çocukları var. Bense evlilik için bile yeni adım atabildim. Bir zaman makinam olsaydı acaba daha mı farklı olurdu hayatım? Yoksa aynı hatalarımı yapardım yine? Siz ne dersiniz?...

Ararım, sorarım seni her yerdeeee

2009-01-27T14:51:00.000+02:00

Googledan öyle ilginç aramalar geliyor ki bloguma birkaçını paylaşmak istedim

kirpi kinci midir: niye? ne yaptın ki hayvana?
evimizdeki elektrikli eşyalar olmasaydı: bi düşün bakalım. Herhalde çamaşırı elde yıkamak pek hoşuna gitmezdi değil mi?
katie holmes bakımlı: valla iyi dedin. öğrenmiş olduk...
ne yapsam ki: tamam ben blogda sordum da sen google'a sorunca cevap geldi mi?
bunları biliyorsun: neyi biliyorum anlamadım....
birokilo yemekleri: canım o bi kere brokoli. birokilo diye ararsan akşama yemek işi zor valla...
gülcan çek git live: gülcan kim? çek git ne? yeni mi çıkmış?
çek git gülcan: hmm. öyle çıkmadı bir de böyle aratalım mı dedin?
artizlerin çıplak resimleri: o bu blogda biraz zor be :) bir de artist diye aratsan?...
derledim haa: bende...
yatma şekilleri: kafa üstü, sırtüstü, köprü kurarak (yoksa çok mu iyi niyetliyim başka birşey mi sordun acaba?)
zıkkımın kökü yenir mi yenmez mi: bi dene istersen. belki pazarlarda satılır :)
ardeşenli kızlar alışverişte: kızlar alışverişte görsün diye birşey mi vardı ne?
saçlarımı sarı yapsam: ee yap da görelim. google ne dedi bu konuda?
2009 erkek kısa yıkılmış saç modelleri: yıkılmış ne? ben o modeli bilmiyorum...
ölü yiyin adamlar: üstüne de semer tatlısı...

Edward Cullen gel beriye beriye

2009-01-25T14:45:00.008+02:00

Vampir filmlerini ve vampirlerle ilgili her konuyu oldum olası çok sevmişimdir. Uzun zamandır iyi bir vampir filmi çekilmediği için Twilight filminin fragmanını görür görmez bu filmi mutlaka izlemeliyim dedim. Dün akşam toplandık arkadaşlarla gittik sinemaya. Bilmem kaç milyon dolar hasılat yaptığını görünce de tamam dedik. Bu film iyidir. Herneyse aldık mısırları, kurulduk koltuklara. Film başladı on, yirmi, otuz dakika derken ee nerde aksiyon, nerde vampirler (cullen ailesi var vampir ama onlarda da bi hareket yok). Geçmiyor film bir türlü. Dawson's Creek adlı abuk dizinin filmine mi geldik acaba diye düşünmeye başladım. Ama bu arada gözüm de filmin kahramanı Edward Cullen da :). Bir yandan da yanımdaki arkadaşımla fısırdaşıyoruz "galiba manken bu çocuk, gözü kaşı da pek güzel" diye. Filmi anlatmayacağım pek. Biraz b.ktandı çünkü. Benim anlatacağım Edward. Kardeşim bu ne hoşluktur, bu nasıl bir aşıktır? Gece uyurken aşık olduğu kızı gizlice izleyen, onu korumak için heryerde takip eden, zihin okuyan, karizmatik, güneşe çıkamayan çünkü teni pırlanta gibi ışıldayan...Bu sefer başladı derin iç çekmeler. Yaa böyle vampire kan kurban diye. Gelsin beriye, emsin kanımızı, gıkımız çıkmaz. Ama filmin ve Edwardın kötü bir yanı var. Onu gördükten sonra gerçek dünyaya dönünce niyeeee, neden böyle erkekler yoook diye sorar buluyorsunuz kendinizi. Ah Edward ah yaktın be bizi bu kazık yaşımızda....

Çok sonra gelen ek: Bunu yazmamıştım ama google'dan gelen aramalardan gördüğüm üzere Edward Cullen pek aranan bir şahsiyetmiş bende yazayım dedim şimdi. Efenim bu Twilight denen film aslında 5 kitaplık bir seriymiş (filmin zınk deyü bitmesinden anlamıştık zati). Bu kitapların yazarı Stephenie Meyer isimli hanımefendi çok ilginçtir ki bir Mormon'muş. Bu kitapların 3 tanesi türkçeye çevrilmiş ve Edward Cullen ve Bella Swan'ın maceraları/aşkları yazılmaya devam etmiş...

Uğurlar olsun...

2009-01-24T03:14:00.005+02:00

Bugün Uğur Mumcu'nun ölüm yıldönümü...

Bize düşen, onun ardından ağıt yakmak değil...
Yapmamız gereken, onun Abdi İpekçi'nin ardından yaptığını yapmak, koruma kalkanını kırmak, canilerden hesap sormak, yarım kalan dosyaları tamamlamak, zor sorulara cevap bulmaya çalışmaktır.
Çünkü görüldüğü gibi, Mumcu'nun ölümünden 13 yıl sonra bile o sorular hâlâ güncel...
Yanıtlarsa hâlâ meçhul... ''

Can Dündar'ın 2006 yılında yazdığı bu yazı o hain suikastin üzerinden geçen 16 yılın ardından hiçbirşeyin değişmediğini anlatıyor bize ne yazık ki...

Bir gün mezarlarımızda güller açacak ey halkım, unutma bizi...
bir gün sesimiz, hepinizin kulaklarında yankılanacak ey halkım, unutma bizi...

Uğur Mumcu

2012 yılına doğru...

