Boogie's World...

Mutlu Yıllar

2010-12-30T17:29:00.001+02:00

Sağlığın, mutluluğun, huzurun, başarının, yetecek ama yoldan

saptırmayacak kadar paranın, çokça sevgi ve aşkın olduğu; ona

buna kafayı takmayacağımız, kıymet bileceğimiz ama kıymet de

göreceğimiz, bir önceki yılları aratmayacak, abuk sabuk

küslüklerin, kırgınlıkların olmadığı çok güzel bir yıl diliyorum

hepimize....

Yeni yılda kimsenin yalnız ve mutsuz olmaması dileğiyle...

Bu mudur kültür başkenti?

2010-12-03T20:47:00.001+02:00

Şimdi reklamlarda gördüm. Diyor ki "İstanbul 2010 yılında tam anlamıyla kültür başkenti oldu" bir yandan da istanbulun tarihi mekanlarının üstüne yansıtılmış konser vs. gösterileri veriliyor. Dalga geçiyorlar galiba. Doğru dürüst konser salonu bile olmayan, yıllardır kapalı bir gösteri merkezine sahip olan (AKM), resim galerileri saldırıya uğrayan, tarihi eserleri yakılan, yok edilen bir kültür başkenti....

Reklam görüntüleri ise bir zamanlar muhteşem çatısı ile göz alan şimdiyse kim bilir hangi amaçlar uğruna mahvolan Haydarpaşa garı'nın görüntüleri ile son buluyor. Evet kültür başkenti İstanbul bu. Yazık, çok yazık....

Uzaylılar aramızda....

2010-12-03T14:17:00.000+02:00

Milli eğitim bakanlığının 10.sınıflara ücretsiz dağıttığı ingilizce kitabını gördünüz mü bilmiyorum ama tam evlere şenlik. (görmediyseniz birazdan göreceksiniz).

Kitapta uzaylılar bir türk köyüne inme gafletinde! bulunuyor ve köylüler tarafından büyük bir misafiperverlikle karşılanıp, karınları doyurulduktan sonra yeniden bekleriz deyü halaylar eşliğinde yolcu ediliyorlar (valla benim hatırladığım bir haberde ise hangi köyden aklımda kalmamış ama bir köylü köye uzaylıların geldiğini ve taş atarak onları kovaladıklarını anlatmıştı). Ben Mr. and Mrs. Brown'lardan neler çekmişiz diye düşünürken daha fenası çıktı karşıma. Kitabın içeriğini bilmiyorum ama görünen kadarıyla ülkemizde daha çoook "ingilizce biliyorum ama konuşamıyorum" vakasına rastlayacağız gibi ilerki yıllarda da... (bu arada çizimleri kim yaptıysa onu da tebrik etmek gerekiyor. Uzaylıların yüzündeki "biz nereye düştük ya" ve "halay denen şeyden kurtulmam lazım" bakışları süper...)

Tekrar merhaba...

2010-12-03T11:09:00.001+02:00

Uzun zamandır bloglardan uzaktım. Hem yazamadım, hem de okuyamadım. Niye mi? Ani bir kararla Memleketime geri döndüm. Yani Ankara'ya. İstanbula alıştım, arkadaşlıklar kurdum vs. derken Ankara işi biraz karıştırdı hayatımı. Ailem Ankarada da olsa geri dönüş zor oldu benim için. yeni ev, yeni hayat kurma çabası derken buradaki en yakın arkadaşlarımın çoğunun başka şehirlere hatta başka ülkelere taşınması da cabasıydı. Bir de üzerine iş kurmaya kalktım ki sormayın gitsin. Yıllarca hiç istememe rağmen reklam ajansı kurmaya kalktım. Allahtan reklamcı olan eski arkadaşlarımdan biri bu konuda çok destek oldu bana ama çeşitli sebeplerden dolayı kuruluşumuz ve ortaklığımız yılbaşı sonrasına kaldı. E ben şimdi ne mi yapıyorum? Tuttuğum büroda gündüzleri düdük gibi tek başıma oturup (henüz elemanlarım yok), müşteri temsilcim başlamadığı için işlere koşturup, akşamları da spor salonunda manyak gibi spor yapıyorum. Ailem şehir içinde oturduğu için (bilenler bilir ben çayyolu tarafındayım. şehirdışı yani) onları da çok sık göremiyorum. Yani şahtım şahbaz oldum anlayacağınız. Umarım bu geçen zamanda hepiniz iyisinizdir. Tekrar bloglarınızı takip etmeye başlayacağım bir aksilik daha olmazsa. Burdan hepinize sevgiler, öpücükler...

Yeni çağın Don Kişot'u...