2009-01-22T15:11:00.001+02:00

Bilmiyorum bu tip konular ilginizi çeker mi? Ben oldum olası bu tür şeylere meraklıyımdır. Dünya dışı varlıklar, dinler tarihi, ezoterik bilgiler gibi konularla ilgili okumayı ve araştırma yapmayı çok severim. Kimi kitaplarda dünyanın 12. gezegen olduğu varsayılan Marduk yüzünden yok olacağı (ya da yeni bir başlangıç yapacağı) söylenirken kimi kitaplarda da değişik varsayımlar öne sürülüyor. Bana çok ilginç gelen bu bilgiyi sizlerle paylaşmak istedim. Bakın bakalım bu değişimin etkilerini gösteriyor musunuz? Kimbilir belki günün birinde hepimiz üstün varlıklar olabiliriz.... (yazı biraz uzun ama çok ilginç-bu arada kaynak göstermek isterdim ama yazı maille geldiği için net bir kaynağım yok)

Çeşitli dünya dışı kaynaklar 5 ya da 10 yıl içinde gerçekleşmesi olası bir çok senaryodan bahsetmekte. Bazıları hükümetten, DNA ve zihin kontrolünden, 2003 yılından sonra kurulacak Yeni Dünya Düzeninden, negatif Dünya dışı varlıklar tarafından gerçekleştirilecek yok edilişten bahsediyor. Kimileri de muhtemelen çoğumuzun pozitif varlıkların yardımıyla, Dünya planeti ile Yükselişinden... Bütün bu senaryolar kendi realitenize bağlı olarak olasılık dahilinde. Mesaj aklınızı değil, yüreğinizi, iyi hislerinizi, sezgilerinizi takip etmektir. Aldığınız, kullandığınız bilgilerin sizinle uyumlanmasına dikkat edin. Gezegeni ve kendinizi şifalandırmak için çalışın ve bizi kontrol etmeye çalışanlara hayır deyin.

1. İnsanlık ve Dünya Gezegeni, şu anda büyük bir değişimden; bilinçte ve gerçekliği algılamada bir değişimden geçmektedir.

2. Orta Amerika'daki Maya Medeniyeti, geçmişte de bugün de zaman-bilim ilişkisine dair bilgide en ilerlemiş medeniyettir. Dünya üzerindeki en doğru takvim onlarındır. Bugüne kadar asla yanılmamışlardır. Evrende ve Solar Sistemdeki zaman devrelerini içeren toplam 22 takvimleri bulunmaktadır. Bazıları henüz ortaya çıkmaktadır.

3. Mayanın 5. dünyası 1987 yılında sona ermiştir. 6. dünya 2012 yılında başlayacak. Yani şu anda "dünyalar arasında" bulunmaktayız. Bu zaman dilimi "Apokalipse" ya da ortaya çıkış diye adlandırılır. Bu zaman ayrıca "görevimizi" kişisel olarak ve topluca yerine getirme zamanıdır.

4. Maya 6. dünyası boş bırakılmıştır, bu demektir ki yardımcı yaratıcılar olarak, şu anda istediğimiz dünyayı ve medeniyeti yaratmaya başlamak bizim elimizde.

5. Mayalar ayrıca 2012 ile;

· Bildiğimiz teknolojinin ötesine geçeceğimizi,

· Para ve zamanın ötesine geçeceğimizi,

· 4. boyuttan geçtikten sonra 5. boyuta gireceğimizi,

· Solar Sistemin ve Dünya Gezegeninin Evrenin geri kalan kısmı ile senkronize olacağını,

· DNA'larımızın galaksimizin merkezi tarafından yeniden programlanacağını (Hunab Ku) söylemektedirler.

"Bu Gezegen üzerindeki herkes dönüşüme uğramaktadır. Bazıları diğerlerine göre bunun daha çok farkında. Fakat herkes bunu gerçekleştirmekte." Dünyadışı Dünya Misyonu

6. 2012 yılında Solar Sistemimizin düzlemi, Galaksimiz Samanyolu'nun düzlemi ile aynı hizaya gelecek. Bu döngünün tamamlanması 26000 yıl sürmüştür Ayrıca Virgil Armstrong'a göre bizimkiyle aynı anda iki galaksi daha aynı hizaya gelecek. Kozmik bir olay!

7. Zaman gerçekten hızlanmaktadır (çökmektedir). Binlerce yıldır Schumann Rezonansı ya da Dünyanın nabzı saniyede 7.83 devirdi. Ordu bunu güvenilir referans olarak kullanmaktaydı. Her nasılsa, 1980'den beri bu rezonans yavaşça artmaktadır. Şu anda saniyede 12 devire ulaşmıştır. Bu demektir ki bir gün (24 saat) eski zamana göre 16 saatte tamamlanmaktadır.

8. Apokalipse ya da "dünyalar arası" süreci boyunca bir çok insan kişisel/bedensel değişimlerden geçecek. Bu değişimler çok ve çeşitli olacak. Bütün bunlar, buraya öğrenmek ve deneyimlemek için gelişimizin bir parçası. Değişimlere örnek olarak: ilişkilerin son bulması, ikamet yerlerinin değişmesi, iş değiştirme, davranış ve düşüncede değişim.

9. Unutmayın, her an büyük ya da küçük kararlar almaktayız. Her karar ya SEVGİye ya da KORKUya dayanır. Sevgiyi seçin, aklınızı değil, sezgilerinizi takip edin, tutkularınızı takip edin, içinizde yanan arzuyu. Akışına bırakın.

10. Düşünce şekilleri çok önemlidir ve günlük yaşantımıza etki ederler. Kendi gerçekliğimizi düşünce şeklimizle yaratmaktayız. Diğerleri hakkında negatif düşünürsek, kendimize çekeriz. Eğer diğerleri hakkındaki düşüncelerimiz pozitif olursa, pozitif insanları ve olayları kendimize çekeriz. Sonuç olarak düşüncelerinizin farkında olun ve gereksizce negatif ve yargılayıcı olanlardan kurtulun.

11. Medyanın büyük bir kısmının kontrolünün az sayıdaki belirli kişilerin elinde olduğunun farkına varın. Seçici olun. Olayların altında gizlenmiş gündemler arayın. Bu bilgi size neden sunuluyor? "Onların" gerçek gündemleri ne? Belirli problemlere karşı tepkilerin azaltılması için mi oluşturuluyor? Problemi "onlar" mı yaratıyorlar ki böylece "biz" de tepki gösteriyor ve çözüm istiyoruz sonra "onlar" da kendi çözümlerini sunuyorlar! Çözümleri ilk sırada olmasını istedikleri şeylerdir.

12. Unutmayın hiçbir şey kazara gerçekleşmez, neredeyse bütün "olaylar" bazı güçler / otoriteler tarafından planlanmaktadır. Buna rağmen, bu yaşamak için en heyecan verici zaman.

Gerçek sizi özgürlüğe ulaştıracak.

HIZLANIŞI HİSSEDİYOR MUSUNUZ?

Çağların değişimi başladı...

Kadim kehanetler bunu daha önceden bildirmişti. Yerli gelenekler onurlandırdılar. Dünya içinde gerçekleşen değişimler, uyuma düzenlerinizi, ilişkilerinizi, bağışıklık sisteminizi düzenleme yetinizi ve zamanı algılayışınızı etkilemekte. 2000 sene önce belirtilmiş, bizi bedenimizde olağanüstü değişimleri kabullenmeye hazırlayan bir inisiyasyon yaşıyoruz. Bu değişim şu anda gerçekleşmekte.

DEĞİŞİMİN MUHTEMEL ETKİLERİ

§ Yoğun baş ağrısı, yorgunluk hissi

§ Kollarda, bacaklarda, dizlerde ve omurgada elektriklenme hissi

§ Kaslarda ve eklemlerde kramplar

§ Grip benzeri semptomlar

§ Güçlü rüyalar

§ İnsan bedeni yeni titreşimlerin bir sonucu olarak daha hassas olacak

§ Dünyanın rezonansı (Schumann Resonance) binlerce yıldır 7.4 Hz.'di. 1980li yıllardan beri 12Hz'e ulaştı. Bu, bugün yaşadığımız 24 saatin eski zamanda 16 saate eşit olduğunu göstermektedir. Zaman hızlanıyor.

§ Fiziksel beden değişmiş durumda; Yeni bir ışık beden yaratılmakta.

§ DNA'mız Evren tarafından yeniden programlanmakta (Maya kehanetlerinde belirtildiği gibi) 2 sarmallı DNA'mız tekrar 12 sarmallı DNA'ya dönüşüyor.

§ Daha büyük önsezi ve şifa yetileri ortaya çıkacak.

§ Gözler dahi yeni atmosfer ve ışık için değişime uğramakta.

§ Yeni doğan tüm bebekler muhtemelen doğdukları andan itibaren telepatik olacaklar.

§ 90'ların tüm hastalıkları, AIDS de dahil, yok olacak.

Mimler gelir, hoş gelir lüm lüm lümülümüley

2009-01-20T14:38:00.002+02:00

Sevgili Pandora mimlemiş beni. Her soruya verilen 4 cevap var bu mimde. Buyrun bakalım soru ve cevaplara...

Yaptığım 4 iş
Tam anlamadım sorunun amacını ama (geçmiş mi, şimdi mi ne?...)
- Grafik tasarım
- Gazete sayfa tasarımı
- Pastacılık
- Free-lance tasarımcılık

Defalarca seyredebileceğim 4 film
- Star Wars serisi
- Esaretin Bedeli
- Dracula
- Amadeus
(aslında yüzlerce var ama...)

Yaşadığım 4 yer
- Ankara
- İstanbul
- Ankara
- İstanbul - sıralama aynen böyle :)

İzlediğim 4 Tv programı
- İz Tv'nin programları
- History Channel'ın programları
- Yemekteyiz (yaaa kurtulamadım şu illet programdan)
- C.S.I
(Allahtan dizilere dadanmadım. Avrupa Yakası vardı bir ara izlediğim ondan kurtuldum. Darısı yemekteyizin başına...)

Tatil için gittiğim 4 yer
- Didim
- Foça
- Antalya
- Marmaris

En sevdiğim 4 yemek
Bunda cevap vermek zor biraz. Et yemekleri ve sakatat dışında çoğu şeyi ayırt etmeden yerim. O yüzden en sevmediğim yemekleri yazayım
- Kereviz
- Yer elması
- Et ve tavuk suyu ile pişirilen her türlü şey...

Hemen şimdi olmak istediğim 4 yer
- Anneannemin yanı (Oooh sarılırım ona yumuk yumuk, bir de türk kahvesi yaptık mı....)
- İtalya - Como gölü kıyısı veya Floransa veya Roma ya da Venedik olmazsa Napoli de olabilir - abarttım galiba :)
- Foça
- Mısır'da krallar vadisinde

Bir yağmur damlası olsaydım düşmek isteyeceğim 4 yer
Yaa bu biraz kazık bi soru gibi. Hiç düşünmedim ki böyle birşey. Dur bi bakalım. Hmmm
- Yeğenimin minik burnuna
- Amazon nehrine
- Johhny Depp'in kafasına, yüzüne ne bileyim herhangi biyerine
- Eyfel kulesinin tepesine

Eveeeet geldik bir mimin daha sonuna. Küçüklerin gözlerinden, büyüklerin ellerinden öper, herkese selam ederim. Kim yazmak isterse efenim buyrun yazsın bu mimi....

Dövme çılgınlığı

2009-01-16T02:03:00.002+02:00

Uzun zamandır yazmak istiyordum bu konuyu ama araya giren birçok şey yüzünden bir şekilde kaldı. Malla'nın blogunda dövmelerle ilgili yazısını görünce tamam dedim kendi kendime tam zamanı. Konumuz başlıktan da anlayacağınız üzere dövmeler.

Dövme geçmişten beri kadın, erkek çoğu insanın uyguladığı bir vücut süsü, kendini ifade etme yöntemi. Çoğu toplumda ve ilkel kabilelerde dövme süs için, kimi topluluklarda dövmenin hastalıklara, kötülüklere, doğaüstü güçlere karşı koruyucu olduğu düşünülmüş, kimi topluluklarda ise kişinin ait olduğu grubu ya da yaşadığı topluluk içindeki konumunu belirtmek için yapılmış.

Ne yalan söyleyeyim dövmeyi oldum olası çok severim. İlk dövmemi üniversite yıllarında yaptırmıştım. Güzel Sanatlar Fakültesinde okumanın verdiği havayla (sanatçı oldum ya okula girer girmez!) dövme yaptırmak bana çok cazip gelmişti :) Diğer dövmelerim de arkasından geldi. Üçüncü dövmede dur dedim kendi kendime. Çünkü bir kere dövme yaptırdıktan sonra arkasının geldiğini, bunun bir "takıntı" olduğu konusunda arkadaşlarım uyarmıştı beni. (devam etme isteğimin bir kısmı de yapılırken hiç acı duymamamdı). Herneyse aradan 14 sene geçti tam "tamam artık. başka yaptırmam" dediğim bir anda yakın arkadaşlarımdan biri gitti dövme stüdyosu açtı. Bana kalsa bir-iki tane daha yaptırırım ama sevgili eşim bu kadar dövme yeter diyor :( Eh bu kadar yazdıktan sonra size arkadaşımın açtığı stüdyo'yu da anlatayım biraz. Adı Morpheustattoo ve sadece kadınlara hizmet veren bir yer. Biliyorsunuz bu konuda hijyen çok önemli ve burası da son derece hijyenik ve profesyonel bir stüdyo. İncelemek, hizmetleri hakkında bilgi almak isterseniz web adresi: http://www.morpheustattoo.com/

İlk deneme...