2010-11-30T15:00:00.000+02:00

Sanırım kimden bahsettiğimi anlamışsınızdır. Julian Assange kendileri. Yani Wikileaks'in kurucusu olan adam. Kimine göre başbelası olan ve tüm dünyada hakkında arama ve tutuklama kararı çıkan Assange, kimine göre de çağdaş bir Robin Hood, bir Don Kişot. Dünya gündemini değiştiren bu adam tam bir muamma. Kimilerine göre 39 yaşında, kimilerine göre 37 (yuh bize yani. neredeyse aynı yaşlardayız ama biz hala nelerle uğraşıyoruz, adam nelerle. Valla acayip moralim bozuldu...). Ailesi gezici bir tiyatro topluluğundan olduğu için Arrange küçük yaşta birçok okul değiştirmiş, birçok yer görmüş (aslında anne ve babası evli değilmiş). Anne ve babası küçük yaşta ayrılınca Arrange da annesi ve onun yeni sevgilisiyle yaşamaya başlamış. Ergenlik dönemlerinde evden ayrılıp birçok işle uğraşmış ve başarılı bir hacker olmuş. Birkaç arkadaşı ile beraber birçok önemli kuruluşun bilgisayarlarını hacklemiş. 1992 yılında bu hackleme olayları yüzünden 24 değişik olayla suçlanmış ama kefaletle serbest bırakılmış. Kendi tanımıyla mesleği "internet aktivisti" olan Assange Fizik ve matematik dallarında eğitim görmüş. İlk "sızıntı"sı (wikileaks'in kuruluşu) 2006 yılında Çin'de meydana gelen bazı olaylarla ilgili olmuş ve gerisi gelmiş. 2007 yılında bir grup amerikan askerinin ırakta sivilleri ve iki reuters muhabirini öldürdüğü görüntülerini yayınlamış.
Neyse, Assange aynı yıllarda World Social Forum'a katılıyor (anti-kapitalist bir kurultay) ve Kenya'da ki bazı şeyleri gün ışığına çıkarttığı için Uluslararası Af Örgütünden ödül alıyor. Bir evi bile olmayan ve dünya üzerinideki yüzlerce destekçisi sayesinde ülkeden ülkeye giderek yaşamaya çalışan, inandığı şeyler için hayatını riske atan bu adam bizler için, dünya için birşeyler yapmaya çalışıyor. Biz ellerimizde kahvelerimiz sıcak koltuklarımıza gömülüp beynimizi uyuşturana dek dizilere, filmlere gömülürken; Assange yerleşik bir hayatı, bir evi olmadan korkusuzca kafa tutuyor tüm düzene. Süper güçleri olmadan, dünya "süper" güçlerini titreten, uyuduğumuz uykudan uyanmamızı amaçlayan, kurban olmaktan çıkmamızı isteyen, gerçekleri anlatma cesareti gösteren ve yeldeğirmenlerine tek başına savaş açan modern bir Don Kişot Assange...

(Bu arada bence süper de karizmatik bir adam...)

Wikileaks depremi...

2010-11-30T12:22:00.000+02:00

İki gündür internetten olan biteni takip etmeye çalışıyorum Wikileaks belgeleri hakkında. Bir- iki bağımsız internet sitesi haricinde medyamızda ne yazıkki geçerli hiçbir yayına rastlamadım. Onlarca sarsıcı suçlamaya rağmen çoğu çok sevgili köşe yazarımız hala işin laylomunda. Kime ne lakap takıldı, o ona ne dedi vs. vs. derdindeler. Dünya medyası ise olayın vehametini tüm açıklığıyla ve tüm hızıyla yayınlamaya devam ediyor. Biz ise Beyaz Sarayın bile kabul ettiği belgeleri yok canıııııım doğru değildir, bizimkiler yapmaz öyle şeyler (yolsuzluklar, rüşvetler, mafya bağlantıları ve daha neler neler) yaptılarsa da helali hoş olsun yaraşır durumundayız. (250.000 belgeden sadece 277 tanesi açıklandı ve kimbilir daha da neler çıkacak?) Ne garip bir ülkede yaşadığımızın farkına bu belgelerle bir kez daha varmış olmak çok kötü olsa da sistemin düzeleceğine, başta Türkiye dahil olmak üzere tüm dünya ülkelerinin, liderlerinin ve hükümetlerinin kendilerine gelip, yanlışları sorgulayacağına da inanıyorum bir yandan....

Bu arada ünlü kahin Baba Vanga'ya göre 3. Dünya savaşı Kasım 2010'da başlayacak ve 2014 yılına kadar sürecekti. Aman diyeyim... (Bunun belgelerle hiçbir alakası olmamasına rağmen bana enteresan geldi...)

Tutku suçları...

2010-11-26T01:30:00.000+02:00

Dün akşam dicidicitürkte rastladım bu filme. Çocukken bu film yüzünden başıma gelen bir olay geldi aklıma. İlk önce filmi anlatayım biraz...
Film ünlü yönetmen Ken Rusell'ın artık kült haline gelmiş bir yapıtı. Filmde Joanna adlı bir işkadınının geceleri "China Blue" takma ismiyle (kibar tarifiyle) hayat kadınlığı yapmasını ve onun bir müşterisi ve onu kafaya takan manyak, sapık bir rahiple (gerçekten rahip mi bilmiyorum) ilişkisi anlatılıyor. Film cinsel anlamda hayli sert sahnelere sahip ve rahip rolünü oynayan Anthony Perkins'in ürkütücü performansıyla tamamen garip bir anlatıma sahip. (sanırım kafanızda birşeyler belirmiştir).
Neyse, asıl konumuza gelelim....
Sanırım 10-11 yaşlarındayım o zamanlar. Yazlığımızda bir açıkhava sineması var ve her gece Kemal Sunal, Bülent Ersoy, Cüneyt Arkın gibi oyuncuları olan türk filmleri yayınlanıyor. Sitenin çocukları hergün hevesle afişe bakmaya gidiyoruz hangi film oynuyor diye ama hergün bildiğimiz filmler ve oyuncular. Ama bir gün o da ne;? ınınınınının yabancı bir film var akşam sinemada. Gerçi afişi değişik ama olsun. Yabancı film ilk defa gelmiş. Seyretmezsek ölürüz. Akşam yemekler biran önce yenilip, şezlonglar kapılıp haydi doğru sinemaya... Herneyse, çekirdekler, gazozlar alındı. Yerler kapıldı. Sinema tıkış tıkış. Film başladı neredeyse sitenin yarısı sinemada. Sahneler geçtikçe filmdeki garipliği önce büyükler anladı. yavaş yavaş birileri çıkmaya başlayınca sinemadan biz bebeler bir tuhaflık olduğunu anladık ama bilemedik tam olarak. (bebeyiz ya daha kafa basmıyo o zamanlar tam olarak) Neyse o meşum sahne geldi (hayat kadını ve müşteri iş görüşmesinde) anaaaam sahneyi görür görmez bir kargaşa çıktı ki... kimi gülüyor, kimi yuhalıyor, kimi çocuğunu kapmış sinemadan biran önce çıkmaya çalışıyor.... Biz bebeler korktuk, kimi daha küçük yaştakiler ağlamaya başladı... Şimdi düşünüyorum da kim o filmi seçti yayınladı acaba? Makinist sanırım uyumuştu zaten.. Sonuç olarak sinema 3-4 sene kapalı kaldı o olaydan sonra. O yaşlarda cinsel hayatla hard sahnelere sahip bir filmle tanışan biz bebelerin korkusu da cabası oldu...