2009-01-13T01:08:00.003+02:00

Dün markette malzemelerini görünce heves ettim aşure yapmaya, aldım malzemeleri. Pek kolay birşey olmadığını biliyordum ama bu kadar da zahmetli olduğunu düşünmemiştim. Bütün malzemeler ayrı ayrı kaynatılınca ne tencere kaldı ne de birşey. Dibi tutacak diye karıştıra karıştıra beklemek de cabası. Nohut ve fasülyeler biraz sert olsa da ilk deneme için tadı fena değildi. İntenette bulduğum tariflere ek anneanne tavsiyesi ile biraz süt ve portakal kabuğu ekleyince rengi ve kokusu da güzel oldu (kara kara olunca rengi pek sevmiyorum ben. Süt rengini beyaz yaparmış). Pişer pişmez de ılık ılk yedim iki tabak. Ooh tam oldu :)

Yorumsuz...

2009-01-09T01:15:00.002+02:00

Nazilerin Almanya'da iktidara gelişiyle ilgili papaz Martin Niemoller şöyle demiş:
"Önce sosyalistleri topladılar; sesimi çıkarmadım. Çünkü ben sosyalist değildim. Sonra sendikacıları topladılar; sesimi çıkarmadım. Çünkü sendikacı değildim. Sonra Yahudileri topladılar; yine sesimi çıkarmadım. Çünkü yahudi değildim. Sonra beni almaya geldiler. Benim için sesini çıkaracak kimse kalmamıştı..."

Ne yapsam ki??

2009-01-08T14:59:00.000+02:00

Uzun zamandır koyu renk ve boyu omuzlarımda olan kahküllü saç modelimi değiştirmek istiyorum ama bir türlü karar veremiyorum. Uzun yıllar sarışın olduğum için tekrar sarı mı olsa diyorum ama sevgili eşim çok soluk tenlisin bence sarı olmasın diye aklımı bulandırıyor (ben istemiyorum demiyor da). Katie Holmes'u hiç sevmesem (saçla ne alaka ama?) de bu aralar onun saç modeline takmış durumdayım. Bir cesaret edebilsem gidip hemen kestiricem. Geçen gün de Jennifer Garner'ın saç rengi çok hoşuma gitti. Acaba birinin rengini, birinin de modelini mi uygulasam? Yaaa ne zor iş bu saç işi. Kestirirsin sonra evde uygulamayı beceremeyince pişman olursun, kestirmezsin salkım saçak saçlarla dolanıp iğrenç görünüyorum diye mutsuz olursun. Yok mu bir çaresi. Sanki başka derdim yok gibi bir de bunu düşünüyorum. Ben en iyisi gidip kazıtayım kafamı. Öffffff

Onların suçu neydi?

2009-01-07T00:26:00.002+02:00

Dünyanın en büyük 5. ordusu olan İsrail, ellerinde silah namına neredeyse hiçbirşey olmayan sivil halkı Hamas militanları olarak suçluyor ve erkek, kadın, çocuk demeden katliam uyguluyor. Sözde "dünya liderlerinden" ise neredeyse hiçbir ses, tepki gelmiyor. Koskoca dünya 7 milyonluk İsrail'i izlemekle yetiniyor. Saraybosna'yı izledikleri gibi. Olan yine çocuklara oluyor. Annelerinin sıcak kucaklarında uyuyayacakları, oyun oynayacakları, gülüp eğlenecekleri yaşlarda cehennemi yaşıyorlar. O minicik yüzlerdeki kanlar, gözlerindeki korku yüreğimi dağlıyor, elimden hiçbirşey gelmemesi ise beni kahrediyor. İnsanlığımdan utanıyorum...

2009 dilekleri...

2009-01-05T15:00:00.002+02:00

Mallacığım mimlemiş beni 2009'da neler yapmak istiyorum diye. O kadar çok şey var ki istediğim hangisini yazsam bilmiyorum. Neyse başlamak bitirmenin yarısı derler ya. Başlayalım bakalım...

- Daha ne yapacağıma karar vermesem bile (pastacılık, tasarım vs) kendi işimi kurmak istiyorum. (Bu kriz ortamında zor biraz ama)
- Görmek istediğim birkaç ülke var onları görmek istiyorum.
- Ailem ve kendim için sağlık, mutluluk, huzur ve tabiki para istiyorum (Paranın gözü kör olsun)
- Spora daha çok ağırlık vermek istiyorum.
- Sigarayı bırakabilmeyi istiyorum (yoksa o beni bırakacak bu gidişle)
- Kendime biraz daha zaman ayırabilmeyi istiyorum
- Daha iyi araba kullanmayı ve İstanbul trafiğine korkmadan çıkabilmeyi istiyorum.
- Süper loto'yu kazanmak istiyorum (abarttım galiba)
- İngilizcemi daha da geliştirmeyi ve italyancaya tekrar başlamak istiyorum.
- Paraşütle atlamak, rafting yapmak ve akrobasi uçuşu yapmak istiyorum.

Uff o kadar çok şey var ki istediğim yazmaya devam edersem dilek ağacına yada Meryemana evi duvarına dönecek burası. O yüzden şimdilik bu kadar. Bende Bluetie, denizanası, babegazelle ve Elvan'ı mimliyorum. Haydi kolay gelsiiin...

Ella'nın mimi...

2009-01-03T13:05:00.003+02:00

Ellacım mimlemiş beni. Konumuz en sevdiğimiz mekanlar.

- Evimde en sevdiğim yer televizyonun karşısındaki köşe koltuğum. Özellikle akşamları kahvemi alıp, ayaklarımı uzatıp, polar battaniyemin altına da girince en sevdiğim yer oluyor...
Yatağımı da çok seviyorum. "birazcık" büyük olduğu için yayıla yayıla uyumayı çok seviyorum. Ella'nın dediği gibi elimden gelse her yere götürürüm...
- Özellikle yazları (yada iyi havalarda) Vitrinlere bakına bakına Bağdat caddesinde turlamak hoşuma gider.
- Bir de Moda'yı çok severim. Her gidişimde Ali Usta'nın muhteşem waffle'larından mutlaka yerim.
- Ankarada doğup büyüdüğüm için Ankara benim vazgeçilmezimdir. Her fırsat bulduğumda giderim.
- Anneannemin evi ennnn sevdiğim yerdir. (Mis gibi anneannem kokar ev)
- Cafe Bien, ODTÜ ve Kuğulu park'ı da çok sever ve özlerim.
- Çocukluğumdan beri gittiğim Didim'i de çok severim. Bir iki sene gitmemişsem gözümde tüter.
- Eski Foça müthiş bir yer. Oraya yerleşip, eski bir taş evde oturmak ve organik zeytin yetiştirmek isterdim (Gidecek olanlara Focantique oteli tavsiye ederim. müthiş güzel bir yer. Amatör Gezgin'den görebilirsiniz)...