Özellikle erkekler okumalı. Belki bir yerlerde bir ışık yanar :)

2009-12-15T02:58:00.001+02:00

Bir Kadın Nasıl Gider?

İlişkide erkekler sıkıldıklarını belli ederler. Bu iş yürümeyecek düşüncesini, gözünüze sokarlar. Önce gereksiz kavgalar başlar. “Sen zaten hep böylesin” cümleleri yerleşir diyaloglara, “şunu yapmandan nefret ediyorum” alt metni üstüne, binlerce söz edilir. Elleri ayrılır erkeklerin, televizyon karşısında el ele oturuşlar biter, herkesin kendi koltuğu vardır ve artık uyku gelince yatağa gitmek zor gelir. Çoğu zaman kadının üstüne örttüğü battaniyeyi, sabaha karşı üstünden attığı için, üşüyerek uyanan adam, sessizce yatağa gider, hiç dokunmadan, çalar saatini sesini bekler tan vaktinde.
Akşam toplantılar çıkar, seyahatler girer araya işi müsaitse ve eve gelince, nasılsının yerini alır yemek mönüsünü sormak. Görev gibi, tatsız ve uzun aralıklarla yapılan sevişmelerin acısına, ihanet eklenir. Dışarıdaki konuşmaları kulağına gelir kadının, çocukları için evliliğini yürüttüğünü söyler herkese adam ve hiç hatayı kendinde aramaz. Kafasına göre birini bulmadan, bir dala tutunmadan, başka bir tene dokunmadan gidemez adam, gideni de zordur.Yani, bir erkek ilişkiden gideceğini hem belli eder, hem bağıra çağıra anlatır. Şiddete varan gece yarısı kavgalarında, alkol limitini aşmış ve kim bilir hangi hayali aşkı bırakarak gelmenin kızgınlığını çıkarır, saatlerce beklemiş olan kadından. Bu kadar basittir, bakarsın yüzüne ve anlarsın ki, o adamda artık sevgiye dair hiçbir şey kalmamıştır.
Kadınlar böyle gitmez aslında gidemez. Çok uzun emekler verir ilişkisini yürütmek için. Birinin kadını olmayı yüreği, beyni, ruhu o kadar zor kabul etmiştir ki, başka bir adama ait olmayı istemez. Erkek gibi, çorbanın tuzu eksik diye kavga çıkarmaz mesela, tam tersi, konuşmamız lazım der. Erkekler de en çok bu cümleye sinir olurlar. Ertelenir o konuşmalar, maç bitimine, yemek sonrasına ve daha birçok lüzumsuz şeyin ardına ötelenir. Kadınlar inatçıdır, hayata tutundukları gibi, aşklarına da sahip çıkarlar. Bu yüzdendir, konuşup derdini anlatma isteği, karşı tarafı ikna edene kadar uğraşırlar. Sonunda pes eder adam, bir ışık görür kadın, tüm derdini paylaşır. Genellikle ne cevap alır? Abuk sabuk konuşma! Gereksiz ve saçma gelmiştir adama anlatılanlar, hiç de üstünde durmamıştır. Yine bir sıkıntı, tatmin edilemeden geçiştirilir ve adam gün gelip bunların kendisine ok gibi döneceğini bilemez.
Bir kadın şikayet ediyorsa, ya da erkeklerin deyimi ile vıdı vıdı ediyorsa; erkek bilmelidir ki, o ilişkiden hala ümidi vardır kadının. Yürütmek, birlikte yaşamak, sorunları çözerek mutlu olmak istiyordur. Daha önemlisi, o adamı hala seviyordur.
Kadın susarak gider! En önemli detaydır, erkeklerin hiç anlayamadığı durum işte bu kadar basittir. O gün gelene kadar konuşan, kavga eden, tartışan kadın, kendini sessizliğe vermiştir. Ne zaman ümidini o ilişkiden kestiyse, o zaman sevgisi de yara almış demektir. Yüreğindeki bavulları toplamıştır, kafasındaki biletleri almış ve aslında bedeni orada durarak, ilişkiden çıkıp gitmiştir. Kadın, gerçekten gitmişse, çok sessiz olmuştur ayrılışı, kimse hissetmeden, kapıları vurup kırmadan gitmiştir. Her akşam eve geldiğinde, kapının açıldığını gören adam anlamaz ama bir kadın sessizce gider. Ne mutfağında yemek pişiren, ne yan koltukta televizyon izleyen, ne gece ruhunu kenara koyarak yatakta sevişmeye çalışan kadın, artık o kadındır. Bir kadının çığlıklarından, kavgalarından korkmamak gerekir, çünkü kadının gidişi sessiz ve asildir.

Sonradan gele ekleme: Yazan kim bilmiyorum...

Griiip beni neden yoruyosuuuunnnn?

2009-11-25T05:43:00.000+02:00

Eee kimseyi öpmeyin dediniz öpmedik. Tokalaşmayın dediniz tokalaşmadık. Ellerimizi yıkadık, C vitamini diye manavla ahbap olup neredeyse kasa kasa mandalina, portakal yedik. Yedik de ne oldu? 10 gündür ağzı burnu yamulmuş bir halde yatıyorum evde. Hayır işin kötüsü artık bütün grip vs. olanlar domuz gribi diye adlandırıldığı için bilmiyorum da bunun ne olduğunu. Belirtilere bakıyorum (kusma, karın ağrısı, ateş vs.) iki gün domuz gribi. Üçüncü gün boğaz ağrısı, vücut ağrısı oluyor sanarsın ki soğuk algınlığı. Sonra yine dönüyor domuz gribine. Geçirdiğim rahatsızlıktan dolayı bünyem zayıfladı zaten. E gastritim vardı zaten birde üstüne ameliyat öncesi ve sonrası içtiğim ilaçlarda dokununca midemi de aldım elime (üstüne de helicobakter çıktı bi de). En son çocukluğumda bu kadar yatak döşek yatmıştım pek bir fena oldu bu. Merak ediyorum şimdi bu hastalık domuz gribiyse ben atlatmış mı oluyorum bunu? Bir daha olmayacak mıyım. Değilse de bir daha kaldıramam bu kadar hasta olmayı. Gelmesin valla bana. Of ya bu sene ne kadar zor geçti benim için...

Bizler buradayız Ata'm. Sen rahat uyu...

2009-11-10T14:59:00.000+02:00

"Güneşi" özledik...

Aşk-ı memnu da neymiş. Bu düpedüz Dallas yav...

2009-11-08T01:37:00.000+02:00

Aylardır fırtınalar estiren Bihter-Behlül hikayesine rağmen bu diziye daha önce göz ucuyla bile bakmamıştım. Sadece gazetelerde yazan "araya yastık koyduk" vs. türü yazılardan biliyordum olayları. (Utanarak söylüyorum kitabını da okumamıştım). Bu hafta kanalları dolanırken ne var ne yok diye bu diziye denk geldim. Birazda Kıvanç Tatlıtuğ sebebi ile bu haftaki bölümü seyrettim. Şimdi naçizane görüşlerimi ve tipler hakkında düşüncelerimi paylaşmak istiyorum...
Efenim şimdi anladığım kadarıyla esas kız Bihter, esas oğlan da Behlül...

Bihterden başlayalım bakalım. Tamam yavrucum zengin kocayı kapmışsın bu aşikar. Anneciğini de almışsın yanına (ki annen sana beş basar bence) ama utanmıyor musun kocanın yeğeni ile iş pişirmeye. Valla iyi cesaretmiş sendeki bravo. Ayrıca o havalar ne öyle "ben bu evin hanımıyım cart curt" diye bağırmalar falan. Evin hanımısın ama pek bi cadalozsun. Ha bir de evden çıkarken çantamı getir dedin hizmetçiye. Anlamadım her çantanda para dolu bir cüzdan mı var da çıkıyorsun evden çantayı koluna takıp? Beğenmedim otur sıfır. (Kıskanıyorsam ne olayım ayol...) Ha bu arada araya istersen yastık yerine baza koy yemezler...
Behlül'e gelelim. Behlülcüm valla ne diyim Allah özene bezene yaratmış seni ama isim falso. O ne öyle Behlül diye. Düldül gibi... Bu arada çocuuum öyle kısa kollu t-shirtle, üstü açık arabalarla dolanma üşütürsün mazallah. Bu arada dikkat ettim arabayı pek bir haşin kullanıyorsun aman dikkat et kaza geliyorum demez. Ha birde sendeki cesarette takdire şayan. Bihtere ortalık yerde "Seviyom be çok seviyom" diye bağrınırsan amcana yakalanıverirsin benden söylemesi... (bu arada eşimin ilk söylediği şey şu oldu: "Bu Kıvanç Tatlıtuğ da çok çirkinleşti". Eh be yani o çirkinse bizim gibi normal insanlar ne oluyor onu bilmiyorum. Allah çarpar valla)
Bir de Adnan bey var. Ya kardeşim bi gözünü açta bak ne oluyor diye. Herkesi mıyır mıyır dinliyosun ama senden ses çıkmıyor. Atı alan üsküdarı geçmiş sen hala benim mıydırık kızım Behlüle aşıksa ben ne yaparım diye düşünüyorsun. Otur. Sana da sıfır. (Ha bu arada o matmazelle bihterin anasının sende gözü yoksa bana da Boogie demesinler)
Bihterin anasına gelince Firdevsti adı sanırım. Valla cin gibi kadın. Adamı sulu getirir susuz götürür. Oh ne güzel yaşlı, zengin damadı bulmuşsun çat keyfini bakalım. Yok masajcım gelecek yok banyomu hazırlayın vs. vs. oh ne ala memleket...
Nihal karakterini ise yatıp kalkıp dövücen. Tipsiz, kemçik suratlı. O kadar paran var gittin en zevksiz lambayı aldın yani bravo. Ayrıca kuzen kardeş demektir. Ayıp diil mi öyle Behlüle aşık olmalar vs. Otur. Sana da zayıf verdim.
Diğer tiplere gelince,
Şöfer bey oğlum. Benden sana tavsiye o kız sana yar olmaz. Ayrıca söyle makyöze göz altlarına biraz daha kapatıcı sürsün. Pek bi mor. Bi de pek kara sarı bir rengin var. Doktora gidip muayene ol bi ara istersen.
Çen çen konuşan kahküllü kızım. Sende pek boşboğazsın hiç sevmem öyle car car konuşanları. Bu gidişle başın belaya girer benden söylemesi.
Firdevsin banyo hazırlayan hizmetçisi. Ya senin o kıyafetlerin anneannenden mi kaldı. O ne ya? Öyle elbiseler satılıyor mu hala? Tipsiz...
Matmazel. Sana niye matmazel diyolar anlamadım. Türk değilsen adın niye Deniz. Ayrıca çocuk bakıp o maaşla boğaz manzaralı evde oturuyorsan iyi kazanıyorsun demektir. Başka ailelerde bakılacak çocuk varsa bana bi haber at bloga. Adresim belli. Hadi öptüm canııım...
Behlüle kafa tutan tip. Yavrucum kafa tuttuğun kişi senin iki katın. Hayır yani süper kahramansan falan söyle. "Bizim de süper kahramanımız var" diye havamız olsun...

Bu arada ben diziyi izlerken eşim de sorular sorup duruyordu onlarla ilgili. Hatta bir ara "bunlar akşamları evde böyle mi giyiniyorlarmış" dedi. Yok canım, nerden çıkardın gündüz süslenip akşamları bizim gibi yampiri eşortmanları çekip tv seyrediyorlar...

Köpek, Değnek ve Sufi...