Bu mim'i kime paslayayım bilemedim. Yazmak isteyen herkes yazsın bakalım...

Ateş sadece düştüğü yeri yakmasın...

2009-01-02T20:17:00.006+02:00

Hepimiz bloglarımızdan yazılar yazıp 2009'a iyi bir başlangıç yapmak için güzel dileklerde bulunduk birbirimize. Mutluluk, sağlık, huzur diledik, hediyeler yolladık sayfalarımızdan. Ama yeni yılın ilk günü acı bir haber doldurdu evlerimizi. Tahmin etmişsinizdir. Bilkent üniversitesi olan 7 gencimizden, kardeşimizden ve parkta yılbaşını kutlayıp bira içtikleri için öldürülen o gençten bahsediyorum.

İlk acı ülkemizin "Başkenti" Ankara'dan düştü yüreklerimize. Hepimiz gibi onlar da yeni yıla kimbilir ne ümitlerle girmişlerdi. En güzel kıyafetlerini giyip, yeni bir başlangıç yapacakları yıl yerine ölüm kucakladı o gencecik çocukları. Bu kadar pisi pisine bir ölüm ancak bizim ülkemizde olabilir. Kontrol için gelen ekip apartmandaki diğer daireleri kontrol etmeden sadece ihbar gelen eve bakmasaydı belki de o gençler şu anda hayatta olabilirdi. Düşünmeden edemiyorum. Hiç mi ışık görmediler o evde, hiç mi müzik sesi, televizyon sesi duymadılar? Yaptıkları işe biraz daha özen gösterip, sahip çıksalardı işlerine belki de o gencecik insanlar şu anda hayatta olabilirlerdi...
Diğer acı ise "2010 Kültür Başkenti" olan İstanbul'da yaşandı. Yeni yıla arkadaşları ile parkta girmek isteyen bir genç bira içip, gürültü yaptığı için ilk önce "SATIRLA" kovalandı daha sonra da boynundan tek kurşunla vuruldu. Diğer iki genç ise komadalar ve hayatta kalıp kalmayacakları ise meçhul. Hayretler içindeyim bu nasıl bir zihniyettir, nasıl bir kindir, öfkedir? İstanbul'un bir semtinde yılbaşı gecesi satırla insanları kovalayan daha sonra da çıkarıp vuran nasıl bir yaratıktır? (İnsan demeye dilim varmıyor).

Söyleyecek hiçbir şey bulamıyorum. Hükümet AB'ye girmek için hiç uğraşmasın. İnsan hayatının bu kadar ucuz olduğu bir ülke hiçbir topluluğa giremez çünkü. Daha alacağımız o kadar çok yol var ki. Her geçen gün biraz daha medenileşeceğimiz yere biraz daha kendimizi kaybediyoruz. Ateş sadece düştüğü yeri yaktıkça, bana dokunmayan yılan bin yaşasın dendikçe bu olaylarla daha çok karşılaşacağız. Tek diyebileceğim şey ise o gencecik insanlara Allah'tan rahmet, ailelerine ise sabır dilemek...

Mutlu Yıllaaaaar

2008-12-31T10:42:00.001+02:00

Sevgili arkadaşlarım hepinize mutlu, sağlıklı, huzurlu, paralı, aşk dolu, sevgi dolu bir yeni yıl diliyorum. Umarım bütün dilekleriniz 2009'da gerçek olur....

2008-12-30T02:01:00.003+02:00

Mimlemek için bir de link vermek lazım değil mi şaşkınım şaşkın buyrun bu da mim konusu olan test

Blue Tie'ın mimi....

2008-12-29T23:01:00.001+02:00

Blue Tie mimlemiş beni. Testin konusu "kimlere aşık oluyorsunuz?" bu testi daha önc başka bir blogda görüp yapmıştım. Allahtan sonuç daha öncekiyle aynı çıktı da kendimden bir daha -yoksa testten mi? :)- emin oldum. Gelelim şimdi çıkan sonuca:

SANATÇI RUHLU (öhemmm teşekkür ederim efenim, teveccühünüz)
Sizin ruhunuzda sanatçılık var. Bir manzara seyretmektense bazen size gerçeküstü bir manzara resmine bakmak daha fazla keyif verir çünkü sanat çoğu zaman daha kusursuzdur. (manzara benzetmesi saçma olsa da kısmen doğru.) Genellikle hayalinizde bir karakter yaratırsınız ve önce ona aşık olursunuz (ee biraz hayaperestim ne var yani alla alla) sonra da gerçek hayattan biriyle karşılaştığınızda hayalinizdekine ne kadar benzeyip benzemediğine bakarsınız. Bu yüzden çoğu kez olduğundan başka gözüken kişiler size çekici gelir çünkü bu türdeki kişiler sizin hayalinizdeki kişiyi azçok algılarlar ve kendilerini ona benzer bir karakter olarak gösterirler. (hmm ne desem bilmem ki. Kocacım sen üstüne alınma olur mu. bak bilimsel diilmiş bu test) "Tanıdığımı sanmıştım" lafı sizin genelde ilişkilerinizin bitiminde kullandığınız bir sözdür. (salaksın desene sen kısaca şuna) Sizin gibi sanatçı ruhlu ve sevmeye açık birinin kalbini kazanmak her ne kadar kolay olsa da bunu sürekli kılabilecek kişi hayalinizdeki mükemmel sevgiliyi unutturup size gerçekliğin güzelliğini gösterebilecek kişidir (yaa önemli olan da bu dimi). Bu kişiyi tanıdığınızda onu hatalarıyla sevmeyi öğreneceksiniz (hatasız kul olmaaaz hatamla sev beniiii)

Eveeeet bir mimin daha sonuna geldikten sonra bende bunu Puck, Malla ve Owl'a paslıyorum haydin kolay gelsiiiin.

Owl'a...

2008-12-29T13:32:00.003+02:00

Fimo hamurundan birşeyler yapmak için internette araştırma yaparken bu kolyeyi gördüm. Bir baykuş olmasa da kocaman gözleri bana baykuşları hatırlattı. Aklıma Owl geldi hoşuna gidebilir diye. Yılbaşı hediyesi olsun bu kolye...