2009-10-16T00:47:00.000+03:00

Bir gün Sufi gibi giyinmiş bir adam yolda bir köpek görür ve değneğiyle sertçe köpeğe vurur. Acıyla çığlık atan köpek, büyük bilge Abu-Said'e koşar. Kendini bilgenin ayaklarına atar ve yaralı pençesini tutarak ona zalimce davranan bu adamdan intikam almak ister.
Bilge ikisini bir araya getirir. Sufi'ye döner:"Ey pervasız adam! Zavallı bir hayvana bu şekilde davranmaya nasıl cüret edersin? Şu yaptığına bak!"
Sufi yanıtlar: "Benim kabahatim değil, köpeğindir. Ben ona vurmadım o derneğime çarptı".
Ama köpek şikayetinde ısrarcıdır.
Sonra acımasız adam köpeğe döner: "Nihai bedeli aramak yerine izin ver ben acını gidermene yardımcı olayım".
Köpek şöyle der: "Yüce ve bilge insan! Ben bu adamı Sufi gibi giyinmiş görünce bana hiçbir zarar vermeyeceğine ikna oldum. Normal giysiler giymiş olsaydı yolundan çekilirdim zaten. Benim asıl hatam dış görünüşüyle bir insanın güvenilir olduğunu düşünmek oldu (yada tam tersi-boogie). Ona ceza vereceksen, al o yüce giysileri üstünden. Onu dürüst insanların giysilerinden yoksun bırak"...

Oha yani!!

2009-10-03T15:19:00.000+03:00

Biraz keyifsizlikten, biraz tembellikten, biraz da yoğunluktan uzun zamandır yazmıyordum ama yeniden döndüm işte. Hemde oha, çüş, yuh vs. diyebileceğiniz bir şeyi yazmak için. Konumuz Farmville. Farmville facebook üzerinden oynanan oyunlardan biri daha doğrusu biriydi bugüne kadar. Bu oyunda tarlanızda mutlu mesut sebze meyveler ekiyor, hasatlarını yapıyor ve para kazanıyordunuz. İnekleri, keçileri sağıyor, koyunların yünlerini kırpıyor tralalalaaa diye şarkı söyleye söyleye dağlardaki Heidi modunda dolaşıyorduk tarlalarda. Bugün tarlama gidip ektiğim buğdaylara bakayım dedim ama bir uyarı çıktı karşıma "bu site bilmemne kararı gereğince kapatılmıştır" diye. Nasıl yani şaka mı bu dedim ama şaka değilmiş. Gerçekten de bu zararsız, sevimli oyun Tarım ve Köy İşleri Bakanlığı'nın itirazı üzerine engellenmiş. Sebebi ise kahkahalara boğduracak kadar komik "Çiftçi Mallarının Korunması Hakkındaki Kanun uyarınca yapılan itirazın gerekçesi kullanıcıların 'Online Üretici Sertifikası'na sahip olmamasıymış. Telekomünikasyon İletişim Başkanlığı'na gönderilen dilekçede FarmVille uygulamasının sertifikasız çiftçiliği özendirdiği vurgulanarak, kayıt dışı ekonomiyle mücadele kapsamında siteye erişimin engellenmesi talep edilmiş".
Youtube, bir ara blogspot derken interneti tümden iptal etsinler ülkede tam olsun.
Ne istediniz be benim buğdaylarımdan...

Baz istasyonlarına dur demek için Moda'da buluşuyoruz...

2009-09-01T22:12:00.000+03:00

Son yıllarda sayıları gittikçe artan ve neredeyse her yere kurulan baz istasyonları sağlığımızı tehdit etmeye devam ediyor. 3G teknolojisinin kullanılmaya başlanmasıyla beraber mevcut baz istasyonlarının sayıları daha da artacak. Bu da hastalıklara, hatta ölümlere daha da yakın olduğumuz anlamına gelecek. (bu istasyonların yaydığı elektromanyetik dalgalar insan vücuduna statik elektrik yüklemekte ve bu durum bağışıklık sistemini zayıflatmak, uykusuzluk, sinirlilik, baş ağrısı, baş dönmesi gibi sağlık sorunlarına yol açmakta daha da önemlisi kanser riskini arttırıp kanserli hücre oluşumunu tetiklemektedir). Geçen perşembe günü Moda ilköğretim okulu'nun yanına kurulmak istenen baz istasyonu Moda ve Kadıköy halkının tepkisi ile karşılaşılınca kurulum işlemi ertelenmiştir.
Kadıköy halkı olarak;
- Kamu malı olan sokaklara ve parklara baz istasyonlarının kurulmasına son verilmesi,
- Mevcut baz istasyonlarının yaşam alanlarının dışına çıkarılması,
- Baz istasyonlarının kurulmasında dünyaca kabul edilmiş standartların getirilmesi ve insan sağlığının gözetilmesi,
- Kadıköy Bel. Başk. ve meclisi tarafından baz istasyonlarının yaşam alanları dışına çıkarılacak kararlar alması için

2 Eylül 2009 Çarşamba günü Nazım Hikmet Parkı, Moda İlköğretim Okulu karşısı (eski havuz) saat 18.30'da buluşuyoruz.

Sivilcelere çare buldum :)

2009-08-29T00:11:00.002+03:00

Hatırlarsanız bir süredir sivilce problemi yaşıyordum. O ürün bu ürün derken en sonunda ablamın tavsiyesi üzerine (ve verdiği deneme boyu ürünler sayesinde) Dermalogica'nın "Medibac" isimli serisini kullanmaya başladım. Gerçekten inanılmazlar hepsi de. İlk kullanımda bile etkisini görmeye başladım. Bu marka sadece eczanelerde satılıyor ve en kötü yanı fiyatlarının oldukça pahalı olması (mesela sadece yüz yıkama jeli, kremi ve maskesi 300 milyonun üzerinde tutuyor). Tam kara kara düşünürken bunları acilen nasıl alacağım diye hiç aklıma gelmeyen birşey yardımıma koştu. Geçen hafta İstiklal caddesinde dolaşırken meşhur Rebul eczanesinden lavanta kolonyası almak ve kendi ürünleri olan Guarana isimli anti selülit kremini sormak için girdim (bu arada bu krem hakikaten inanılmaz bir ürün. Sürdüğünüz yeri cayır cayır yakıyor ve sürülen bölgede anında gözle görülen incelme sağlıyor). Şansıma o gün eczanede cilt analizi vardı ve eczanenin sahibi olan Mehmet Bey de oradaydı. Cildim için birkaç krem sorunca Mehmet Bey analiz yaptı cildime (sonuç tam anlamıyla felaket çıktı maalesef). Yardımıma koşansa eczacı Mehmet Müderrisoğlu oldu. Bana oldukça uygun bir fiyata kendi karışımlarından bir temizleme köpüğü, göz çevresi kremi ve çok amaçlı bir krem hazırladı (sıkılaştırıcı ve sivilce giderici). Hazırladığı ürünlerinin methini zaten çok kişiden duymuştum. Bir haftadır kullandığım kremler oldukça işe yaradı ve çok memnun kaldım. Birgün yolunuz İstiklal caddesine düşerse Rebul eczanesine mutlaka uğrayın. Belki sizin de derdinize deva olur. Ne dersiniz?

www.rebuleczanesi.com

Bağıran o manyak bendim işte...

2009-07-31T13:55:00.003+03:00

Bir önceki yazımda bahsettiğim rezilliği anlatayım size. Tatilin son günü indik tekneden hava 43 derece. Akşam saat 7'de otobüsümüz var İstanbula (bodruma geçicez diye arabayla gitmemiştik. Bodrum işinden vaz geçince otobüse mecbur kaldık). Sabah sabah nasıl vakit geçiricez derken en iyisi sinemaya gidelim dedik. Hem klimada var püfür püfür. İlk önce Lanetli ev diye bir korku filmine gittik. Ne güzel koskoca sinemada sadece 3 kişiyiz. Film bitti ama önümüzde hala saatler var. Hadi o zaman bir de Ice Age 3'ü izleyelim dedik. Onu da seyrettikten sonra yemek yiyip, bir iki saat Tansaşta salak salak dolandık (klima varya) ama hepimiz sıcak hava ve yorgunluktan bitmiş bir haldeyiz. Neyse en sonunda otobüs saatimiz geldi çattı. Bindik otobüse en son koltuklar olan arka dörtlüdeyiz facia yani. Neyse yola çıktık uyuya uyana Yalovaya kadar geldik. Feribota bindik (daha doğrusu binmişiz. Bütün otobüs horul horul uyuyordu) Bir anda eşim beni sarsarak uyandırdı. Gözümü bir açtım ki bütün otobüs bana bakıyor. Meğer uykumda yorgunluktan mı yoksa korku filminin etkisinden mi bir bağırmışım ki "KOOOOOOOOOŞ" diye bütün otobüs uyanmış. Hayatımda bu kadar utandığım çok az an olmuştur. En korktuğum şeylerden biri otobüste uykuda bağırmak, ikincisi de gaz çıkarmaktı (ıyyy iğrenç demeyin hiç :) uykuda olabilir herşey ne yani) biri başıma geldi. İnşallah ikincisi de gelmez :)....

Tatilimiz şimdilik bitti :( ...

2009-07-28T15:38:00.000+03:00

Eveet tatilimizin bir kısmını bitirdik geldik. Marmaristen Datça'ya kadar neredeyse bütün koyları gezerek deyim yerindeyse neredeyse bütün gün yedik içtik yattık. Sıcaktan bunaldıkçada bol bol denize girdik. Geçen sene de mavi tura çıkmıştık ama bu sene hem tekne hem de mürettabat yönünden çok şanslıydık. Aşçımız Dursun'un el kadar mutfakta o sıcakta yaptığı yemekler ve kekler değme el kadınlarının elinden çıkamazdı. En keyifli şeyse gece püfür püfür bir havada yıldızlar altında güvertede yatmak oldu yine. Hamburgere binme maceramız ise tam bir felaketti. Geçen seneden tadı damağımızda kalınca bu sene tekrar binelim dedik arkadaşlarla. Binmez olaydık. Sürat motorundaki iki manyak bizi anamızdan doğduğumuza pişman etti (para pazarlığı yapınca böyle oluyor demek ki). Adamlara "aman kardeş, bak yavaş git" dedik. "tamam abla sen merak etme" diyip, gazı köklemesi bir oldu. Ciyak ciyak bağıra bağıra bir hal olduk (hatta bir ara ben atlayıp yüze yüze tekneye gitmeyi bile düşündüm ama iplere dolanırım diye tırstım). Adama bağırıyoruz dur inicez diye herifler sırıta sırıta basıyorlar gaza. İndiğimizde herhalde gülmekten ikisinin de karnını ağrılar girmiştir. Totomuzu suya vura vura iki gün oturamadık valla billa acısından (yüzsüz herif ertesi günde muza biner misiniz diye geldi. Bi daha biner miyiz be manyak mıyız?). Hala teknenin etkisinden kurtulamayıp oturduğum yerde fır fır sallansam da seneye daha uzun süreli yapmaya karar verdik. Bu hamburger felaketi dışında süper bir tatildi. Valla bir hafta nasıl geçti anlamadım. Ama asıl felaketi (yada rezalet mi desem) bir sonraki yazıya saklıyorum. Bu kadar utandığım çok az olmuştur sanırım hayatımda...

Not: O fotoğraftaki tabi ki biz değiliz. Bizim yüzlerimiz "Allahım sana geliyorum" ifadesi taşıyordu...

Hadi ben kaçtım...

2009-07-17T19:55:00.003+03:00

Eveeet en sonunda büyük tatilimiz geldi çattı. Bu akşam İstanbuldan yola çıkıp, yarın maviliklere yelken açacağız :). 10 gün kadar buralarda yokum. Kendinize iyi bakın tamam mı? Dönüşte görüşmek üzere...