Bizi affet...

2008-12-27T18:37:00.002+02:00

Bildiğiniz üzere köpeklerim barınaktan alınma. Bu konuda ne kadar hassas olduğumu da önceki yazılarımdan anlamışsınızdır. Önceden belirtmeliyim ki eminim bu yazı çoğunuzu üzecektir, kimisi de bu kadar aç insan varken, yetimhanelerde bu kadar çok çocuk sıcak bir yuva beklerken tutmuş bunları mı yazıyorsun da diyebilir. Herkes düşüncesinde haklı olabilir ama kendi adıma diyebilirim ki yardıma muhtaç insanlar için elimden gelen çoğu şeyi yapan yada yapmaya çalışan biri olarak konuşamayan, derdini anlatamayan sokak hayvanları için de birşeyler yapmalıyız. Havanın çok soğuk olduğu bu günlerde yemediğimiz yemekleri, bir tas suyu bu hayvanlardan esirgememeliyiz. Camımızın önüne serpeceğimiz birkaç ekmek kırıntısı bile bir can kurtarabilir...

Asıl konumuza gelince;

Kurban bayramı sırasında Tuzla Rehabilitasyon Merkezi'nin (TRM) gönüllü çalışanları İnci hanım ve Güher hanım 2 yıldır sürdürdükleri bir çalışma olan "ormana atılan" köpeklerin beslenmesi için kendi özel arabalarıyla Akfırat ve Göçbeyli taraflarına gidiyorlar. Kiminde yavrulu anneler olan grupları besliyorlar (maalesef bu köpeklerin neredeyse tümü küpesiz ve kısırlaştırılmadan toplanıp, ormanlık alanlara atılıyor). İnsanların sokaklarda tahammül edemediği, belediyelerin ise bir kenara toplayıp attıkları (daha da kötüsü zehirleyip bir çöp gibi çöp arabasına tıktıkları) bu zavallı hayvanlar her seferinde gönüllülerin yolunu gözlüyorlar. Sadece yemek yiyebilmek için değil, sevgi de görebilmek için...

Güher hanım, Mirat hanım ve İnci hanım bu araziye 11 Aralık perşembe günü tekrar gittiklerinde "Tarçın" ismini verdikleri bir köpekle özellikle ilgileniyorlar (Tarçın ekibi tanıyan, onları gördüğü zaman sevinen, pati atan köpeklerden biri) ve bayram sonunda ekiple geldikleri zaman Tarçın'ı alıp kısırlaştırmaya ve aşılarını yaptırmaya karar veriyorlar.

Gönüllüler 13 aralık cumartesi günü gittiklerinde maalesef çok kötü bir manzara ile karşılaşıyorlar. Çünkü o çok sevdikleri köpeği yani Tarçın'ı kendini bilmez bir sadist tarafından sırf zevk için kurşunlanarak öldürülmüş bir şekilde buluyorlar (Tarçın'ın bu haldeki görüntüleri yürek dağlayan bir şekilde olduğu için yayınlamamayı uygun gördüm)...

"Hayvanları korumayan yasa değişmedikçe, belediyeler kısırlaştırma yapmadıkça, petshoplarda satış durdurulmadıkça, ormana atmalar sürdükçe, canlar yok olmaya devam edecek"

Tarçın'ın kuyruk sallayıp, dişlerini birleştirip gülümserken ki halini görmek isterseniz 29 aralık'ta İz Tv'de izleyebilirsiniz...

Sn. İnci Kutay'a bu bilgileri bizlere ulaştırdığı ve yaptığı çalışmalar için gönülden teşekkür ederim...

İletişim için: www.tuzlaninkopekleri.com

Hep beraber yardım eli uzatalım

2008-12-27T14:09:00.004+02:00

Dünkü Vatan gazetesinin manşetindeki fotoğraf inanın beni çok etkiledi. Van'da bulunan Vali Adnan Darendeliler ilköğretim okulunun öğrencileri -8 derecelik soğuğa rağmen üstlerinde ne bir mont ne de doğru dürüst bir ayakkabı olmadan (kimisinin o küçücük ayakları terlikliydi) okula gitmişti. Nüfusun 1 milyon olduğu ve bunlardan 271 bin tanesinin öğrenci olduğu Van'da yaşanan ekonomik kriz ve diğer etkenler sebebiyle ( terör yüzünden göç alması, ulaşım sorunu, yatırım yapılmaması vs.) halkın büyük bir kısmı ekonomik sıkıntı içinde ve yoksulluk sınırının bile altında. Vatan gazetesi bu ilköğretim okuluna bir yardım kampanyası başlatarak ilk adımı attı. Bende ablamı aradım ve verdiğim adrese yeğenimin küçülmüş kıyafetlerini yollamasını istedim. Lütfen sizler de imkanlarınız dahilinde bir yardım eli uzatın. Konu ile ilgili banka hesap numaralarını, adresleri ve haberi bu linkte görebilirsiniz.

İtiraf ediyorum

2008-12-26T14:43:00.006+02:00

Send your own ElfYourself eCards

Arkadaşlar itiraf ediyorum benim adım aslında Boogie değil Nanook. Kuzey kutbunda yaşayan Noel Baba'nın yardımcılarından bir elf'im. Yüzümde hep böyle bir sırıtışla kıvır kıvır kıvırtırım. Ohh be rahatladım :) Meşhurum ya güneş gözlüğünü de ondan taktım. Bir de kar gözümü alıyor. Var mı yılbaşı için bir siparişiniz?

Maymun kadar olamıyoruz...

2008-12-26T02:38:00.001+02:00

Maymun deriz, maymun suratlı diye dalga geçeriz. Ama beğenmediğimiz, dalga konusu yaptığımız maymunlar kadar olamadık biz insanlar. İnsanlık tarihi savaşlar, soykırımlarla dolu. Bir maymun ise hayvanat bahçesinde öksüz kalan daha doğrusu annesinin istemediği, kendi türünden olmayan bir hayvanı bile anne gibi sahipleniyor. Bizim o dalga geçtiğimiz maymun...