Public Enemies

2009-07-16T14:23:00.005+03:00

Uzun zamandır evde DVD seyretmeye çok kötü dadanmıştık. O yüzden bir değişiklik yapıp pazar günü sinemaya gidelim dedik. Tabiki ilk tercihimiz (daha doğrusu benim ilk ve son tercihim Johhny Depp yüzünden) Public Enemies oldu. Film Amerikada 30'lu yıllarda yaşanan büyük buhran sırasında geçiyor ve ünlü banka soyguncusu John Dillinger'in hayatını anlatıyor. Filmde Johnny Depp'in yanısıra Stephen Dorff (Blade'in yakışıklı vampiri çok kilo almış ve yaşlanmış geldi bana), Christian Bale, Marion Cotillard gibi usta oyuncular da var. Yönetmen Michael Mann iyi bir iş çıkarmış bence. Tek eksiği 3 saatlik uzun bir film olmasına rağmen Dillinger'in sevgilisi ve çetesiyle olan ilişkisinin çok iyi yansıtılmaması ve Dillinger'in o dönemde halk tarafından Public Enemy (Halk düşmanı) değil de Robin Hood olarak görülmesinin detaylarına girmemesi. Bunun dışında Johhny Depp zaten her zamanki gibi döktürüyor. Hele müzikler olağanüstü. Benim gibi 30'lu yıllar hastası biri için o dönemi izleyip, Billie Holiday şarkılarında kulaklarımın pasını silmek harikaydı (Johhn Depp ve Dillinger karizması da balla kaymak oldu üstüne). Filmin enteresan yanlarından biri de FBI'ın küçük bir araştırma bürosuyken nasıl FBI olduğunu görmek. Adamların o zamanlardaki teknolojileriyle yaptığı telefon dinleme işleri, sesleri taş plaklara kaydetmesi de ilginçti...

Geeeç buldum çabuk kaybeeeettiiiiim

2009-07-13T18:02:00.003+03:00

Aslında çabuk kaybetmedim. Biraz daha vakit var kaybetmeme. Ne dediğimi anlamadınız tabi. Efenim ben Cnbce kanalında yayınlanan Moonlight adlı diziden bahsediyorum. Birkaç yerde adına rastlamıştım dizinin ama bir türlü seyretmek nasip olmamıştı. Geçen gece tesadüfen rastladım kanalları zaplarken. Şimdi bu dizi bir vampir dizisi. Ama bildiğiniz vampir dizilerinden değil bu. Zaten benim gibi vampir meraklısı ve manyaa olan biri için bulunmaz nimet yani. Buffy, Angel gibi dizilerden ve vampirler üzerine yazılmış (iyi veya kötü) bilumum şeyden sonra tam bir seyirlik. Efenim şimdi buradaki esas oğlanımız tabiki bir vampir olan Mick St. John (Esas kızı boşverin. Zaten önemli olan vampirler). Kendileri 30 yaşlarında görünmesine rağmen 85 yaşında ve özel dedektif. Düğün gecesi vampir olduğunu bilmediği karısı tarafından ısırılarak vampir olmuş. Ve ihtiyacı olan kanı kan bankasından alıyor. Peki niye bildiğiniz vampir dizilerinden değil? Bu dizideki vampirler belli bir süre de olsa güneş ışığına çıkabiliyorlar. Yani öyle küle falan dönüşmüyorlar. Sadece ciddi anlamda hasta gibi oluyorlar ve susuzlukları artıyor. Kalbine hartdanak kazığı yiyince ölmüyor bunlar bir de. Sadece felç gibi bişey oluyorlar. Geç bulduğumu zaten anladınız çabuk kaybetme ise sadece 1 sezon çekilmiş olması (dizinin devam etmesi için hayranlardan yoğun ısrar varmış ama. Oley oley) Angel'dan sonra tam gözümüz gönlümüz şenlenecek oh be derken olacak iş mi bu yani? Eğer vampirleri seviyorsanız hatta benim gibi bayılıyorsanız gece 24.00'da Cnbce'ye bir göz atın bence. (Resimdeki şahıs tahmin edeceğiniz gibi Mick kardeşimiz. Alex O'loughlin yani. Bu arkadaş 75 doğumluymuş. Huyu huyuma boyu boyuma yani. Allah sahibine bağışlasın ne diyelim)

Fanlarının şöyle de bir blogları var Moonlightfan deyü...

Eriyoruuuuum blopp blopppppp

2009-07-10T17:00:00.003+03:00

Günlerdir sıcaklarla boğuşa boğuşa iyice sapıttım. Elim kolum kalkmıyor hiçbir işe. Ne klima işe yarıyor ne soğuk duş nede başka birşey. Kendimi Gremlinler filmindeki üzerine güneş ışığı gelince eriyen yaratıklara benzetiyorum. Güneşi yiyince garip sesler çıkara çıkara vıcık vıcık şeyler olan yaratıklar var ya onlara işte. Bu arada ben o filmi acayip severim. Siz seyrettiniz mi bilmem ama digiturk te action max kanalı arada sırada yayınlıyor filmleri. Hatta bir dönem moda olan gremlin benzeri Furby oyuncaklarından bile vardı benim (üniversite yıllarında kazık kadarken almıştım yuh yani). Sonra o Furby bebekler hakkında yazılar çıkmıştı uğursuzluk getiriyo diye bende acayip takıntılı biri olarak komşunun küçük oğluna vermiştim oyuncağı. Bu arada iyi gremlin harici en çok da resimdeki adamın elinde tuttuğu şaşı gözlüyü severim. Gözleri fır fır döne döne nihhahahaanini diye kahkahalar ata ata gezinen varya o işte (kahkaha efekti pek uymadı ama olsun). Başka birşey yazacaktım ama dedim ya sıcaktan sapıttım diye sıcaktan eriyip, sandalyeye yapışmış haldeyken anca bunu yazabildim. Neyse ben bi kafamı ıslatıp geleyim cinnet geçirmeden önce en iyisi...

Güle güle Michael...