Dıkandım haaa

2008-12-25T14:21:00.003+02:00

Normalde veya sinemada, dizilerde şiveli konuşmayla ilgili hiçbir sorunum olmamasına rağmen gerçek hayatta komiklik yada taklit olsun diye yapılan şiveli konuşmalara illet olurum. Yapıyom, ediyom, dayımgillere gittik vs. gibi konuşma tarzından da pek hoşlanmam. Sevgili eşim de benim bu takıntımı bildiği için beni kızdırmak için devamlı bu tip konuşmaları taklit eder (sonunda da yapılan "komiklik" mutlaka tartışmayla sonuçlanır). Kendi adıma çok iyi türkçe konuşuyorum diye bir iddiada bulunmasam da her zaman konuşma şeklime ve yazıma dikkat ederim (iş olsun diye bu blogda arada sırada savsaklasam da diğer bloğumdan bunu anlayabilirsiniz). Cep telefonu ile mesaj atarken bile asla kısaltma kullanmam. Buna rağmen televizyonda izlediğim neredeyse tek dizi olan Avrupa Yakası başıma büyük iş açtı. Dilber Hala karakterini eminim çoğunuz biliyorsunuzdur. Tabii aksanlı konuşmasını da. Etrafımda diziyi izleyen herkes bir anda Dilber hala gibi konuşmaya başladı. Dizi karakterini sevdiğim için ilk başlarda bu beni gülümsetiyordu ama şimdi sinir oluyorum. "Düpçük gibisin, derledim haaa, dıkandım haa, nassın eyisin" gibi lafları dilime doladığı ve beni sinir ettiği için kendisine teşekkürü bir borç bilirim.

İyi ki varsınız...

2008-12-25T01:36:00.004+02:00

An itibariyle Kemal Kılıçdaroğlu Genç Bakış programında ve İstanbul Teknik Üniversitesi öğrencilerinin sorularını cevaplıyor. Provakatörlere rağmen yolsuzluklardan, türbana, ermeni sorunundan, kendi partisindeki sorunlara kadar bütün konuları en net haliyle öğrencilere açıklıyor. CHP milletvekili olan Kılıçdaroğlu son aylarda yolsuzlukların üstüne giderek çuvaldızı hem iktidar partisine hem de kendi partisine batırıyor. Dengir Mir Mehmet Fırat, Şaban Dişli, Melih Gökçek ve Muzaffer Eryılmazdan sonra sıranın İstanbul Belediye başkanı olan Kadir Topbaş'a ve AKP'den MHP'ye geçen Aytaç Durak'a geldiğini söylüyor. Umarım bu davranışı diğer siyasetçilere de örnek olur. Keşke CHP'nin bir dahaki kurultayında başkanlığa adaylığını koysa. Keşke söyleyebilsem kendisine "İyi ki varsınız" diye...

Hiç kirpi yavrusu gördünüz mü?

2008-12-24T13:42:00.005+02:00

Kirpileri oldum olası çok severim. Hatta eski evimizin bahçesinde bir kirpi ailesi bile yaşıyordu. Arada sırada onlara köpeklerimizin mamasından atar anne, baba ve yavruların resmi geçitlerini izlerdik akşamları. Bir iki kere sevdim bile yavruları (ama hiçbiri bu kadar küçük değildi). Ayaklarına baksanıza minik minik. Yavrular sizce de çok sevimli değil mi?

Çek git artık !!!!!

2008-12-23T19:51:00.009+02:00

Siyaseti ve güncel olayları büyük bir ilgiyle takip etmeme rağmen kendi kendime söz vermiştim blogumda bu tip yazılar yazmayacağım diye (Çünkü bu konularda bazen kendimi tutamayıp ciddi şekilde agresifleşiyorum ve ağzımdan çıkanı duymadığım zamanlar oluyor). Ama kendimi tutamayacağım artık. Sanırım çoğunuz Gökçek-Kılıçdaroğlu tartışmasını izlemişsinizdir. Kılıçdaroğlu'na tek kelime söz hakkı tanımayıp bir de üstüne Uğur Dündar'ı taraf tutmakla suçladı ya pes doğrusu. Konu dışına çıkmam dedikten sonra arka arkaya 40-50 suçlama okuması ise beni sadece gülümsetti. Gülümsetti diyorum çünkü vücut dili dediklerini tamamen yalanlıyordu. Yüksek sesle konuşup karşı tarafın sesini bastırmaya çalışması, gergin gülümsemesi, bolca terlemesi kendisine yöneltilen suçlamaları doğrular nitelikteydi. Melih Gökçek nasıl bir adamdır allahaşkına. Önüne her gelene saldırmayı, kötülemeyi, hakaret etmeyi matah birşey sanıyor ama eminim kendine dönüp bakmıyordur. Zaten bakıyorsa da eminim kendini dünyanın en akıllı, en dürüst adamı sanıyordur (Kılıçdaroğluna yediniz diye çamurlar attı ama kendisi yıllardır neler yaptı acaba? Ama ne yapsın "büyüklerinden" gördüğünü uyguluyor işte). Nasıl bir adam yaşlı anneannemin bile 300 dolara almak "zorunda" kaldığı doğalgaz sayacını o paraya satmadım diyebilir, sanatın içine tükürür, yıllardır Ankara'nın simgesi olan Hitit Güneşi'ni başa geldiği ilk yıl iğrenç bir amblemle değiştirir, güzelim kentin heryerini zevksiz yapay şelalelerle donatır, 15 yıldır başkentimizi krallığı gibi kafasına göre yönetir, bedava dağıttığı kalitesiz kömürlerle havayı zehirle doldurur, diş bile fırçalanmayan iğrenç kızılırmak suyunu halka içirmeye kalkar (geçen hafta Ankara'daydım ve hakikaten bu su ile diş bile fırçalanmıyor. Tadı o kadar kötü ki.Gerçi Gökçek lıkır lıkır içti ama biz zamanında radyasyonlu çayı içen bakanı da görmüştük) ve hala ekranlara çıkıp "icraatlarını" inkar eder?

Umarım artık halkımızın aklı başına gelir de kömür, vs. dağıtana değil adaletli olana, kendini değil halkını düşünene ve en önemlisi vatanımızı karanlığa değil, aydınlığa götürene oy verir...

İyi halt ettim !!!

2008-12-23T03:08:00.002+02:00

Korku ve gerilim filmlerini oldum olası severim. Çocukken video kaset alıp, gözüm filmin yarısından çoğunda kapalı gizli gizli izlerdim. Gece de bir türlü uyuyamaz ablamın yatağına sığınırdım. Bu tip bir film izlediğimi anlayıp bana kızacaklar diye de tırım tırım korkardım. Yıllar geçti ama ne izleme ne de korkma huyum geçmedi. Biraz önce de televizyonda japon yapımı bir filme rastladım. Yine hayaletler, mavi-beyaz tenli kadınlarla (bu kadınların çoğu uzun siyah saçlı olur ve saçları hep yüzünü örter, yengeç gibi bıdı bıdı yürürler, tavandan tepenize inerler yada zırt diye arkanızda bitiverirler) dolu. Japonlar bence özellikle korku-gerilim edebiyatında ve sinemasında bir numaralar. Amerikan sinemasındaki bu tür çoğu yapım Japon sinema ve edebiyatından uyarlama. Koji Suzuki ise favorim. Her neyse gecenin bu saatinde seyrettim ya artık bu gece bitmez bana. şimdi ışıkları kapatıp karanlıkta kim gidecek yatmaya yaaa. Aferin bana iyi halt ettim...

Mimlendim

2008-12-22T15:56:00.004+02:00

Sevgili Malla mimlemiş beni evinizde en sevdiğiniz köşe yada çalışma masanızı tanıtın/gösterin diye. Buyrun çalışma masalarıma daha doğrusu minik atölyeme...

İlk fotoğraf çizim masam. Bu masanın üzeri çeşit çeşit boyalar, fırçalar ve resim malzemeleri ile dolu.
İkinci fotoğraf ise bilgisayar masam ve üzeri bir ton ıvır zıvır dolu. Duvarda daha önce de bahsettiğim geyik şeklinde lambam asılı, printer, birsürü oyuncak, ikea'dan aldığım kuş lamba ve masa lambası, su şişesi, gofret kutusu, modem, el kremi, sigaram, tabiki bilgisayarım ve daha birçok şey...
Her ne kadar iki masada çok dağınık görünse de kendi içlerinde bir düzenleri var. Tabiki bana göre :)

Evimizin herşeyi...

2008-12-15T15:26:00.005+02:00

Ankara'da olmadığı için bayramda ablamın gitmek istediği yerlerden biri de ikea'ydı. Daha önceki İstanbul ziyaretlerinde götürmüştük ama internetten kataloğuna baktığını (daha doğrusu devamlı bakıp, ah şu çok güzel, bu yeni gelmiş diye takip ediyormuş) ve yeni ürünlerin geldiğini söyleyince tekrar düştük ikea yollarına. Ne yalan söyleyim ikea benim de en sevdiğim mağazalardan biri. Her gidişimde bak şu çok güzel, a şuna bak bu da bize lazım diye diye dolanıp eşime sinir krizleri geçirtiyorum. Bu sefer aynı şeyi ablam enişteme yaptı. Arabayla geldikleri için de birçok şeyi gözüne kestirip almak istedi. Gözü dönmüş bir şekilde koskoca mağazada ordan oraya sekerken bir yandan da "Ankara'ya açılsa ben her akşam giderim ikea'ya" diye söylenip duruyordu. Ama şaka bir yana hakikaten de insanın gözü dönüyor orada. Yıllarca Modoko, siteler vs. gibi yerlerden mobilya almış bir nesil olarak o mağazadaki ürünlerin şıklığı ve ucuzluğu (sağlamlığı ve malzeme kalitesi hakkında emin olamasam da) karşısında insan kendini ciddi kazıklanmış enayi ordusu gibi hissediyor. Beyaz eşya dışında bir evin tüm eksiğini giderecek her türlü ürünün varlığı karşısında ne yapacağınızı şaşırıyorsunuz. İkea özellikle yeni evliler ve öğrenciler için tam bir cennet (her ne kadar eşim ve eniştem o gün aynı görüşte olmasalar bile). Alışveriş sonrası yenilen yemeklerin ise lezzetine ve ucuzluğuna kimse bir laf diyemez bence. Sınırsız sıcak-soğuk içecek ve koskoca porsiyonlar bütün bir günü tok karınla geçirmeye yeter de artar bile. Reklamlarda kullanılan sloganı kim bulmuşsa tam bulmuş. Gerçekten de "İkea evimizin herşeyi"....

İşte geldimmmm burdayıııım

2008-12-12T16:32:00.000+02:00

Ooo daha kaç gün varken tatil de bitti, ailem de gitti. Nazar değmesin birbirimize bağlı bir aileyizdir. Hergün telefonlaşmadan içimiz rahat etmez. Yeni evime taşındıktan sonra ailemin ilk gelişiydi İstanbula. Hemde hepsi birden. Tabii hepimiz çok mutlu olduk. Gezdik, tozduk. Çocukluğumdaki gibi kalabalık bir bayram geçirdik ama Şile, Ağva, ikea, moda, o, bu derken oldukça da yorulduk. 83 yaşındaki anneannem bile bacaklarının ağrımasına rağmen bize eşlik etti. 8 yaşındaki yeğenim evde kalıp köpeklerle ve nintendoyla oynamak istediği için biraz mızırdansa da keyifli bir bayram geçirdik. Uzun zamandan beri ilk defa çok mutlu oldum ve sizlerle paylaşmak istedim bunu...

İyi Bayramlar...

2008-12-06T14:39:00.003+02:00

Ailem İstanbul'a geleceği için birkaç gün uzak kalacağım bloglardan. Bu yüzden şimdiden herkese iyi, mutlu, huzurlu bir bayram diliyorum. Sevgiler hepinize...

Bilgilerinize...

2008-12-06T02:50:00.001+02:00

Sevgili arkadaşlarım pastalarım üzerine yaptığınız bütün yorumlar için teşekkür ederim. Fakat bu iki yazıyı blogdan kaldırmak durumundayım. Maalesef iki pastamın resimleri download edilip bilgim olmadan internette bir sitede açılan bir yarışmada kullanılmış. Yorumlarınız için tekrar teşekkürler...

Ek: Pastalar tanıdığım biri tarafından facebook da yayınlanmış. (arkadaş listemden) blogun benim olduğunu bildiğini sanmıyorum. Ben yaptım diye değil ama aldım -ki bu pek mümkün değil- (ya da onun deyişiyle gördüm beğendim) diye eklenmiş. Mesaj atıp kendisine durumu açıkladım ve resimleri kaldırmasını istedim. Yine de blog yazarı tarafından kendi emeği ile yapılmış bir ürünü (yada çekilmiş fotoğrafı) blog sahibinden izin alınıp başka bir yerde yayınlanmasının daha doğru olduğunu düşünüyorum. Yine de bu bana ders oldu bundan sonra bu ve diğer blogumda yayınladığım kendime ait fotoğraflara ve ürünlere adımı yazarak yayınlayacağım. PrimaRima ve Gülcan size aynen katılıyorum. Yorumlarınız için teşekkürler, sevgiler...