2009-07-07T15:28:00.000+03:00

Nerede, ne zaman olacak derken Michael Jackson'ın cenaze günü geldi çattı. Açıkçası uzuuun bir zamandır aklıma bile gelmemişti Michael. Ta ki ölümüne dek. İlk okuduğumda öldüğü haberini inanamadım. Bazen birilerini hiç ölmeyecekmiş gibi görürsünüz ya o da benim gözümde o insanlardan biriydi. Hemen ablamı aradım ya Michael Jackson ölmüş diye. O anda gözümün önünde çocukluğum canlandı. Onun en meşhur olduğu dönemlerde ablamla moonwalk yapmaya uğraşırdık. Her seferinde de kavga çıkardı. Sen güzel yapamadın ben yaptım diye (sözde yapamayan da hep ben olurdum nedense). O zamanlar ingilizce bilmediğim için şarkılarını uydurmasyon söylerdim. Kendimce şarkılarını yeniden yorumlardım. (bu arada hiçbir zaman fanatiği olmadım. Çok bilinen şarkılarından başkasını bilmem ama bir zamanlar fenomendi kendileri). Aradan yıllar geçti ben büyüdüm, o aynı kaldı. Beyaz çorapları, kısa pantalonu ve meşhur dansıyla. Ölüm haberini alınca ve sonrasında yaşananları okuyunca ise çok üzüldüm. Babasının basın toplantısındaki vurdumduymaz tavrı ve pis sırıtışı, çektiği maddi sıkıntılar ve yalnızlığı ona karşı sempatimi daha da arttırdı. Öldüğü gün bizim yaşlarımızdaki çoğu insan için bir devrin kapanışıydı. Hiç büyümeyen Peter Pan olan Michael artık hiç yaşlanmayıp bir efsane olarak kalacak. Ne diyelim. Umarım dünyada bulamadığı huzuru Peter Pan'in yanında Neverland'de bulur...

Inınınınınınnnn cani askılığın dönüşü...

2009-07-02T14:22:00.003+03:00

Biliyorsunuz uzun zamandır kendi derdime düşüp, bloglardan uzak kaldım. Ne sizlerin yazdıklarını okuyabildim ne de ben birşeyler yazabildim. En sonunda dün kafamı toparlayıp birşeyler yazmaya karar verdim. Ama ondan önce astığım çamaşırları toplayıp rahat rahat, aklım onlarda kalmadan yazayım dedim. Çamaşır askım bilirsiniz neredeyse her evde olan metal askılardan. Tam bir tarafındaki çamaşırları toplamıştım ki diğer taraf ağır geldi ve yıkıldı. Söylene söylene yerden çamaşırları toparlamaya çalışırken anam ne oliyi demeye kalmadan çamaşır asılı olan kanat tüm ağırlığıyla donnnk diye kafama düştü. Bir anda gözümün önünde yıldızlar uçuşmaya başladı. Sinirden senin de... çamaşırın daaa diye diye topladım hepsini. Tam bilgisayarın başına oturmuştum ki kafamda bir zonklama başladı. Şişti mi ne? diye elimi kafama bir attım anaaam kan. Kafayı yarmışım da haberim yok. Hemen birşeyler bastırdım kan dursun diye ve eşimi aradım. Aramızda geçen konuşma aynen şöyle:

- Canııım, kafam yarıldı benim.

- Ne, nasıl yani. Ne koydun la kafana hhahahahaaa (aslında eşim son derece nazik ve ilgili bir insandır ama sıcakların ve Levent Kırca'nın o bildik esprisinin kurbanı olmuş)

- Ya çamaşır askılığı düştü.

- Çamaşır askılığı nasıl düşer ya. Ne yapıyordun ki? Neyse sen duruma bak. Kanı durduramazsan ben gelirim dikiş attırırız.

- Tamam.

Neyse, yarım saat kadar sonra kanı durdurmayı başardım ama kafamda yumurta gibi bir şiş ve yaklaşık 3 santimlik bir yarıkla pek bir güzel oldum. "Kayınvalideciğimin" hediyesi olan o hain askılığa daha önce de elimi sıkıştırmıştım. Acaba manyak bebe çaki'nin ruhu mu geldi askılıkla yoksa ben mi çok sakarım bilemedim...

İyi haberlerim var...

2009-06-12T13:39:00.002+03:00

Dün doktoruma gittim kontrol için ve sıkıntılı bekleyişim sona erdi. Ameliyatta tüm kanserli hücreleri temizlemişler ve pataloji raporumda da sonrası için beni korkutacak hiçbirşey çıkmamış. Doktorumun dediğine göre bundan sonra bu tip birşeyle tekrar karşılaşmam mümkün değilmiş. Öyle sevindim ki. Bir ara ciddi ciddi kanserden kurtulamayacağımı ve daha istediğim hiçbirşeyi gerçekleştiremeden, yaşayamadan ölüp gideceğimi düşünmüştüm. 3 ayda bir doktora gitmek zorundayım kontroller için ama olsun. Herşey yolunda gitsin ben hergün gitmeye razıyım kontrole. Doktorun dediği diğer tedavi olan D vitamini hikayesine ise yaz sonunda başlayacağız. Günde 10-15 hap içmek zorundaymışım. Olsun varsın. Diğer illetten kurtuldum ya. Çok mutluyum çok...

Herşey yolunda... mı acaba?

2009-05-29T14:26:00.000+03:00

Oldu olacak derken dün 1.5 saat süren bir ameliyat sonunda o büyük günü atlattım. Dün zaten narkozun etkisiyle hiç gözümü bile açamadım neredeyse. Bugün de hala onun sersemliğini yaşıyorum. Biraz da ağrım var ama yine de iyi atlattım. Asıl bekleyiş şimdi başlıyor alınan parçaların pataloji raporu ve sonraki kontroller önemli. Doktorum ameliyatta başka birşey daha fark ettik daha önce sadece bir kişide görmüştük o da amerikaya tedavi olmaya gitti dedi ama tam açıklamadı. Açıklamasını kontrolde yapıcam "biraz alengirli" dedi. Bakalım görücez. Bu arada sizlere özellikle Owl Ella'ya destekleriniz için çok teşekkür ederim. Hepinizi çook seviyorum...